Liber QntusTitꝭ xxxij

vtriuſqꝫ tam ſacerdotis qͣm ſuſcipientis. aliqn̄ex ꝑte alteriꝰ tm̄. hec ſco. di. 19. Sed nūquidnūa ſue ſatiſfactō pͥus iniūcta cōmutari poteſt vel relaxari a quocūqꝫ ꝯfeſſore. ℟º ꝙ ꝯmutari pt̄ ex cauſa ab eo qui eam in iūxit vel ab eius ſuyiore vel etiam ab equali ſecūdū aliquosex̄ de voto. ꝙ ſuꝑhis. §. rurſus. in fi. vbi d̓ hͦpiqt̉ in glo. ſi ſubeſt cauſa. Ad maiorem tamēintelligentiā diſtingue ꝙſi penitens petat penitentiam ꝯmutari vel relaxari per illū eūdemqui eam ſibi iniūxit vel ꝑ eius ſucceſſorem. poterit quidē ꝯmutari vel relaxari ab eo qui eaminiuxit. vel eius ſucceſſore. ⁊ idem dicendū eſtde ſuꝑiori eius qui iniuxit ſi ſit ordinarius iudex penitentis. quod ad hoc dico qui a ar̓ep̄s videtur iudex ordinariꝰ eſſe quo ad foꝝ pn̄i ale ſb̓pitoꝝ ſuffraganei ſui. ar. exͣ e. noſtro. licet nonſit eoꝝ ordinariꝰ qͣntū ad foꝝ ꝯtencōſū ṅ in caſibus expͥſſis a iure exͣ de officō archi. paſtoral̓Si aūt petat eā ꝯmutari vel relaxari ab equali ei qui eā iniūxit. aut ſunt ita pares ꝙ ſūt penitentiarij eiuſdem ep̄i. vel ſūt ambo preſbiteride pari ⁊ inſolidū de conſuetudine curam habentes eiuſdeꝫ ꝑrochie. vel duo ep̄i in quoꝝ vtriuſqꝫ dyoceſibꝰ penitens domiailiū habet ita ꝙeſt yrochianꝰ vtriuſqꝫ. ⁊ tūc ſi penitentia publica vl̓ ſolēnis fuerit īdicta ne ſcandalizet̉ pͥmꝰꝯfeſſor debet requiri ꝯſenſus eius vel ſucceſſoriseuis ſi facile poſſit requiri. maxīe ſi penitenspublice inchoauerat penitentiam ſibi iniūctāa p̄ſb̓ro. Si aūt nō poſſit reqͥri defacili aūt etiāſi pn̄ia iniūcta eſſet occulta poſſet confeſſor ſecūdus eā ꝯmutare vel relaxare non obſtanteſubtilitate iuris quo dicit̉ de dnobꝰ ꝓcuratoribus inſolidū datis ꝙ melior eſt ꝯdicō occupantis. quia illud locū hꝫ in iuriſdicōe ꝯtencōſa nōin volūtaria. Si aūt ita pares ſuit ꝙ vterqꝫ ꝯfeſſor ſit p̄ſb̓r ꝑrochialis vl̓ ep̄s ⁊ penitēs trāſtulit domialiū de ꝑrochia in prochia̓ vl̓ de dyoceſi in dyoc̓ ⁊ꝰ ꝯfeſſor poterit ꝯmutare vel relaxire pn̄iam a pͥmo illi iniūctam non obſtanteꝙ ſolet dici ꝙ ſniami vniꝰ ep̄i non poteſt parep̄s reuocare quia illud habet locum de ſentētiaexcōicacōis ⁊ ſuſpenſionis ⁊ ceteris ad foꝝ ꝯtēcōſum ꝑtinentibꝰ non ad pn̄iale. non em̄ ſuntoīno ſil̓es ꝯtencōſa ⁊ volūtaria iuriſdicō cū iudex non poſſit reuocare ſn̄iam quā tulit iuſtā.feſſor aūt poſſit reuocare ſn̄iam quā iniūxit.hec rod̓. hoc aūt qd̓ dicit̉ extͣ de voto. c. 1. ⁊. c. ꝙſuꝑ his. innuit ꝙ ſiquis in pn̄iam in iūxiſſꝫ iread terrāſanctam illa penitentia mutari n̄ poſſet niſi a papa vel ab eis qui ſuꝑ hoc ſpecialiterhaberent autoritatem pape exͣ de voto ex multa. ¶ Quid ſi papa vel eius p̄n̄iariꝰ vel ep̄s iniūxit penitentiaꝫ ⁊ petat̉ relaxari vel ꝯmutari ꝑ inferiorē. ℟º ſi pn̄ia eſt iniūcta in caū̓ reſeruato ſuꝑiori inferior non poteſt cōmutarenec relaxare eā ſine licentia eius qui eā iniuxitn̄ neceſſitas vrgeat aut vtilitas ſuadeat. piūtm̄ eſt interpͥtari ꝙ ſuꝑior in huiōi caſibus hͦacceptet. in caſu vero non reſeruato ſuꝑiori īrerior relaxare vel ꝯmutare poteſt nͥ certum ſit

ꝙ ſuꝑior huiōi relaxacōem vel ꝯmutacōeꝫ reſeruauerit. hec rod̓. ar. ad hͦ quia pt̄ ep̄s diminuere penā quā impoſuit papi. 33. q. r. latorē.Sed hoc ideo fuit qꝛ papi licentiā illi dedit. vn̄capitl̓m illud eſt magis in ꝯtrariū. ¶ Eſto ꝙpͥſb̓r imponat maiorē pn̄iam ꝯdigna ip̄i pernitenti nūquid tenet̉ ad eā. ℟º duplex eſt foꝝpct̄oris ſ. dei ⁊ eccl̓ie. contingit aūt pct̄oreꝫ eēabſolutū in vno ⁊ non in alio. Naꝫ aliqn̄ abſolutꝰ eſt in foro eccl̓ie ⁊ non in foro dei. aliqn̄ecōuerſo. talis gͦ cui iniūcta eſt penitētia maior ꝯdigna in foro eccl̓ie tenet̉ ad eā totā. in foro aūt dei non tenet̉ ṅ ad ꝯdignam. deo dū eſtde foro eccl̓ie d̓bitor eſt pene donec ꝯpleuerit cōtā ſed ſi trāſeat ad foꝝ dei ꝑacta cōdigna nullam pena ſuſtinebit. p̄ſb̓r em̄ non tm̄ ꝯſideratdebitū pene ſed etiā adhibet remediū pct̄o. etideo poſt iſtā vitam non exigit̉ ab eo tota ſedſolū qͣntū ſufficit ad debitū ſoluendū. hec ꝑe.Quid ſi ꝯfeſſor interdicat penitēti familiaritatem cū amicis. ℟º aūt illi amici ſunt veriamici hoc eſt amici aīe cuiꝰ modi ſunt diligentes ꝑſonam ſancto amore ⁊ ſcd̓m deū. Aut illi amici ſūt veri inimici cuiꝰ modi ſunt diligentes ꝑſonam ꝓpter dilectōeꝫ illicitā vel ꝓpt̓ aliaꝫcām in aīe eius p̄iuidiciū ⁊ cōtra dei honorem.Si ergo ſacerdos interdiceret familiaritateꝫ cūamicis pͥmo modo ſūpas abuteret̉ claue ſciēcienec credo ꝙ penitens illā penitentiam recipereteneret̉. Si aūt cū amicis 2º mō dictis penitēsteneret̉ eaꝫ reciꝑe ⁊ obſeruare regulariter. qd̓ideo dico quia omnes ꝑticl̓ares caſus a cōfeſſore ꝓuideri non pn̄t. ¶ Sciendū etiam ꝙ homīꝓno ad deſperacōnē ad quam diſponit triſticianon debet ſacerdos iniū̓gere ea que augmētatniel ancoliam ⁊ triſtidiā. ynde talibus moderatum vſū vini ⁊ habere ſolaciū cū ſanctis perſonis ⁊ honeſtis ꝓhibere non debet. hec rich̓.De canonibꝰ pn̄ialibꝰ. ti. 32ꝰ.Oſtea ꝯſiderandū eſt de canonibꝰ penitentialibꝰ. Ad quoꝝ intelligentiā prenotandū eſt ꝙ ſicut eſt in ſciencijs pͣeticis que verſant̉ c̓ca oꝑa ꝙ ſermo in ꝑticularieſt incertus ⁊ dubiꝰ. ſermo aūt in vniuerſalihabet certitudinem. ſed cū applicat̉ ad ſingularia incipit quodāmō habere incertitudinem vtqui non ꝯſiderat circūſtancias ꝑticulares pocideuiet q̄m ſe rectificet vt patet in medicina etſciencia morali. ſic eſt ītelligendū in ꝓpoſito ꝙcanones inſtruūt in generali quō eſt penitentiaimponenda ſed deſcenſū ad ſingl̓aria p̄ſbiterisdiſcretis relinquūt qui conſiderant circūſtāciasꝑſonaꝝ attendentes ad canones ſicut ad viasdirectiuas quia ſi contra canones imponantnon recte imponūt. nulli enim preſbitero licetaliquid facere qd̓ poſſit patrū regulis obuiare.di. 38. nulli. In canonibus aūt maxime determinat̉ pn̄ia quo ad tempus ⁊ magis qͣm quoad modū quia illa determīacō cercior ē et cōiorhec bon̄. Vt ergo ſcias qualiter debet ꝓcede̓ arbitriū pͥſb̓ri. nota regl̓ariter ſicut dictum eſtſupra. ſeptēnis penitētia eſt īponēda ꝓ moͣrli

3