Liber Sextus.Tit̉ xxxv.
vbabiliter dici de illis decīs q̄ tenent̉ a laicis atꝑe ex qͦ nō extat memoria nec eas habere ſe remoſcāt ab eccleſia .ſ. ꝙ ep̄us poteſt eas laic̓in frudū concedere. arꝰ in p̄dicto. c. ex ꝑte. cūſic per eū ꝓcuretur vtilitas eccleſie quia poſſeſſio directi dominij ꝑ huiōi īfeudacōꝫ reſtituet̉lrtītꝰ viij.Irca 8ᵐ articulū qui eſt de pͥmicijs querunir pl̓a .ſ. vtꝝ exhibicō pͥmiciaꝝ ſit ſb̓ prerepto. ℟º ſicut ſupͣ dictū eſt de p̄cepto d̓ decimisita et hic diſtinguendū eſt de p̄cepto de pͥmicijſſcꝫ ꝙ ẜm indet̓minacōꝫ eſt ſimplicit̓ de dictamīeiuris nat̉alis ⁊ eſt morale ⁊ ſemꝑ ſeruandumSecūdū vero det̓minacōꝫ ordīs puta ꝙ detur depͥmis fructibus ⁊ ꝑſonis talibꝰ. eſt enī pͥmiciays pͥma frugū dn̄o ꝯferenda ſic non eſt de iurenat̉ali ⁊ per ꝯſequēs nec eſt p̄ceptū morale. Pt̄em̄ deus honorari vt priᵐ ⁊ actor bonoꝝ dandoad honorē eius aliqͥd de fructibꝰ medijs vel vl̓timis ⁊ ꝑſonis alijs. Non erat ec̄ p̄ceptū cerimoniale quia non erat datū pnͥʳ ad ſignificādum aliquid futuꝝ licet ſignificaret aliqͥd ꝯn̄t̓puta quia pͥmicie erant in ſignū rei iam facte.ſcꝫ liberacōis ab egipto ꝑ interfectōꝫ pͥmogenttoꝝ ſaluatis pͥmogenitis jſrl̓. Erant etiam ī ſignū rei faciende vt .ſ. iniciū opeꝝ nr̄oꝝ attribuamus deo actori oīm bonoꝝ. Erant etiam in ſignum recuꝑande celeſtis hereditatis amiſſe q̄ ēꝓpria pͥmogenitoꝝ. Et quo ad has ſignificacōnes dici poteſt p̄ceptū de pͥmicijs figurale fuiſſeante aduētū c̓ſti. nec vt ſic non eſſe ẜuandumErat autē ſimpl̓r p̄ceptū iudiciale quia datumad vtilitateꝫ reipu. Iudicialia v̓o p̄cepta autͣtiecc̄ie ſimpʳ ſūt relicta. vt ſecundum xius arbit̓um ẜuētur vel det̓minentur vel immutēt̉ ẜmqd̓ expedit vtilitati cōi. Sicut gͦ dictum eſt ſupra de decimis qͣntū ad taxacōem ꝑtiſ ſic ⁊ hiedicēdū eſt de pͥmicijs qͣntū ad taxacōꝫ ordinis.Erant aūt an̄ legeꝫ ſub ꝯſilio. ī lege ſub p̄ceptoexo. 2. decimas ⁊ pͥmicias non tardabis offerre. ⁊ exo. 26. pͥmicias frugū terre tue inferes indomū dn̄i tui. Temꝑe vero gracie ſūt ſub p̄cepto ẜm det̓minacōꝫ eccl̓ie. det̓minat aūt vt dent̉ẜm ꝯſuetudinem approbatam. tenentur gͦ homines pͥmicias ſoluere vbi eſt ꝯſuetudo vel ec̄vbi indigēt mīſtri eccleſie quibꝰ debēt̉ ſi ab eispetunt̉ vn̄. 16. q. A. decimas et pͥmiciaſ quaſ iure ſacerdotū eſſe ſancimꝰ. ab oī ppl̓o acciꝑe. etdi. ꝝ. p̄ter hoc et. 16. q. 1. reu̓timini. hec alex. d̓ancū quo ec̄ ꝯuenit tho. dicens ꝙ talibus ꝑſonis aūt de fructibꝰ pͥmis hō d̓ rebꝰ a deo ſibi datis ad eius honorē exhibeat hoc quidā iure diuino fuit d̓t̓minatū in veteri lege. In noua at̄lege diffinit̉ ad det̓m inacōꝫ eccl̓ie ex qua hoīesobligant̉ ad ſoluendū pͥmicias ẜm ꝯſuetudinēpatrie et indigenciā mīſtroꝝ eccl̓ie ¶ Sciend̓ aiy aliqͥ dixerūt vt refert idē alex. ꝙ p̄ceptum depͥmicijs etiā ẜm det̓minacōeꝫ ordinis eſt de iurenat̉ali et morale quia de iure nat̉ali ſimpl̓r eſtꝙ deꝰ ſit honorandus de ſub̓a ꝓpria et ante oīaalia. hoc aūt oſtenditur in oblacōe pͥmiciaꝝ ſecūdū ſe. gͦ ⁊cͣ. vn̄ dixerūt ꝙ n̄ ceſſauit ſꝫ pōctꝰ
a̓pliatū rema̓ſit .ſ. ī oblacōibus qͦtidianis qͥ fiunt eccleſie et maxīe in tribꝰ precipuis feſtis .ſ.natalis dn̄i paſce ⁊ pentecoſtes. Sed contra qͥatunc pari rōne dici poſſet ꝙ p̄ceptū de decimis r̓manſit ampliatū in poſſeſſionibus et redditibꝰ eccl̓ie qͥ ſūt maiores qͣꝫ erant̉ decīe veteris legis ⁊ ſic in redditibꝰ ill̓ ẜuaret̉ p̄ceptū de decīsillis cum p̄ceptū de pͥmicijs dỉ ſeruari in oblacionibꝰ quod eſt falſū. Ideo dicendū eſt ad rōeꝫp̄dicte poſicōis ꝙ non ſequitur. qꝛ ſicut de iurenat̉ali deus eſt honorandus ante oīa in ordinediſtribucōis ſub̓e. Ita et in medio et in fi. ſicutin priº. Quando autem pͥmicie inceꝑint habitū eſt ſupͣ. vbi querit̉ qn̄ decime inceperint.Cui debet pͥmicia dari. ℟º ẜm ray. et hoſti. p̄ſbitero ꝑrochiali. 16. q. i. doctos moderamīe. ¶Quota ꝑsdebet ꝓ pͥmicia dari. ℟º h̓ in librismoyſi n̄ inuenitur exp̄ſſū. Et ḣ rōnabilit̓ ſcd̓ꝫtho. qꝛ pͥmicie dant̉ ꝑ modū oblacōis de cꝰ rōeeſt ꝙ det̉ ſpōte. dicit tamen hieroꝰ tradicōe maioꝝ ītroductū ꝙ qui pl̓imū dabat. ꝑtē. 20. dabant. qui v̓o minimū 60. ⁊ ſic int̓. 40. ⁊ 60. oſferri licebat ꝓ volūtate offerentis ⁊ h̓ in aridiſ⁊ liquidis ex. e. c. i. In fetibus v̓o dabat̉ pͥmogenitū. Sed hu. putās h̓ eſſe durū dixit ꝙ de4o. dandū eſt vnū. Et ſiquis tot capita nō habet ꝓporcionabiliter eſtimacō fieri debet. Laur̓.aūt et jo. dixerūt ꝙ centeſimū. Hoſti. aūt dixiteſſe pocius ſtandū dicto hiero. nō tant̉ ī aridi ſ⁊ liquidis. ſꝫ etiā in alijs. quia de ſil̓ibꝰ ad ſil̓i ⁊eſt ꝓcedendū Scd̓m vero ray. ⁊ gof. ē ꝯſuetudīſtandū. vt .ſ. q̄libet eccl̓ia ſuā ꝯſuetudinē ẜuetſi habet. Etſi non habet ad ꝯſuetudinē eccl̓iarūvicinaꝝ recurrat. que ſi diuerſas ꝯſuetudineshabeant illam ſequat̉ que magis ad mediocritatem tendit vel que a pl̓ibus obẜuatur. arexͣ. de ſepl̓. c̓tificari. ⁊ exͣ. de ꝯſue. cum olim ī fiVel etiā ẜm goſ. illā que eſt de ſūma mīori qꝛin illa om̄es ꝯuenut. vt habetur exͣ de cenſi. exꝑte. ⁊ de ſepul. c̓tificari in glo. ẜm tamē ray. ſieccl̓ia tenuis eſſꝫ nec p̄ſbiter hr̄et vn̄ ſuſtētaripoſſet illa ꝯſuetudo eligi deberꝫ que āpliꝰ vl̓ ſaltem mediū inter illas ſolue̓t. arᵐ. 10. q. 2. ep̄ſ.jnno. vero dicit exͣ. e. c. i. ꝙ exquo non inuenitur exp̄ſſū de qͣꝫtitate relinqͥt̉ indantis opcōnevt det qͣntū velit ṅ ꝯſuetudo regiōis aliud inducat Rod̓. aūt credit ꝙ vbi ē ꝯſuetudo ꝙ nichil ſoluat̉ vel exigat̉ ꝓ pͥmicia nō ſoluentesexcuſant̉ a peccato. ſi tn̄ huiōi ꝯſuetudo ſine ꝯtͣdictōne fuit obtenta a tꝑe ex quo nō extat meArtici ixmori a.(Irca 9ᵐ articl̓m qui eſt d̓ vtilitate ſolucōisdecimaꝝ ⁊ pͥmiciaꝝ ſciendū ꝙ dans bene ⁊fideliter decima̓ remunerat̉ a deo quadrupliciterpͥmo ī fructuū vbertate. 2º corporis ſanitate.vn̄ auꝰ. 16. q. i. decīe. dicit ſi decimā dederis nontm̄ abūdādiā fructuū accipies ſꝫ etiam ſanitatem corporis ꝯſeqͥris. 3º in pct̄oꝝ remiſſiōe. 4º īceleſtis gl̓ie btītudine. vn̄ augꝰ ibidē qui pͥmium ꝯꝑare aūt pct̄oꝝ indulgenciā hr̄e deſideratdecim ā̓ reddat ⁊ de nouē ꝑtibꝰ eleymoſinā pauperibꝰ dare ſtudeat. Qui aūt n̄ dat decimā a deo