Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Libeꝫ viijTitꝭ iij.

et cōuenit cū eo hoſti. exͣ. de ſpon. du. c. 1. circafi. Quid ſi dicat alter illoꝝ. accipio te ī meam vel in meū nō addendo vxorē l̓ viꝝ nūquidſufficit ad cōtrahend̓ ſpōſalia vel mat̓moᵐ. ℟ºrod̓. ꝙ ſic Ego aūt credo h̓ eſſe veꝝ ſi h̓ agat̉ utmat̓moᵐ contrahat̉ ſic̄ de ſil̓i caū dr̄ ī glo. illiꝰc. folet. ꝝ2. q. 2. de quo caſu vide infra. ti. s. de cōſenſu ar. i. q. quid ſiqͥs iurauerit ⁊cͣ. Quid ſimulier nichil reſpondet. ℟º verba ī mat̓moīovel ſponſalibus nō ſūt de ſb̓a ſacramēti. ſic̄ ſt̄de ſub̓a ſacramēti ī baptiſmo et eukariſtia. berba tn̄ l̓ nutꝰ l̓ alia indicia ſt̄ neceſſaria ad h̓ vtꝯſtet d̓ ꝯſenſu eoꝝ. Vn̄ ſi puella verecundet̉ loqui ⁊ tn̄ patiat̉ ſe ꝑ īmiſſionē anuli ſubarrarivel dotari. conſenſus expͥmit̉ ip̄a tadt̉nitate ⁊patientia vt no. hu. 27. q. 2. c. vlti. Si vero nōſūt alia verba vel indicia de ꝯſenſu eiꝰ ṅ ꝙ illeꝓtulit verba illa. non videt̉ p̄ſumendū ꝓ matrimonio vel ſponſalibuſ ꝓpter illa verba tm̄.hec rod̓. et ꝯuenit cū eo hoſti. et tho. Rich̓. ꝟovidet̉ velle ꝯͣriū vt dicet̉ infra ti. 8. vbi agit̉ dcā efficiente matrimonij. q. 2. quia in ꝑſona q̄poteſt loqui reqͥrunt̉ in matrimonio verba deneceſſitate mat̓monij. Quid ſiqͥs manu iniecta vel innexa manu mulieris dicat. do tibifidem de te accipiendo in vxoreꝫ ⁊ illa nichil reſpondeat. ℟º ſpōſalia claudicare n̄ pn̄t dās tn̄fidem tenet̉ eam duce̓ ſi ip̄a voluerit. ſi aūt nōlit nō debet cogi. ṅ illd̓ qd̓ agebat̉ oſtendet̉ aliqͦdicio illi ml̓ieri placere ⁊ ꝯtractui ſpōſaliū acqͥeſcere. qd̓ p̄ſumit̉ ſi ꝯtinue ante fidem ſibi datā de mat̓moīo vel ſpōſalibꝰ inter eos ꝯtrahendis tractabat̉ ip̄a n̄ ꝯtradicente. maxīe ſi ip̄areqͥſita ſponte manū dederit ad fideꝫ recipiendatSi at̄ n̄ tractabat̉ ante de ſponſalibus vel matmonio. vel ſi tractabat̉ ꝯͣdixerat. licet ille ſubito īiecta maū d̓derit ei fide̓ n̄ ē p̄ſumēd̓ ꝓ mr̄imoīo l̓ ſpōſalibꝰ. licꝫ illa tacuerit ex ſīplicitatevl̓ ex ve̓cūdi a h̓ rod̓. Quid ſi īter aliqͦs ſpōſalia ꝯtrahunt̉ et vnꝰ illoꝝ nō intelligat qd̓ alter ꝓponit. ℟º ẜm decretalē. exͣ. de ſpon ex lr̄is.i. Inſpiciend̓ eſt iudici ſi mat̓moniū ꝯtracturiſūt ad faciend̓ iᵈ idonei. ſciētia diſcretōe ⁊ etate. Et cognito quid ſit ſi alter nō ītellexerit .i.dicat ſe non intellexiſſe quod alter proponitcum tn̄ contrariū p̄ſumat̉. ad ꝯmunem intelligentiā verbi recurrat. Intelligentiā .ſ. nō tm̄quā importat ex verbi ꝓprietate ſꝫ ec̄ ſibi appropriatā a iure. Et cogat̉ vt̓qꝫ verba ꝓlata in ſēſu retinere quē ſolēt recte intelligentibꝰ gn̓areAd h̓ reſponſio habet̉ ex tex. dicte decretalis. etglo. jnnoc̄. ſuꝑ eā. Notat etiā jnnoc̄. ibid̓ ꝙ pͥdicta decretalis loquit̉ qn̄ aliqui ſpōſalia ꝯtrahere intendebāt. ſꝫ vires vl̓ effcūs ſponſaliū n̄ ītelligebant. vel qꝛ ſe ligatos per ſponſalia noncredebāt qṅ matrimoᵐ cū alijs ꝯtrahere poſſitvel alia huiōi. Et talis ignorātia nō impeditquia nemī licꝫ ius ignorare et in axīe n̄ liꝫ iusſpōſaliū ignorare. Quidā ec̄ intelligūt dictā decretalē qn̄ ꝯtrahētes ꝓpter diuerſitatē vulgarium ſe nō intelligebāt. Etſi dicat̉ ꝙ n̄ poteſt eēconſenſus qn̄ ſe nō intelligūt. dicēdū ꝙ dicta

decretal̓ loquit̉ quando ꝯtractꝰ de matrimoniocontrahēdo p̄ceſſit et ī hocip̄m ꝯſentiebāt et h̓ agebatur ⁊ tunc ex eo vterqꝫ dicit ī vulgari ſuoverba que ꝯſenſū ſonāt pn̄teꝫ. ſufficit. h̓ īno.Si vero ante de matrimonio vel ſponſalibusnichil agebat̉ nō ſufficit ſꝫ oꝑtet ꝙ tales mutuo in ſemuicē ꝯſentiāt et ꝯſenſꝰ ſuos mutuosintelligant vel ꝑ interp̄tes vel ꝑ nutꝰ vl̓ ꝑ indicia verbis eqͥpollentia. et h̓ ſufficit exͣ. de ſpō.ex literis. i. in glo. et. c. cū apud in tex. ⁊ gloVnde ſi vnus loquat̉ latine et alter grece itaꝙ ſe non intelligāt non eſt i r̄ioᵐ. nā verbisexpͥmere debent ꝯſenſū et ſe intelligere alias nͨloqͥ vident̉. ff. de v̓. obli. l. i. in pnͥcipio. alias eīverba ꝓ nichilo interuenirēt ſi n̄ ītelligerent̉.hec gof. exͣ. d̓ ſpon. du. c. 2. De hac materia reqͥre infra ti. de effectu ſpōſaliū in fi. et infra dein ar̓monio. titulo de ꝯſenſu. ar. i. qꝛ forte ibialiqua inuenies que h̓ quereres.☞ Equit̉ de c .ſ. de mopo qrrabendi. ſupſ aliaſub ꝯditione. circa qd̓ ſciend̓ ꝙ ꝯditio multipliciter accipit̉. Conditio em̄ aliqn̄ dicit̉ ſtatꝰꝑſone. vnde dr̓ iſte eſt ſeruil̓ ꝯditioīs ille liber32. q. liberi. aliqn̄ ꝯditio rei. vt in ẜuitutibꝰ ruſticoꝝ et vrbanoꝝ p̄dioꝝ. et ſic ſumit̉ exͣ de rebus eccleſiaſti. nō alie. nulli. Sꝫ h̓ dr̄ ꝯditio quedā ſponſaliū vel ꝯtractuū ſuſpen ſuia ꝓmiſſiocꝰ effectꝰ ꝯfirmatio pendet ex fut̉o. Nā donationes et ꝓmiſſiones recipiunt ꝯditionē mod̓ cauſā et demr̄oꝫ. Ad cꝰ euidentiā ſciēdum ꝙ cōditio importat̉ ſiue ſignificat̉ ꝑ hanc dictioneꝫſi vl̓ cū. h̓ modo. dono vel vendo vel te accipio īvxorē ſi feceris hoc vel illud. vel cum hoc feceriſvel illud. vt. ff. de conditōne indebi. l. quod ꝓmiſit. et de v̓. obli. l. ſi huiōi. in fi. Quandoqꝫtn̄ liſi vel cū ſignat potiꝰ amotionē qͣm ꝯditiōꝫvt exͣ. de ſpon. du. c. 1. Hodꝰ vero d̓ſignat̉ ꝑ uthoc modo. dono vel vendo vel accipio te ī vxorē vt ſingl̓is ānis h̓ vel illd̓ facias. alias reuocet̉ donatio vel venditio vel mat̓moᵐ. Cauſaaūt deſignat̉ ꝑ qꝛ vt faciā tibi illd̓. qꝛ tu feciſtimichi illd̓. vt. C. de falſa cā adiecta. ꝑ totū. etde donatione. que ſub mō. ꝑ totū Demonſtratōvero deſignat̉ ꝑ quē. vt cū dico ꝓmitto tibi ẜuū quē emi a ticio l̓ ec̄ fit d̓mōſtratio ꝑ adiectiua vt cū dr̓ ẜuū meū ſticū tibi ꝯcedo. ar. ff. de ꝯdi. ⁊ d̓mō. l. d̓mr̄o. vn̄ uerſꝰ Scito ꝙ vt modꝰ ēſi ꝯditio. quia cā. Demōſtratio quē. ⁊ adiectiuaſubacta .i. ſubſtātīs adiūcta. Itē vt aliqn̄ noͣtcauſā. vt. ff. de ꝯtrahen. emp. et ven. cū ab eo.Sūt aūt ſpecies ꝯditionū que apponunt̉ ī ſpōſalibus vel matrimonio due ſcilicet general̓ ⁊ ſpecial̓. General̓ ꝯditio ſꝑ debet ſubintelligi actu l̓habitu ex natura ip̄iꝰ rei. vt ꝯditio quā poītſanctus iacobꝰ .ſ. ſi deꝰ voluerit. etſi viximuset ideo h̓ nullū ſuſpendit ꝯtractū Special̓ ꝯditōeſt que non de natura rei intelligit̉. ſꝫ ex volūtate ꝯtrahentiū apponit̉. et ſub hac cōtrahi poſſūt ſponſalia vel ſine ip̄a Hec aūt conditio auteſt neceſſaria aut impoſſibilis aut poſſibilis.Conditio neceſſaria eſt de his que neceſſarioeueniunt. vt ſi dicat̉ ꝯtrahā vel ꝯtraho recum