Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber Sextus.Titꝭ. xxxvj.

punit̉ multipliciter. vn̄ dn̄s mal̓. z. quia mͥ n̄r̓ddidiſti decimas ⁊ pͥmicias idc̓co ī fame ⁊ penuria uos maledicti eſtis. Et auꝰ. 16. q. 1. decīedicit cū dando decīas ⁊ terrena ⁊ celeſtia poſſismereri. ꝓ auaricia dupliceꝫ benedictōꝫ fraudas.i. ſubtrahis tibi. hec emī eſt certiſſima dominiviciſſitudo vt ſi ei decimā non dederiſ ad decimāreuoceris .ſ. amittendo. 9. ꝑtes. talis em̄ eſt raptor. vnde idem poſtea ſubdit decimē ex debitō r̓qͥruntur ⁊ qͥ eas dare nolūt aliena inuadunt.Eſt ec̄ ſacrilegiū. vn̄ hieroꝰ. 12. q. 2. gloria dic̄amico raꝑe aliquid furtū eſt. eccl̓iam fraudareſacrilegiū eſt. exinde aliqͥd ſubtrahe̓ oīm p̄donūcrudelitatē ſuꝑit. Eſt ec̄ hoīcida. vn̄ augꝰ. poſtſupͣdicta v̓ba immediate ſubdit qͣnti et quotpauꝑes in loco vbi habitat ille decimas n̄ dāsfame mortui fuerint tot homicidiorum reuserit qꝛ rem pauꝑibus delegatam a domino ſuis vſibꝰ reẜuauit. hec et pl̓a alia de hac materia ponuntur in d. c. decinit. ⁊. 16. q. i. reuertimini. ⁊. q. A. maiores. Ad hoc nota ꝙ omnereligioſi qn̄ et quociens ppl̓o p̄dicabūt in pͥmadn̄ica qͣrta ⁊ vltīa qͣdrageſīe Et ī feſtis aſcen.pent̓. nati. dn̄i. btī jo. baptiſte. aſſūpcōis ⁊ nati beate marie. audientibꝰ exp̄ſſe debent ſi reqͥſiti fuerint abeccl̓iaꝝ rectoribꝰ. vel vicarijs aūtloca tenētibꝰ eorūdem. necnō ⁊ his quoꝝ audiut ꝯfeſſiones ꝯſcīam face̓ ꝙ decimas ſoluāt̓.Et ſi in p̄dicando hoc ſuadere ſciēter omiſerintſuꝑiores eoꝝ ip̄os ꝑ obīam gͣuiter punire tenētur. qͥ vero ſcienter p̄termiſerint face̓ ꝯſcienciāꝯfitētibus de ſoluēdis decimis ab officio p̄dicacōis tādiū ſtent ſuſpenſi donec ip̄is ꝯfitentibuſſi hoc ſibi dicendi facultatem habrieruit ꝯſcīaꝫfecerint. Et exinde ſūt excōicati ſi p̄dicauerintp̄dicta negligencia non purgata. Et h̓ nō extenduntur ad religioſos monaſterioꝝ vel eccleſiaꝝ decimas recipienciū. hec oīa habent̉ in 4ºde p̓ui legijs. cupientes. De peculio clericoꝝ ti. 36ꝰ.Oſtea ꝯſiderandū eſt de rebꝰ clericorūY ſiue de peculio eoꝝ. Et circa hec querūtur pl̓a .ſ. quid hic dicitur peculium. ℟º peculiū dt̉ vnoº ꝑuū pr̄ioꝰ ſue ꝑuapecuia ẜuo a dn̄o vel filiofamilias a patre ꝯceſſa ⁊ ſeorſū a re dn̄i vl̓ patris poſita. ff. de peculio d̓poſiti. §. peculiū. ſꝫ ſine pecuīa dicitur frāgile. ff. d̓ le. z. ſi thorus. §. i. dicit̉ etiā º res ꝑafernalis vxoris. ff. de iure do. ſi ego. §. dotis./ 3º dicitur hereditas vel pr̄ioꝰ. c. de ep̄i. et cleri. ſiqͥs p̄ſbiter. ⁊ ſic ſumitur hic. Vn̄ dt̉ peculiū.℟º a pecuīa. ⁊ pecunia a pecoribꝰ quia antiqͦꝝpecūia ſiue bona erāt in pecoribꝰ. vt di. i. q. 3.totum. et tūc nichil poterat emi vel vendi ſitantū ꝑmutari. ff. de ꝯtrahen. emp. ⁊ vendi. l.j. Quot ſūt eius ſpēs. ℟º ẜm leges qͣtuor.pͥma eſt ꝓfecticiū .ſ. qd̓ ꝓficiſcitur de rebꝰ pr̄is⁊ acqͥrit̉ pr̄i qūo ad ꝓpͥetatē ⁊ vſufructū. ſecūda aduenticiū .ſ. qd̓ acqͥrit̉ de donacōne alicuiꝰvel aliter aliūde ex euentū vel ꝓſperitate fortūeꝓuenit. excipe res ab imꝑatore vl̓ auguſta donatas que quaſi caſtrenſe iudicant̉. C. de boniſ

que lib̓. cū ml̓ta p̓uilegia. tercia eſt caſtrēſe qd̓ſcꝫ milites in caſtris acqͥrūt. ff. de caſtren. pecuꝑ totū. Sed hodie tales milites nō inuenuiturquia non ẜuant ꝯdicōes quas illi ẜuabāt. qͣꝫta eſt qͣſi caſtrenſe. qd̓ .ſ. filiuſfamilias d̓ ſciēciaſua acqͥrit occaſiōe aduocacōis. l̓ muneꝝ publcoꝝ. ꝓbant̉ hec. C. de inoffi. teſ. l. vlt̓. Sed hicpeculiū dt̄ tm̄ dupᵗ. v̓no modo illud quod ꝓuenit ex rebus eccleſie ⁊ hoc dici poteſt qͦdāmōꝓfecticiū. quia de eo clericus regularit̓ ceſtari n̄poteſt. exͣ. e. c. i. 2. ⁊ 3. hoc eſt veꝝ de īmobilibꝰẜm goſ. Nā de mobilibꝰ bonis eccl̓ie pt̄ clericus cognatis amicis familiaribꝰ ⁊ pauꝑibꝰ dare. di. 86. non ſatis. ſiue ſit ſanꝰ vt di̓ ibidemſiue infirmꝰ ꝯpos mentis. exͣ. de teſta. ad h̓. ſiī morte. exͣ. e. c. relatū. 2. §. licet. Alio mō dicitur h̓ peculiū illud quod ꝓuenit ex artificio vl̓ec̄ alioº intuitu ꝑſone. Et h̓ ẜm alan̄. dicit̉ aduenticiū. Sꝫ dici pt̄ ẜm hoſti. ꝙ eſt quaſi caſtrēſe ꝓ eo ꝙ de ip̄o clericus teſtari poteſt ec̄ ſi ſit inpoteſtate pr̄is. exͣ d̓ teſtis. tua nos. In h̓ ec̄ peculio clerico ſuccedūt abinteſtato ꝑentes eius. 12.q. i. ſūt manifeſte. ſꝫ ⁊ viuenſ poteſt ſuā facerevolūtatem. exͣ. de ſucceſ. abinteſ. c. i. Regl̓ariter aūt tene qd̓ illud peculiū cenſet̉ hic ꝓfecticium qd̓ clericꝰ non acqͥſiuiſſet ſi eccl̓iam nō habuiſſet. ar. exͣ. de teſta. reqͥſiſti. §. illud. ⁊. c. 1Quid ergo de oblacōibus. ℟º tan. dixit eas eēpeculiū ꝓfecticiū. ar. ibidē. Sed contra quia rōeordinis non eccl̓ie offerunt̉. vnde p̄ſbitero offertur ec̄ ſi nō habeat eccl̓iam. ℟º n̄ obſtat ẜmhoſti. quia nullus debet admitte̓ ꝑrochianū alteriꝰ. exͣ. de ꝑroch̓. vt dn̄icis. Quid ergo de oblacōe viatoris. jdem credit hoſti. arꝰ. ꝑ ⁊ ꝯtͣ. ff. d̓iudi. heres abſens. Qmi celerici poſſit haberepeculiū. ℟º quicūqꝫ clerici nō renūciauerūt proprijs hr̄e poſſūt peculiū qͣſi caſtrēſe. qui vero renūciauerūt non poſſūt. exͣ de teſta. c. 2. ⁊ d̓ ſta.mo. cū ad monaſteriū. in fi. q. Qui tam̄ ꝓpijsnon renūciant habere pn̄t ꝓfecticiū occaſiōe admīſtracōis vt patet ibidē. c. monachi. §. qͥ v̓o Quod peculiū donari pt̄. ℟º donari pt̄ et int̓ liviuos ⁊ cauſa mortis quaſi caſtrenſe. nō auteꝫꝓfecticiū. vt patet ex ſupͣdiciis Quid ſi dubitetur an ſit ꝓfecticiū vel qͣſi caſtrēſe. ℟º ſi n̄habet eccleſiam p̄ſumit̉ quaſi caſtrēſe. ar. C. devſufruc̓. l. fi. exquo aūt habet eccl̓iam p̄ſumit̉eſſe ꝓfecticiū. exͣ. e. c. i. ẜm tam̄ glo. ibidē contͣ Iniiia.jſumpcōꝫ iſtam admittit̉ ꝓbacō. 1. q. 4. c. i.Ad h̓ nota ꝙ p̄ſbiter emēs p̄dia de peculio profecticō debet emē et inde ſcripturā facere noīe eēcleſie non noīe ꝓp̓o vel alieno in fraudē ex. e.p̄ſbiter. Et res ſic acqͥſite relinqͥdebent ecc̄ie. exe. vt vnuſqͥſqꝫ. Si em̄ emat alieno nōie ſacrilegiū facit. ex. e. inqͥrendū. vbi ẜm glo. ſacrilesium large ſumit̉ ⁊ tal̓ puniendꝰ erit. ⁊ eccleſiaſic empta vendicare poterit licet non ſint ſua i⁊ hoc eſt ſpāle in eccleſia vt dỉ in glo. p̄dicta.Si tamē cōiter de rebus ſuis ⁊ de rebꝰ eccleſieemiſſet pro rata p̄cij diuiderent̉ inter eccleſiam⁊ heredes ſi de hoc conſtaret. 12. q. 4. c. i. vnde tepro parte ſua debet ꝓ ſe facere inſtr̄m et tudius