Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Lib Qu̓tuslili. xxvj.

nō ſubſit. iā ẜm hoc non eſt eiꝰ pt̄a te ſubiectꝰſed qͣntū ad hoc ꝓprij iuris exn̄s ⁊ de hͦ pt̄ facere el̓iam. Vtꝝ monachꝰ vel alius religioſel̓iaꝫ facere poſſit. ℟º ꝙ non quia nec volūtatē nec ꝓp̓m habꝫ. 12. q. i. volo ⁊. c. non dicatisEt hoc veꝝ ē de puro clauſtrali nullā admīſtracōnem nullūqꝫ officiū hn̄te niſi hoc faceret de licentia exp̄ſſa vel ꝓbabilit̓ p̄ſūpta abbatis d̓ rebus ꝯībus. ar. 16. q. 1. ꝑlacuit. vel ṅ videat hominem ad mortē eſurientē. tūc em̄ pt̄ hoc facede licentia abbatis. di. 86. paſcē. qꝛ in tali caſuſūt oīa ꝯīa. 47 di. ſicut hi. nō obſtante etiamꝯͣdictōne abbatis inferioris. i1. q. z. qui reſiſtitSi vero admīſtracōem habet tūc n̄ tantū pt̄. ſꝫdꝫ qͥdquid ſuꝑeſt pauꝑibꝰ erogare ẜm ray. 12.q. i. quia tua in fine. ⁊ di. g6. non ſane. Et hͦeſt veꝝ ẜm rod̓. nͥ ſit āmīſtracō de qͣ ſtātutū eſtꝙ quidqͥd ſuꝑeſt neceſſitatibꝰ refundat̉ in vſusꝯmunes vel in aliquē vſū cōem ſpēāleꝫ Quidſi religioſꝰ ad ſcolas vel ad ꝑegrinandū vadatde licentia abbatis. nūquid facere pt̄ el̓iam. ℟ºꝙ ſic quia eoip̄o ꝙ abbas licenciauit eū videturei conceſſiſſe ꝙ faciat omnia bona que honeſtiſcolares ⁊ ꝑegrini ꝯſueuerūt facere. ar. de offi.dele. p̄terea. ff. de iur̓iur̓. l. 2. Ita tamen ꝙ hͦ faciat moderace ꝯformādo ſe illis inter quos viuit. di. 12. illa. hec hoſt̓. ⁊ ray. Vtꝝ vxor ſn̄licentia viri el̓iaꝫ facere poſſit. ℟º ſi hꝫ res ꝑafernales .i. ꝓprias p̄ter dotem poteſt ⁊ debet indeel̓iam facere etiā viro inuito exͣ de pact̓. cōuenhac lege. Sꝫ ⁊ de rebus quibuſdā viri .ſ. de pane vino ⁊ ſil̓ibꝰ que .ſ. bono ⁊ approbatō moreꝯſueuerūt ad diſpen ſacōꝫ vxoris ꝑtinere poteſtmoderate dare ꝓ deo ẜm facultateꝫ viri ⁊ maiorē vel mīorē ml̓titudinē ⁊ ncc̄itatē pauꝑumformās ſibi ꝯſcīam ꝙ maritꝰ debeat hͦ ratū tenere licet forte aliqn̄ ore ꝓhibuerit. ſolent em̄mariti talia ꝓhibere ad terrorē. vt ſic etſi nō intoto tn̄ temꝑēt ſe a tāto. Ht̄ etiam formare ſibi ꝯſcīam ex qualitate pauꝑis de quo credit ꝙͣſimaritꝰ eū videret ei porrige̓t. ar. inſti. de obli.que ex delic. naſ. §. placuit. Sed ⁊ de licētia virihoc facere pt̄ ⁊ debet indiſtincte. Si aūt modisoībus credat ꝙ marito diſpliceret ſi daret necpt̄ ſuā ꝯſcīam informare tūc doleat ꝙ dare nōpt̄. Nullatenꝰ em̄ dare debet cū ſcandalo viriſic intellige. 23. q. q. qd̓ deo. ⁊ alia iura que vident̉ contraria. Et hoc veꝝ eſt ṅ videret pauꝑēmorientem fame. tūc em̄ poſſet el̓ iam facere d̓licentia ſūmi ſponſi ſicut de monacho dictū eſtſupͣ. Et hoc dicūt ꝯīter om̄s doctores. Eod̓ aūttitulo de negocijs ſecl̓aribꝰ dicit ꝙſi mulier ec̄latenter moderatas det el̓ias ꝓ ſe ⁊ viro ſuo vtiliter gerendo cōe negociū non peccat licet credat ꝙ viro diſpliceret ſi ſciret. Et ſufficit ī hoccaū ꝙ nō veniat ꝯtra ꝓhibicōnē viri ⁊ ꝙ eumnō ſcandalizet. Et nota ꝙ ſicut de rebus mariti nō pn̄t vxores dare el̓ias ſic nec de rebꝰ dotalibus quaꝝ dn̄s eſt maritꝰ. C. de rei ven. dote. ⁊. C. de iur̓ dot̉. in rebꝰ. Item caueant vxoreſa mendacō ſcꝫ ne cū dederint menciant̉ dicētesſe non dediſſe forte ꝓpter mētū viroꝝ. ne ī tꝑa

lem eterna quā meruerāt retribucō ꝯmuteturſicut legit̉ de obſtetricibꝰ. 2. q. 2. ſi qualibet. hechoſt̓. ⁊ ray. Sed nūquid vxor poteſt face el̓iaꝫirrequiſito viro de rebꝰ quas habet ex ꝓprio lucro. quia eſt mulier lucͣtua. ℟º jo. dec̓tiſta dicꝙ ſic. etiā rich̓. ⁊ tho. moderatas tn̄. wvilh̓. autēde mili. pleniꝰ dixit diſtinguēs ꝙ aut de rebusillis ſeip̄am ſuſtentat ⁊ virū. aut ſuꝑabūdat.In pͥmo caū non poteſt de eis el̓iam face̓ ſi ſubtractō ſuſtentacōis viri dꝫ inde ſequi qꝛ magistenet̉ viro qͣm alij. In 2ͤ caū̓ pt̄ viro etiā īuito⁊ idē dicendū eſt de ꝑafernalibꝰ. Vtꝝ filiusfamilias el̓iam facere poſſit. ℟º de caſtrenſi ⁊qͣi de caſtrenſi peculio poteſt facere el̓iam. Maꝫqͣntū ad illud pat̓familias cenſet̉. ff. ad mace.l. j. §. fi. de ad uenticō aūt vel ꝓfecticō qͣꝫuis pr̄mū ſuū ſit quo ad ꝓpͥetatē. 2ᵐ q̄ ad ſpem ſucceſſionis ⁊ ſic intelligit̉ qd̓āmō dn̄s reꝝ paternarū etiā viuente patre. inſti. de here. qͣli. §. ſꝫ ſuinec pt̄ nec debet el̓iam dare ṅ ſicut ſupra notatū eſt de vxore ⁊ monacho. ⁊ in his caſibꝰ in qͥbus pt̄ alias donare. hec hoſt̓. ⁊ ray. Auilh̓. aūtde mili. dicit ꝙ ſine p̄iudicō filiuſfamilias pt̄facere modicas el̓ias ſine conſenſu patris nonaūt magnas ⁊ notabiles. Si tamen ei ꝯmiſſaeſſet procuracō vel villicacō poſſet facere amliores dūmō non cederent in p̄iudiciū patriſ Quid ſi filiꝰ eſſet in ſcolis vel in ꝑegrinacōevel in itinere. Reſpōdēt ray. ⁊ hoſt̓. ꝙ ſi ſit ibide licentia pr̄is poteſt etiā de ꝓfecticō ⁊ aduentitio el̓i andare. ar. ff. ad mace. l. Item ſi filiꝰ. ſic̄etiam de monacho dictum eſt ſupra. Vtrumẜui ancille ⁊ famuli el̓iam facere poſſint. ℟ºꝙ non pn̄t el̓ias dare de rebus dn̄oꝝ ſine ꝯſenſu eoꝝ ṅ panem ⁊ huiōi que non inferūt ſenſibile nocuniētū. quia etſi etiam aliquis taliū ſitdiſpenſator reꝝ non tam̄ ponit̉ diſpenſator q̄ſi ptātem habens aliquam in re dn̄i ſed quaſitractās ea ad vtilitatem dn̄ i. h̓ tho. in 4º. Sedguilh̓. de mili. dicit ꝙ ſine cōſenſu dn̄i exp̄ſſol̓p̄ſumpto vel ratihabicōne. ẜuꝰ de rebus dn̄i facere non pt̄ el̓ias nec magnas nec ꝑuas. Neceſt oīno ſil̓e de ẜuo ⁊ filiofamilias quia hic ⁊ ſinon actu tamen habitu dn̄at̉. ẜuꝰ autem neutro mō dn̄at̉. De precō aūt ſui ẜuicij conſtaty poſſet el̓iam dare.lrticꝭ vj.Equit̉ vide̓ de 6 .ſ. quibus eſt el̓ia dandaEt circa hͦ querūt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ aliquis poſſit facere el̓ iam ſibi ip̄i. ℟º cū el̓ia ſit opꝰ mīeſicut miſericordia non eſt ꝓprie ad ſe ſed ꝑ qͥndam ſil̓itudinē vt dictū eſt. li. . ita etiā ꝓprieloquēdo nullꝰ ſibi el̓iam facit ṅ forte ex ꝑſonaalteriꝰ vt cū quis ponit̉ el̓iaꝝ diſtributor pt̄ ecip̄e accipere ſibi ſi indigeat eo tenore quo alijsminiſtrat. Pt̄ etiam diſtīgui ꝙ el̓ia poteſt dupliciter fieri ſcꝫ vt ꝑ collacōnē alicuiꝰ rei tꝑalis⁊ hoc modo nullꝰ ſibi ip̄i el̓iam facere pt̄. vl̓ ꝑexerciciū alicuiꝰ actꝰ ſpūalis vel corꝑal̓. Et qͥhō cū ſit diuerſaꝝ ꝑciū in ſeip̄m agere poteſt. ſicut aīa mouet corpus ⁊ vna ꝑs aīe aliam. etvna ꝑs corꝑis aliā. ideo taleꝫ el̓iam aliqͥs ſibfacere poteſt. Sed quia ad ſubueniendū ſibi in