Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber Sextus.Titi. xlvij.

dicit ibidē ꝙ cū locus ſuꝑior imꝑat̉ qui ad percipiendū obedit obīe ſibi v̓tutē euacuat ſi adh̓ ex ꝓprio an helat. In aduerſis aūt vel difficilibus eſt maior quia .ſ. ꝓpria volūtas ī nichilaliud ibi tendit qm̄ in p̄ceptū. vnde dicit ibid̓ꝙ obediencia eſt tantomagis meritoria ⁊ laudabilis qͣntominꝰ habet de ſuo .ſ. in proſperis.qd̓ eſt intelligendū ẜm illud qd̓ exterius apparꝫẜm tamē dei iudiciū qui corda nouit ꝯtinge̓ piꝙ etiā in ꝓſperis obīa aliquid hn̄s de ſuo nō ꝓpter hoc ſit minꝰ laudabilis ⁊ hoc ſi ꝓpria volūtas obediētis non minꝰ deuote tendat ad implendū volūtatē p̄cipiētis. In aduerſis aūt qͣntoplus obīa habet de ſuo tantomagis eſt laudabilis ⁊ quātomīꝰ habet d̓ ſuo tantominꝰ ē laudabilis. vnde dicit ibidē ꝙ obīe ſibi meritū minuit qui ad ea que deſpecta ſūt inuitus nolenſqꝫ deſcendit Vtrum ꝓpt̓ obīaꝫ p̄termitti poſſit aliquod bonū ℟º ẜm tho. duplex eſt bonumquoddam eſt bonū ad quod faciendum hō neceſſario tenet̉ vt amare deū ⁊ huiōi. Aliud ē bonū ad qd̓ nō tenetur hō ex neceſſitate. pͥmū bonū nullo mō debet p̄termitti. 2ᵐ vero bonū d̓bꝫhomo qn̄qꝫ p̄termittere ꝓpter obīam ad quamncc̄io tenetur. quia non debet homo facere boºaliqd̓ incurrendo culpam. Et de tali bono loquitur g̓g̓. vltͣ. moꝝ. cū dicit ꝙ nūquam ꝑ obīamdꝫ malū fieri. aliqn̄ aūt debet ꝑ obīaꝫ bonū qd̓ agit̉ p̄t̓mitti. Et tam̄ vt dicit g̓g̓. ibidē bonumqd̓ pretermittitur ꝑ obīam ad alia bona pt̄ reꝯpēſari. Vtꝝ r̓ligioſi teneant̉ magis obedireſuo pr̄i ſpūali .ſ. p̄lato qͣm patri carnali ℟º ẜºrich̓. aliqua ſūt in quibꝰ filij parētibꝰ carnalibꝰobligantur de iure nature ⁊ de iure d̓mo vt ſūtilla que intelliguntur vel ꝯtinent̉ in illo p̄cepto honora pr̄eꝫ tuū ⁊ matrē tuā. Et reſpectuhoꝝ magis tenent̉ ꝓfeſſi in religiōe obedireloco ⁊ tꝑe pr̄i carnali qͣꝫ ſuo p̄lato. Profeſſio eīī religione nullū abſoluit a d̓ini p̄cepti obligacōne. Ad h̓ em̄ obẜuantur ꝯſilia vt ꝑfectiꝰ obſeruent̉ d̓ina p̄cepta. vnde ꝑ hoc ꝙ religioſi profitent̉ obẜuacōꝫ aliquoꝝ ꝯſilioꝝ non minuſ tenentur ad obẜuacōꝫ d̓inoꝝ p̄ceptoꝝ. Et his cōcordat decre. di. 31. ſiqui filij parētes maximefideles deſeruerint occaſiōe d̓mi cultus. ⁊ nō pꝰdebitū honorē parentibꝰ reddiderint anathemaſit. Aliqua vero ſūt in quibus non obligant̉filij parentibus carnalibus nec de iure naturenec de iure d̓ino. Et reſpectu illoꝝ planū eſt ꝙreligioſi non magis tenēt̉ obedire patri carnali qͣm ſuo p̄lato. Sed contra p̄dicta videtureē iº Mᵗ. 19. oīs qui r̓liquerit patrē aut matrēꝓpt̓ nom̄ meū centuplū accipiet ⁊ vi. eter. poſſi. ℟º illud intelligit̉ vbi ⁊ qn̄ parētes n̄ indigent a filijs honorari Et maxime qn̄ filios inclināt ad illud qd̓ eſt ꝯtrariū ſaluti ip̄oꝝ. vndedici pt̄ ꝙ intelligitur reſpectu eoꝝ in quibꝰ filijn obligant̉ parentibꝰ nec de iure nature nec deiure d̓mo. Cui eſt magis obediendū .ſ. inferiori vel ſuꝑiori pt̄ati ſiue p̄lato. ℟º dupl̓r contingit loqui de pt̄ate ſuꝑiori ⁊ inferiori. Vnomodo ẜm ꝙ ꝯꝑantur ad ſūmā pt̄atē a qͣ fluūt

ẜm gradū ⁊ ordinē. vt pt̄as ꝯſuliſ immediatea pr̄ate pn̓cipis ſiue imꝑatoris ⁊ pt̄as curator̓a poteſtate proconſulis. Et poteſtas priorisa poteſtate abbatis Et poteſtas inferioris a poteſtate ſuꝑioris. Et ẜm h̓ poteſtas ſuꝑior eſt ſīpliciter efficacior et ei magis eſt obediendū qꝛpt̄ mutare ⁊ relaxare p̄ceptū inferioris. Alioºꝓut ꝯꝑantur ad ſūmā pt̄atē vt a qua fluūt īmediate ad regimē alicuiꝰ ppl̓i ſed dr̄nt̉. qꝛ ſuꝑior fluit ad aliquos effectus certos ⁊ ſpecialesſꝫ īferior ab eadem ad ꝯuēs ⁊ generaleſ effectꝰſuper eundem ppl̓m. Et talis eſt poteſtas archiep̄i ⁊ ep̄i ſuꝑ ſubditos ep̄i quia vtraqꝫ īmediate fluit a ſūma pt̄ate .ſ. pape ſeddr̄nter. quiaep̄s cū eſt in ſuo ep̄atu ſubditorū ſuorum cauſe deferūtur ad ep̄m. exͣ d̓ offi. ar̓dya. cum ſatisArchiep̄s vero licet ſit ordinariꝰ iudex ⁊ ꝯpetēſreſpectu ſuffraganeoꝝ ſuorum. ii. q. 3. cognouimꝰ. Non tamen eſt iudex ꝯpetens ſubditoꝝſuffraganeoꝝ ſuoꝝ licet ſit ordinariꝰ eoꝝ Et iōnō intromittit ſe de cauſis eoꝝ ṅ ī certis caſibꝫin quibꝰ eſt iudex ꝯpetens ip̄oꝝ. vt exͣ de offici.paſtoralis.Arfitꝭ iiijEquitur vide̓ de 4º .ſ. de pauꝑtate religioſoꝝ Et circa h̓ q̄runt̉ pl̓a .ſ. vtrum xp̄iāeꝑfectōis ſit vilificare ſeip̄m. ℟º ꝙ ſic. quia h̓valet ad hum ilitatem acqͥrendā ⁊ exercendā ⁊ꝑficiendā. Vnde ſuꝑ illd̓ jo. 13. vos debetis alt̓alterius lauare pedes. dicit glo. qui ad pedes inclinatur et humilitaſ ī corde excitatur ⁊ ſi iamē ei ī corde ꝯſūmat̉ humilitatis effectꝰ. Itē bnͥī quadā epl̓a ad rogeriū dic̄ humilitaſ ad quāducit humiliacō eſt tociꝰ ſpūaliſ fabrice fundamētū. ſꝫ ipſa humiliacō eſt via adhumilitateꝫſicut pacīa et lectō adſciēciā. Et hanc humiliacionē vocat bnͥ. vilificacōꝫ. ⁊ ſic patet ꝙ humiliacō ⁊ vilificacō ꝓ xp̄o eſt opus ꝑfecte v̓tutis Vtrum xp̄iane ꝑfectōis ſit abrenūciare ꝓp̄ter deū oībꝰ tā in cōi qͣm ī ſpāli. ℟º ẜᵐ bon̄.hoc eſt c̓ſtiane ꝑfectōis non tm̄ ſufficientis ſꝫ ec̄ſuꝑabūdantis. Cū em̄ duplex ſit vita ad quādiſponit gracia .ſ. actuia ⁊ ꝯtemplatiua Actiua d̓orſū ordinat ⁊ ꝯtemplatiua ſurſū in celūeleuat. nll̓ꝰ aūt magis ē ad hoc ydoneꝰ qͣꝫ illeqͥ penitꝰ eſt ab onere tꝑaliū exoneratus. Talisaūt eſt qui ꝑfecte abrenūciauit ꝓpter c̓ſtū oībuſterrenis ⁊ ideo talis iam fundam̄tū ſui edificijcollocatū habet in celis. Et hinc eſt ꝙ ſpū ſāctodictāte talē modū viuēdi papa approbauit. exͣde exceſ. p̄la. nimis pͣua. vnde huic ꝯtrariumnll̓i oīo licet ſentire quaſi ꝓfitentes tl̓eꝫ mod̓viuendi videant̉ ſtultē agere. ſe ꝑiculis exponere et deū temptare. Nam cōtra tales dicit̉ infine regule bt̄i franciſci vbi pauꝑtas huiōi cōfirmat̉. nulli ergo oīno hoīm liceat hāc paginānr̄e ꝯfirmacōis īfringe̓ ul̓ ei auſu temerario cōtraire. Contͣ tales etiā multa dicit augꝰ. liº. deel̓ia q̄ dimitto breuitatis gr̄a. Ex hoc apparꝫ euident̉ ꝙ oīno oībus vl̓r ꝓ xp̄o abrenūciare nō ēculpandū ſꝫ pocius tanqͣꝫ culmē euāgelice perfectionis cōmendandum. Ad hͦ autem ſufficientiſſime aſtruendum vna ſola autoritas eſt