Lib̓. viijTitꝭ viij.
Equit̉ videre de 2º articl̓o .ſ. de conſēſu iuramēto firto. Et circa h̓ q̄rit̉ vtꝝ iuramēIrū adiūctū cōſēſui exp̄ſſo ꝑ verba de fut̓o faciatmr̓ioꝰ. ℟º ꝙ n̄. qꝛ ꝑ v̓ba de fut̉o n̄ ꝯͣhit̉ mr̄ioˢſꝫ ꝑmittit̉ futuꝝ ⁊ ꝑ iuram̄tū tm̄ cōfirmat̉ qd̓in verbis ſignificat̉.lentꝭ iijEquit̉ videre de 3º .ſ. de ꝯſēſu cui ſuꝑueītcopula carnis. Et c̓ca hoc q̄runt̉ pl̓a. pͥVeꝝ cōſēſꝰ exp̄ſſꝰ de fut̉o cū carnali copula ſequēti accedente cōſenſu de pn̄ti. ꝑ verba tn̄ de pͥſenti non exp̄ſſo mr̄ioᵐ efficiat. ℟º ꝙ ſic ſic̄ eīex inſtitutōe ſufficit ad ꝯtrahend̓ mr̄ioᵐ ꝯſenſꝰde pn̄ti per verba de pn̄ti vel alia ſigna exp̄ſſycarnis copulā. Ita in relatōe ꝯſenſus ſufficiad ꝯtrahend̓ mr̄ioᵐꝰ inter legitimas yſonas cōſenſus in mr̄ioᵐ pn̄s exp̄ſſꝰ ꝑ carnis copulaꝫin relatione ad verba que ꝯſenſum de futuro ꝑus exp̄ſſerant licet neutꝝ p̄dictoꝝ ſufficerꝫ perſe ad expͥſſionem p̄dicti ꝯſenſꝰ eo modo quo reqͥrit̉ ad cauſandum mr̄ioᵐ. hec rich̓. ¶ Vtrūſufficiat ad mr̄ioᵐ ſolꝰ conſenſus de fut̉o cumcarnali copula ſequente. ℟º ꝙ in can̄. eēt matrimoᵐ p̄ſūptū ẜm eccleſie iudiciū. eo ꝙ ecc̄ia ꝑverba q̄ p̄ceſſerūt de fut̉o et ꝑ cōpulā carnis ſequentem p̄ſumit ꝯſenſū depn̄ti affuiſſe. ⁊ ip̄osſe mutuo mr̄ioīaliter ꝯgnouiſſe. tn̄ non eſſetibi mr̄ioꝰ veꝝ nec ẜm dei iudiciū. qꝛ mr̄ioᵐ ẜºrei veritatē ſine conſenſu reali de pn̄ti nō pt̄ cōtrahi. exͣ. de ſpon. tua nos. hec rich̓. Alij diſtinguūt ⁊ bene vt michi videt̉ ꝙ tales ſibi cōpulant̉ aūt affectū ꝯiugali. ita ꝙ vir credit cōpulari cū ſua. ⁊ ecōuerſo. et tūc copula ſeq̄nsfacit mr̄ioᵐ veꝝ. nō tm̄ ꝓpter ꝯſenſū p̄cedenteꝫde futuro. ſꝫ ec̄ ꝓpter ꝯſenſū tacitū p̄cedentem.qꝛ .ſ. nūc ſoluit qd̓ ꝓmiſerat ſcꝫ ſe eam ducturū. Aut affectu fornicario. ⁊ tūc fit in r̄ibᵐ preſūptū nō veꝝ Et h̓ in iudicio forenſi qd̓ iudicatde maīfeſtiſ tm̄. non at̄ ī pmīali iudicabit̉ eſſemr̄ioᵐ. In h̓ emī uidicat̉ ẜm rei verā ꝯfeſſionēIn illo vero ẜm ſignoꝝ exterioꝝ p̄ſūptōꝫ. Et eſttalis hͨ p̄ſūptō ꝯͣ quam non admittit̉ ꝓbatioqꝛ eſt p̄ſūptio iuris et de iure. exͣ. de ſpon. is qͥ fi⁊. c. veniens. hꝰ ſm̄e eſt pe. ⁊ videt̉ ec̄ eſſe.bon̄. ¶ Quid ſiqͥs an̄ carnis copulā ꝓteſtet̉ ꝙn̄ ꝯgnoſcet vxorē ſuā de fut̉o aīo ꝯſentiendi. ⁊poſtea cognoſcat. ℟º ẜm ho. ꝓ mr̄io eſt iudicand̓. ar. exͣ. de appel. ſolicitudinē. ⁊ de offi. dele.gratum. ſꝫ h̓ forte eſt veꝝ in iuditio ecc̄ie. ſecꝰaūt in foro ꝯſcīe. ¶ Quid ſi in pn̄tia pl̓iū filiaꝝ ticij. dicat petrꝰ. ꝓmitto ꝙ vnam de vobisoībus duca̓ in vxorē. ⁊ reſpondeāt om̄es placꝫvel q̄libet ꝑ ſe dicat. et ego ꝓmitto tibi ꝙſi elegeris ꝯtrahere mecū. et ego ducam te in viꝝ. etip̄e poſtea ꝯgnoſcit vnā eaꝝ. nūqͥd eſt mr̄ioniū℟º ẜm ho. ꝙ ſic. quia ꝯſentiūt ip̄o facto. ar. ff.de legibꝰ. d̓ quibꝰ. et exͣ. de appel. dilecti. ⁊. c. vtnr̄m. Sed iſte caſ ſil̓is eſt caſui poſito ſupͣ. ti. 6huiꝰ tractatꝰ queſti. qͥd ſiqͥs iurau̓it. ⁊ ido dicvdibid̓. ¶ Vtꝝ poſt copulam carnis ſolū ꝯſenſū de fut̉o ſequentē aliud infioᵐ contrahi poſſᶠ℟º aliqui dixerūt ꝙ qͣmuis pͥmum matrimonium non fuerit veꝝ ſꝫ p̄ſūptum tn̄ ex ꝯſtituti
one eccleſie in ſic ꝯtrahentibꝰ gn̓at̉ impedimentū ne cū alijs ꝯtrahere poſſuit. et ſi vir ꝯtraxerit cū alia pͥma viuente ⁊ mulier cū alio viropͥmo viuente talia mr̄ioīa tanqͣꝫ nulla ſūt dirimēda. vn̄ exͣ. de ſpon. is qͥ fidē. dr de mr̄ioº cōtracto poſt mr̄ioᵐ p̄ſūptum ꝙ neqꝫ veꝝ nec aliqd̓ cenſet̉ mr̄ioᵐ. ⁊ huic opiōi videt̉ ꝯſētire ibidē glo. ī fi. Sꝫ qͣꝫuis h̓ opīo ſit ꝓbabil̓ tn̄ n̄ eſtvera. nec cōit̓ tene̓ a doctoribꝰ. qꝛ pͥmū mr̄ioꝰcum non fuerit veꝝ ſꝫ p̄ſūptū nō gnat in ſic cōtrahentibꝰ veꝝ impedimentū ꝯtrahendi cū aliis ꝑſonis ſꝫ p̄ſūptū. Et qꝛ eccleſia iudicat de interioribus ꝑ exteriores p̄ſūptōes. 2ᵐ mr̄ioᵐ qͣꝫuis eſſꝫ veꝝ ẜm dei iudiciū. dirimeret̉ tn̄ ẜᵐ iudiciū eccleſie. et ad pͥorē copulā ꝯpelleret̉ r̓uerti ꝑ eccleſiaſticā cenſurā ⁊ ſic intelligi dꝫ illd̓. c.is qui fideꝫ ⁊ ſil̓ia. Tn̄ quia ẜm rei veritatē cōiuges non fuerūt. ⁊ vera ſūt mr̄onia q̄ cū aliis ꝯtraxerūt ꝑſonis debet ꝑmittere potiꝰ qͥlibetſe excōicari ⁊ quācūqꝫ penā aliā ſubire qͣꝫ c̓mīaliter copulet̉ pͥori. Sil̓r dico de muliere reſpc̄uviri. Nec ꝓpter h̓ talis ꝑplexꝰ eſt qͥa in h̓ caū n̄obediendo ecc̄ie n̄ peccat ſꝫ ſuſtinētia excōicationiſ hac d̓ cauſa eſt ſibi meritoria. Huiꝰ ſecundeopīonis ſūt ꝯīter theologi ẜm ho. ī ſū. ⁊ exͣ. e.is qui fidem. Quidā vero qͥ ſūt ſcd̓e opīoniſ vtpetrꝰ ſic diſtinguūt. ⁊ bn̄ vt michi videt̉ ꝙ .ſ.illa cōpula aūt int̓ueīt affectu ꝯiugali. ⁊ tūcfuit veꝝ mr̄ioᵐ pͥᵐ ⁊ 2ᵐ nullū. aūt affectu fornicario. et tc̄ pͥmū mr̄ioᵐ fuit p̄ſūptū. ⁊ 2ᵐ fuitveꝝ. et ſic ẜm cōem opīonem ex pͥmo mr̄ioīonō impedit̉ vere. ſꝫ tm̄ p̄ſūptīe. 2ᵐ mr̄ioᵐ. Vn̄in iudicio ecc̄ie que iudicat ẜm p̄ſūptōes. ſcd̓mmr̄ioᵐ iudicabit̉ nullū. In iudicio vero pm̄eveꝝ. Vnde debet ꝑmittere ſe potiꝰ excōicari qͣꝫad mr̄ioᵐ primū reuerti. ¶ Sed quid ſi talis adterrā ignotā fugiat et de ꝯmiſſo peīteat. ℟º ſilicencia iudicis trāſeat n̄ excōicatꝰ videt̉ tutꝰ.Si at̄ excōicatꝰ vel ſine licencia. pt̄ excōicari ⁊quocūqꝫ vadat debet ſm̄am ẜuare. ei eī eſt ꝑicūloſū ſi ſe cōioni ingerat. ꝯīcantes aūt ſibi ꝓbabilis ignorantia excuſat. exͣ. de cleri. ex. illd̓. §.illd̓. et. c. apl̓ice. hec hō. Sed obicit̉ ꝯͣ hāc ſcd̓aꝫopīoꝫ. quia eccleſia pt̄ facere aliquas ꝑſonas illegitimas ad ꝯtrahend̓ inter ſe vt patꝫ ī machinatōe inortis viri vel vxoris. exͣ de eo qͥ duxitin mr̄ioꝰ. c. i. ⁊ 3. cū igit̉ eccleſia ꝑſonas qͥ pꝰꝯſenſū de fut̉o ſūt carnaliter cōpulate uidicꝫ 2ᵐmr̄ioᵐ non poſſe ꝯtrahe̓. exͣ. de ſpon. is qͥ fidē.videt̉ ꝙ ſcd̓m mr̄ioᵐ nullū ſit. ℟º eccleſia aliquādo ꝓhibet aliqͥd fieri dec̓nēdo īplicite l̓ explicite irritū ⁊ inane factū ꝯͣ hāc ꝓhibitōꝫ. ⁊ ſic ꝓhibet ꝯtrahi mr̄ioᵐ p̄ſūptū qd̓ ẜm veritatē nl̓lū eſt. Alio mō ꝓhibet aliqͥd fieri non decernendo explicite nec implicite irritū ſi fiat ꝯtrariū.Et licet faciens ꝯtra talem ꝓhibitionē peccet.factū tn̄ tenet ṅ aliud obſtet ⁊ ſic eccleſia ꝓhibet ꝯtrahi mr̄ioᵐ durāte alio mr̄ioº p̄ſūpto qd̓ẜm rei veritatē nullū eſt. Vel poteſt dici ꝙ eccleſia non ꝓhibet 2ᵐ mr̄ioꝰ n̓ ſupponēdo ex pͥſūptōe ꝙ pͥmū ſit veꝝ. ⁊ iō liꝫ 2ᵐ mr̄ioᵐ realit̓ſit veꝝ ẜᵐ iudiciū dei. tn̄ ẜm iudiᵐ ecc̄ie ē nll̓m