Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber QrtusTitꝭ xb.

facte ꝓprijs ſubditis ſi ꝯtingat eos ꝑficere illd̓ꝓpter qd̓ dant̉. Alienis vero ſubditis ſūt pociꝰcōi cacōnes qͣm relaxacōnes. ꝑ quē etiā modūabbates pͥores ⁊ mīſtri cōicant bona ſui collegij. nͥ forte hoc fiat ex ꝯſenſu ⁊ volūtate ꝓprijep̄i. exͣ de pe. ⁊ re. ꝙ aūt ꝯſuluiſti Et infra. cūa non ſuo iudice nullꝰ ligari valeat vel abſolui. illas tm̄ mō ꝓdeſſe arbitram̉ quibus vt ꝓſint ꝓprij iudices indulſerūt. hec bon̄ Notaraūt jnnoc̓. ſuꝑ c. ꝙ aūt. ꝙ ꝓprios iidices ītelligunt quidā eſſe ꝓprios ep̄os. quia inferiores p̄lati indulgentias facere non poſſunt vt dictū ēAlij vero dicūt ꝙ etiam ꝓprij preſbiteri parrochiales concedere poſſint ſubditis ſuis ꝙ eis indulgentie valeā̓t. quia ꝑ hoc ip̄i indulgentiaꝫnon dant ſed concedūt ꝙ indulgentie date abep̄is extraneis ꝓſuit eis vt ſic in abſolucōe penitētie ꝓuideāt eis diuerſos modos liberandi apct̄o ⁊ a penis. Et ꝯuenit cū eo hoſt̓. in ſūmawvilh̓. vero in ſpe. dicit ꝙ tuciꝰ eſt ꝙ ꝯſēſꝰ ꝓprijep̄i p̄cedat remiſſionē ep̄i exͣnei. Et ſcd̓m eūdibid̓ ſufficit ec̄ ꝯſenſus metropolitani ſui. vt e.c. nr̄o. Notat ec̄ ibidē wilh̓. ꝙ licet ep̄us ex iuſta cauſa indulgentiā ſtatuēs in dyoceſi ſua cōcedere poſſit ꝙ indulgentia illa ꝓſit etiā veniētibus de dyoc̓. alienis. Non tn̄ poteſt concede̓ꝙ indulgentie ab alijs ep̄is in eius dyoc̓. conceſſe valeant. pͥmū em̄ ꝓbat̉ ꝑ illud c. ꝙ auteꝫnon aūt ſcd̓m. Et eſt racō qͣre pt̄ illud ⁊ noniſtud. quia in pͥma accedētes illuc qd̓āmō forūeius ſorciūtur. ar. exͣ de fo. ꝯpe. romana. §. contrahentes. ⁊ 3. q. 6. c. 1. Nec per hoc ſtatutumindulgentie nu̓s excedit̉. jn 2º vero dyoceſimalienaꝫ tanqͣm aduena nō vt indigena ingredit̉. 3. q. A. leges. Vnde tales indulgentie nonvalent. Alias poſſet ep̄us indirecte centū ānosſolꝰ ⁊ cū pl̓ibus ſiml̓ ꝯcedere qd̓ tamen directefacere ꝓhibet̉. exͣ. e. cū ex eo. qd̓ eſſe nō debet. ar.C. de vſur̓. eos in fi. ⁊ exͣ de ſymonia intantū Quid de his qui deferūt lr̄as ep̄oꝝ diuerſoꝝ⁊ legūt om̄s in eodeꝫ loco aſſerentes ꝙ tal̓ ep̄sfacit talem indulgentiā ⁊ tl̓is tl̓eꝫ ⁊ ſic de alijsNūquid dans el̓iam habebit īdulgentiā oīmep̄oꝝ. ℟º patet ex p̄dictis ꝙ non habebit niſiindulgentiā ſui ep̄i nͥ forte habeat licentiam aſuo ep̄o ꝙ tales īdulgencie ei proſint. exͣ de fo.ꝯpe. ſignificaſti. hec tho. Vtꝝ exiſtens in peecato mortali poſſit indulgentias facere. ℟ºdulgentias facere ꝑtinet ad iuriſdicōeꝫ qūā hōper pct̄m non ꝑdit. Et ideo indulgentie eq̄ valent ſi fiant ab eo qui eſt in pct̄o inortali ſicutſi fierent ab homīe ſanctiſſimo cū non remittant penā ex vi meritoꝝ ſuoꝝ ſed ex vi meritorū recōditoꝝ in theſauris ecclie. Sed obicit̉ ꝙmaiꝰ eſt facere īdulgentias qͣm reciꝑe. ſed exn̄sin pct̄o mortali non recipit eas. ergo nec facit℟º maiis eſt qūo ad pt̄atem ſed minꝰ qūo adꝓpria vtilitateꝫ. hec tho Quid de queſtoribꝰqͥ diſcurrētes ꝑ eccl̓ias cū lr̄is remiſſiōis abuſiones p̄dicant ꝯmeſſacōnibꝰ ⁊ ebrietatibꝰ vacant. ℟º ſicut habet̉ exͣ de pe. ⁊ re. cū ex eo. tl̓esnō ſt̄ recipiēdi ſine lr̄is pape vel ep̄i dyoc. nec

ꝑmittendi ſūt dicere ppl̓o ṅ qd̓ in lr̄is ꝯtiner.Non debent etiā feſta ⁊ vacacōnes ꝓ ſuis q̄ſtisfaciendis indicere nec ppl̓m ad intereſſe ſuis q̄ſtibꝰ aut exhortacōnibꝰ ꝑ cenſurā eccl̓iaſticamcogere. vt habet̉. e. ti. qꝛ intelleximꝰ alex. qͣrti.Item licet ꝯtineat̉ in eoꝝ indulgencijs ꝙ ip̄i ineccl̓iaſticis locis honeſte ⁊ caritatiue recipiant̉.quia fideles ad eoꝝ exhortacōeꝫ debeāt ꝯuocari.clerici tamen ⁊ rectores eccl̓iaꝝ nō tenent̉ illosinuiti in hoſpicijs ſuis reciꝑe vel ꝓcurare vl̓ ꝯuocacōes huiōi facere p̄textu ip̄aꝝ indulgentiaꝝ q̄ qͣntū ad huiōi ꝯuocacōes ſūt ip̄o iure reuocate. vt dicit̉. e. ti. ſedis. ⁊ eſt clemētis qͣrti.Torma vero quā ꝯīter talibꝰ indulget ſedes apoſtolica ibidē habet̉. Et ſubdit̉ ibi qͥ aūt ad qͣrendas el̓ias deſtinant̉ modeſti ſint ⁊ diſcreti.nec in tabernis aut alijs locis incōgruis hoſpitent̉. nec inutiles faciāt aut p̄ſumptuoſas expenſas. nec falſe religionis habitū geſtēt. Etdicit̉ ibi in glo. in tabernis ꝙͣſi tales publice d̓linquāt in tabernis pn̄t a dyoceſano puniri licet ſint exempti. exͣ de p̓uil̓. tuaꝝ. itti ijEquit̉ vide̓ de 4º .ſ. ꝓ qua ca̓ habea̓t fierirelaxacō ſiue indulgētia .ſ. vtꝝ ꝓ ſpūalivel corꝑali auxilio vel ſubſidio. ℟º ſic̄ in rebꝰpublicis ⁊ cōitatibꝰ hūanis theſaurꝰ reipublice ꝓpter duo maxīe ſolet exteriꝰ ꝓferri ⁊ cōicari .ſ. ꝓpter pnͥcipis gl̓iaꝫ ⁊ honorē ſicut faciūtreges curiales ⁊ fecit aſſuerꝰ. heſt̓. 1. Et ꝓptercōitatis vtilitatē vt qn̄ cōitas ledit̉ ꝓferūt̉ ſtipēdia ⁊ donatū militibꝰ pugnaturis. Sic etiātheſ aurꝰ eccl̓ie ab his q̓ hn̄t eū diſpenſare debetduplici de cā ſolui. Primo ad dei graciaꝫ ⁊ laudem q̄ p̄cipue relucet in ſanctis eiꝰ. ſancti verohonorant̉ ī ꝯſtructōe baſilicaꝝ. ⁊ ꝯmem oracōev̓tutū ſuaꝝ q̄ fit ī p̄dicacōibꝰ ⁊ ẜmonibꝰ. jō ꝓhis oībꝰ īdulgētie rc̄e fiūt. Scd̓o ꝓpt̓ cōem vtilitatē q̄ .ſ. ē defenſio t̓re ſācte. defenſio fidei ⁊ ꝓmocō ſtudij ⁊ ſil̓ia. Et iō ec̄ ꝓ talibꝰ fieri pt̄ etdꝫ. Et qꝛ hͨ ꝯſiſtūt ī actibꝰ exterioribꝰ. iō ꝓ actibꝰ ext̓ioribꝰ maxīe fieri debēt īdulgētie. hecbon̄. Sed obl̓ qꝛ videt̉ ibi eē ſymoͣ. cū det̄ ibiſpūale ꝓ tꝑali. ℟º fl̓m eſt. īmo maior pena cōmutat̉ in mīorē ⁊ reſiduū paſtor eccl̓ie ſoluitde gr̄a. Vl̓ dicendū ꝙ n̄ dat īdulgentiā ꝓ el̓iaexteriori ꝯſiderās datū ſꝫ fructū .ſ. qꝛ ex radicebone volūtatis ꝓcedit. vel non dat̉ ei ſpūale ꝓꝓ tꝑali ſed ꝓ ſpūali quia non poteſt fieri īdulgentia ꝓ tꝑalibꝰ ſimpl̓r ſed ꝓ tꝑalibꝰ ad ſpiritualia ordīatis. Vtꝝ īdulgentia fieri poſſiteti ā ꝓ pure ſpūalibꝰ. ℟º ꝙ ſic ⁊ fit qn̄qꝫ ſicutquicūqꝫ orat ꝓ rege francie dant̉. 10. dies ꝓ indulgentia a papa jnnoc̓. 4. Et p̄dicātibꝰ cruceꝫdatur qn̄qꝫ eadē indulgentia que et accipientibus Vtꝝ indulgentia fieri poſſit ꝓ remiſſione iniurie. videt̉ ꝙ ſic. qꝛ hec ē el̓ia ſpūalis queeſt dignior el̓ia corꝑali. ℟º ꝙ non. in donacōne em̄ indulgentie nō ꝯſiderat̉ nobilitas oꝑiſſed ꝯſiderat̉ ꝙ opus illud ſit mere volūtatis n̄neceſſitatis. ſit etiā quid taxabile. ſit etiā aliqͦmō penale. hec oīa ꝯſiderat qͥ indulgētias p̄ſtatquoꝝ ſaltem pͥmū in ꝓpoſito deficit. hec boli