Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber S extustit xlviij.

ſi p̄latus tanto tꝑe ꝯtrauenerit ꝙ ꝯpleta ſit pͥſcripcō :o. annoruꝫ. li. 6. e. ſi de terra. ⁊. e. accedentibꝰ. Sed obicit̉ qꝛ p̄ſcripcō contra eccleſiamdibet eſſe. .40. mnoꝝ. extra. e. illud. Ad quoddicendum ꝙ pͥuilegiū quod cōtra ius cōe ꝯcedit̉ cicius amittitur quia res defacili ad ſuamnaturā ⁊ ius ſibi ꝯceſſū r̓uertitur extra d̓ cen.cū venerabilis. ibi nec intelligatur. ⁊cͣ ⁊ ī priuilegio pt̄ intelligi. extra de p̄ſcrip. ſanctoꝝ. Siaūt fauore ꝑſonaꝝ tūc ꝯtrario actu ⁊ vnico tollitur. exͣ de conſti. cū acceſſiſſēt. ī fine. ⁊ d̓ p̄bē.ꝓ illoꝝ. n̄ obſtante ꝓteſtacōe. exͣ de ꝯſti. cū M..§. veꝝ. hec hoſti.ArfitIrca 6ᵐ .ſ. p̓uilegij oꝑacōꝫ. ſciēdū ſecūdūboſ. ꝙ p̓uilegiū oꝑatur illud quod ſonatquod non pt̄ ſori niſi ꝑ īſpectōem ⁊ fidem occultā. vt exͣ. e. porro. quod eſt verū niſi ꝯtineatiniquitatē aꝑtam. ⁊ niſi ſit obſcuꝝ ⁊ fieri nonpoſſit interpretacō circa illū qui conceſſit quiaeius eſt interpretari cuiꝰ et condere ergo quouſqꝫ is qui conceſſit reſponderit negocium ſuſpendetur. exͣ de ſen. ex. inter alia. Debet aūt diligeter attendi tenor priuilegij. extra. e. porro. t.men magis eſt inſiſtendū intencōi qm̄ verbiſextra. e. marchion. veꝝtamen ſi fieri poteſt eſtlatiſſime interp̄tandū. extra de don̄. cū dilectꝰad finē. niſi p̄uidicet alieno iuri quod tunc reducit̉ ad ius cōe ſi poteſt fieri. extra de ꝯſuetu. c̄dilectuſ. §. penl̓. ⁊ fi. dū tamen aliquid opeturalias eī n̄ eſſet priuilegiū. vt extra. e. in hisSed cuiꝰ eſt interpͥtari p̓uilegiū ℟ regularitereius qui ꝯceſſit ip̄m. extra de ſen. ex. inter aliRegulariter aūt tene ꝙ per priuilegium ſiueindulgenciam iuri dyoceſano nullum pͥuidicium fieri intelligit̉ ṅ de ip̄o ſpāliter caueat̉. ar.extra d̓ deci. dudū. §. fi. exͣ. e. paſtoralis. vbi cūp̓uilegio licēcia ep̄i reqͥritur. Sed contra. exͣ. ein his. vbi licet vti p̓uilegio ſie licencia ep̄i Sꝫhuiōi diuerſitatis racō eſt quia ꝑ p̓uilegiū ỉpaſtoralis. tꝑaliter alicui. per illud vero in hisnulli p̄iudicat̉ vt patet intuenti. hec hoſti. Iteꝫnota ꝙ priuilegiū cenſuale aliqn̄ oꝑatur exemp̄cionē. vt cū dicit̉ in pͥuilegio ꝙ p̄ſtet̉ cenſusad indiciū ꝑcepte libertatis Aliqn̄ vero tm̄ protectōꝫ. vt cū ibi dicitur ꝙ p̄ſtet̉ cenſus ad indiciū ꝑcepte ꝓtectōis vt extra. e. reꝑimꝰ. Et perh̓ vltimū dyoceſano nullū ſit p̄iudiciū. vt ibid̓patet̉. hec hoſti.Irca. 4.ſ. de amiſſione p̓uilegij. ſciendū ꝙpriuilegiū amittit̉ multipl̓r. primo vnico accu ꝯtrario. 2º de decennio elapſo. 3º ſpacioro. vel 4o. annoꝝ. 2º tꝑe limitacōis elapſo.ꝑ ſentenciā. Om̄s iſti modi ⁊ eoꝝ ꝓbacōes patēt ex dictis ſupͣ in ar .ſ. qͣnto tꝑe durat p̓mlegiū. 6º tollitur pͥᵐ ꝑ 2ᵐ faciens mencōꝫ exp̄ſſaꝫde pͥmo. extra de p̄ſcrip. venienſ ẜm gof. Ad cꝰeuidenciam maiorē ſciendū ꝙ ſecūdum quoſdā̓ nūquā pͥori pͥiudicatur niſi poſteriꝰ de eo fecerit miencōꝫ. arꝰ. in. d. c. veniens. ⁊. 25. q. 2. īſtitucōis. ⁊ ꝑ totū. Tam̄ ẜm hoſti. ti. d̓ p̄ſcripſpeciale derogat gn̓ali. ſiue ſcriptura p̓uilegijſpecial̓ ſit poſterior. ar. extra de fo. ꝯpe. dilecti.

ſiue pͥor. arꝰ extra de deci. ex multiplici. in totoem̄ iure derogatur ꝑ ſpeciem generi. ff. d̓ re. iur̄in toto. ⁊. 25. q. i. §. vlt̓. v̓. oportet. Vnde dicēo̓ẜm hoſti. ꝙ aliqͣntulū per ſpeciale det̓hit̉ gṅ ililicet de ip̄o non faciat mencōꝫ non tamē totaliter abſorbetur. ar. extra. e. in his. ⁊ de cen. qͣnto. Quid em̄ ſi alicui abbati detur puilegiuꝫgenerale vt vniuerſas decimas alicuiꝰ ꝑrochiepcipiat ⁊ ab oībꝰ exigat ⁊ in vſus ꝓprios conuertat. deinde aliquis de eadē ꝑrochia immunitatē impetret non facta mencione de illo pͥuilegio. A r. ꝙ valet extra de deci. a nob̓. Quid ergo ſi ꝑ ſpāle ius ledi ꝯtingeret gn̓ale. ℟º ꝙ nōvalet ⁊ non tm̄ illa racōne quia mencōr nō facit de gn̓ali qͣm ꝯſiderata intencōe pnīcipis. C.de emanci. nec auꝰ. Sed ſi vtrūqꝫ ſit gn̓ale velſpāle non valebit poſteriꝰ niſi de primo faciatmencōꝫ. nec detrahet primo in toto vel in ꝑte.Sic intellige iura que alij inducunt indiſtīcteextra de pͥſcrip. veniens. ⁊. 2q. q. 2. inſtituciōis⁊ per totū. Sꝫ ⁊ ſubdiſtingno. quia refert vtrūverūqꝫ ſit in corꝑe iuris clauſum. ⁊ tūc poſterius corrigit vl̓ determinat pͥmū. extra d̓ decimiſex ꝑte. ⁊. c. nuꝑ. vel vnū ſit in corpore iuris etalterū non ſit. ⁊ tūc ſemꝑ ei quod non ē ita pͥiudicabitur ⁊ ip̄m non p̄iudicabit. qꝛ poſteriꝰpt̄ uus pͥmū reuocare. C. de teſtīs. oīm. iō cumimpetrat̉ ꝯtra p̓uilegiū ciſtercien̄. ordinis de nōdandis decimīs in corꝑe iuris clauſū. extra de d̓cimis ex ꝑte. nō requiritur ꝙ de ip̄o priuilegiofiat ibi mencio ſꝫ ſufficit ꝙ ibi expͥmat̉ ordo.extra de reſcrip. cū ordinē Sed alij intelligūt illud. c. cōtra tex. Sūt tamē caſus in quibus nōvalet niſi fiat mencio de iure ꝯtra qd̓ impetrat̉extra de reſcrip. nōnulli. quod ſpāliter intellig poteſt cū impetrat̉ ꝯtra ꝯciliū. vt in. c. nonnulli. vl̓ lat̓anenſe. extra de ca. mō. c. penl̓. ⁊vlt̓. Idē dico de quolibet iure in quo ſpāliter h̓cauetur. Idē qn̄ iuris ordo ꝑuertit̉. exͣ de r̓ſcrip.cauſam que. ⁊ qn̄ iniquitatē ꝯtinet maīfeſtaꝫvt extra. e. ti. c. 2. ſꝫ ſcd̓a iuſſio expectabit̉ ⁊ eparebit̉ ſine alia mencōe. in autͣ. de man. pij..§. deinde coll̓. 3. vbi vero pͥmū p̓uilegiū eſt generale non clauſū in corꝑe iuriſ. ⁊ 2ꝰ eſt reſcriptū ⁊ ſpāle nunquā derogat̉ pͥº niſi de ip̄o fiatmētio. vt exͣ de reſcrip. ꝯſtitutus. niſi racōe alicuiꝰ clau ſule inſtar pͥuilegij obtinentis maxīeſi pͥuilegiū ex naturā ſua fuerit odioſū ſic intelligi poteſt extra de reſcrip. c. i. Item preiudicatvbi p̓uilegium eſt abhomīabile. ar. extra de fi.p̄ſbi. ex tua. ⁊ de deci. tua. multominꝰ derogabit generale r̓ſcriptū p̓uilegiogenerali vel ſpeciali niſi de ip̄o faciat mencōeꝫ. ꝟbi vero priuilegiū eſt poſteriꝰ ⁊ reſcriptū prius in impetracione ⁊ citacōe nunqͣm derogat reſcripto nͥ d̓ ip̄o⁊ actis occaſiōe eiuſdē habitis fecerit mencōenextra. e. c. penl̓. ꝙ ſi citacō reſcripti non preceſſerit pͥuilegiū impetratū ſufficit ꝙ in pͥma citacione alleget̉. extra de reſcrip. olim ⁊ infra ꝯpetētē terminū on̄dat̉. exͣ. e. cum olim eſſemꝰ Ethoc niſi miſiſſet pͥuilegiatus in fraudē ad ſedeꝫapl̓icam exquoſciuit reſc̓ptū cōtra ſe īpetratū