Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Lib Qnlus vTitꝭ. xix.

Sd nūquid ꝯfeſſio debꝫ eſſe informata carirate. ℟º ſacr̄a quedā ordinata ſūt ad gr̄am acuirēdaꝫ vt baptiſmꝰ ⁊ pn̄ia. quedā ad gr̄aꝫ ꝓnouenda ſū augendaꝫ vt ꝯfirmacō ⁊ eu karitia: dico ergo ꝙ ſic̄ ſcd̓a ſacr̄a nō hn̄t efficaciāij in hn̄tibus caritatē. ſic nec pͥma ṅ in diſpoutibꝰ ſe ad caritatem. Et ſic̄ dictū eſt ſupraꝙ tenem accedere ad eukariſtiam cū caritate n̄idē neceſſario ẜm veritatē ſꝫ ſufficit ẜm ꝓbailitatē. ſic nō eſt neceſſe ꝙ accedens ad ꝯfeſſiōꝫabeat caritatem vel diſpoſicōꝫ ad caritatē ſuficientem ẜm veritatē. ſꝫ ſufficit ꝙ ẜm ꝓbabilitatem. hͨ aūt diſpoſicō eſt attritō. quia ſepe infeſſione ⁊ abſolutōne p̄ſb̓ri format̉ ꝑ gr̄aꝫ vttricō fiat vel ad eā ꝯtritō ſb̓ſequat̉. vn̄ ſufficitꝙ hō ꝓbabiliter ſe diſponat ad gr̄am ꝑ oīmpct̄oꝝ deteſtatōnem. qd̓ ſi nō facit ſed cū voluntate peccādi accedit. moͣrliter peccat. qꝛ ſacr̄mirritū fac̄ qͣntū ē in ſe qd̓ nō eſt ſine cōtemptu.ar. de pe. di. z. inter hec. ⁊. c. ſane. vbi dicit̉ ꝙſic̄ veniā ꝓmet̉ pn̄ia vera ſic deū irritat ſil̓ataid ē ficta. vn̄ tene̓ reuerti ad ſac̓dotē ⁊ pete̓ ablutōeꝫ. Sed q̄rit̉ vn̄ reqͥrat hec ꝯfeſſio. ℟º qꝛeſt opꝰ ſacr̄ale ad iuſtificatōnē ordinatū. Vnuiōi ꝯfeſſio eſt ad abſolutōnē ordinata. nō tenet̉ ergo qͥs ꝯfiteri ex caritate ſed tenet̉ ꝯfiteri l̓ex caritate vel ex diſpoſicōne ad caritatē ſufficiente. ſcd̓ in veritatem vel ẜm ꝓbabilitateꝫ. hecvij. Et ꝯuenit cū eo ray. d. ꝙͣ ſiquis cū ꝓpoītoccandi cōfitet̉ iteꝝ ꝯfiteri tenet̉. ⁊ hoc crediteſſe veꝝ rod̓. ſi ꝯfiteat̉ alicui qui alias eum nōiuit vel etiā ſi pͥmus ſit oblitꝰ que audiuitſi aūt pͥmo qͥ adhuc eſt memor nō tene̓ de hͦ sͣe. §. 6. v̓. t̓ciꝰ Si vero obicit̉ ꝙ recipiens ſacͣmentū tenē ſe diſpone̓ ad recipiendū effectumeiꝰ alias ficte accedit ⁊ mortalit̓ peccat. ſꝫ effcūſꝯfeſſionis nō eſt ṅ in hn̄te caritatem. gͦ tenẻhō ꝯfiteri ex caritate. ℟º nemo recipit eiꝰ effectū ṅ habeat caritatē ſaltem in pnīcipio ꝯfeſſionis vel in medio vel in fine. ml̓ti aūt hn̄t inne qui nō hn̄t in priº. Et etiam aliqui credūtſe hr̄e in priº ⁊ in fine qui forte nō hn̄t. Et aliii nō hn̄t nec hr̄e credūt. Primi non int̓rūtoffenſam. ſꝫ acqͥrūt gr̄am. Scd̓i euadūt offenſālicet nō acquirāt gr̄am. Tercij acquirūt ira ſecūdū bon̄. Aliqui v̓o dicūt ꝙ licet ꝯfō facta innortali pct̄o ſcienter nō valeat ad remediū nͥdiſpoſitiue. tamen adhuc valꝫ .ſ. ꝙ talis nō eſtp̄cepti tranſgreſſor. eſſentiam em̄ actuū p̄ceptorūi nō ſemꝑ tenem̉ explere ex caritate ad vitandu demeritū. licet ſine caritate actus nō mereat̉pͥmiū. vnde talis non tenet̉ neceſſario eadē peccata in nu̓o ꝯfiteri p̄ſb̓ro. quia licet tūc non reapiat fructū abſolutōnis. recedente tn̄ fictōneincipiet ꝑciꝑe ſic̄ eſt ī alijs ſacr̄is. ⁊ ſic qui fictecedit non tenet̉ ꝯfeſſionem iterare ſed tenetoſtea ꝯfiteri ſuā fictōnē. Et pro hac opi. facitllud qd̓ dicit̉ exͣ de pe. ⁊ re. qd̓ quidā. de illis qͥuit ad ꝯfeſſionem ⁊ non penitent̉ ꝙ eoꝝ cōfeſſio eſt admittenda ⁊ crebris ⁊ ſalubribꝰ moiitis eſt pn̄ia iniūgenda. abſoluendi tamen n̄ſūt. vn̄ ſi abſolutōnem non recipiant non con

tempnit̉ ſacr̄m nec a cōfeſſore nec a confeſſo.Pro hac etiā opi. ē illd̓ de pe. di. 3. c. vlt̓. hͦ etiāſentiūt rich̓. tho. pe. ⁊ bnͥ. ſuꝑdictū. c. qd̓ quidāet jo. Secꝰ aūt eſt de ꝯtritōe ⁊ ſatiſfactōne qꝛ hͦfiūt deo. ⁊ ꝯfeſſio ſit homī. ⁊ ideo de rōne illarūeſt ꝙ hō ſit deo ꝑ caritatem vnitꝰ. nō aūt d̓ rōeꝯfōis.De confeſſionis effectuEinde conſiderandum. ti. 197.te pct̄i. ℟ pn̄ia inqͣntū eſt ſacr̄m p̄cipue ꝑcipitur in ꝯfeſſione quia ꝑ eaꝫ hō mīſtris eccleſie ſeſb̓dit qͥ ſūt ſacr̄oꝝ diſpenſatores. Contritō em̄votū ꝯfeſſionis annexū habꝫ. Et ſatiſfactō prouidicō p̄ſb̓ri cui fit cōfeſſio taxat̉ quia in ſacr̄opn̄ie gr̄a infundit̉ ꝑ quā pct̄a remittunt̉ ſicutin baptiſmo. Eodē mō ꝯfeſſio ex vi abſolutōnis ꝯiūcte culpā remittit ſic̄ ⁊ baptiſmꝰ. ⁊ ſicutbaptiſmus liberat a morte pct̄i non tm̄ ẜm ꝙactu ꝑcipit̉. ſed etiā ẜm ꝙ in voto habetur. ſicutparet in illis qui iam iuſtificati ad baptiſmumaccedūt. Et ſiqͥs obicem nō p̄ſtaret ex ip̄a ſuſceptōne baptiſmi gr̄am ꝯſequeret̉ remittētempct̄a ſi pͥus nō fuiſſent remiſſa. Sil̓r dicendū ēde ꝯfeſſione adiūcta abſolutōni. ꝙ ẜm quod īvoto penitentis p̄ceſſit a culpa lib̓auit. Poſteavero in actu ꝯfeſſionis ⁊ abſolutōnis gr̄a auget̉ ⁊ ec̄ pct̄a remitterent̉ ſi p̄cedēs dolor de peccatis nō ſuffeciſſet ad ꝯtritōnē ⁊ ip̄e tūc obicemgracie n̄ p̄beret. ⁊ iō ſic̄ de baptiſmo dicit̉ ꝙ liberat a morte ita de confōne dici pt̄ Sꝫ obt̓ qd̓habet̉. .4. ſen. di. 17. ꝙ ꝑ ꝯfeſſionē fit veniale qd̓pͥus erat mortale. ergo videt̉ ꝙ ꝑ confeſſioneꝫnon remittat̉ culpa. ſed ꝙ pociꝰ culpa mutet̉ īculpam. ℟º veniale non ſumit̉ ibi ꝓ culpa .ſ.ꝓ pena defacili expiabili. Veniale em̄ dicit̉ tripliciter. vno mō ex gn̓e. vt verbū mendoſumAlio mō ex cā. i. in ſe cauſā venie hn̄s vt pct̄mex infirmitate. Tercō mō ex euentū ⁊ ſic ſumit̉hic quia ꝑ ꝯfeſſionem hoc euenit .ſ. ꝙ preteritaculpa veniam ꝯſequat̉. h̓ tho. Vtꝝ confeſſioliberet aliquo mō a pena. ℟º ꝙ ſic. nam ꝯfōſil̓cū abſolutōne hꝫ vim lib̓andi a pena dupliʳ.Vno mō ex vi abſolutōis. ⁊ ſic ip̄a ꝯfō exn̄s īvoto lib̓at a pena eterna ſicut ⁊ a culpa. q̄ quid̓pena ē pena damnās ⁊ ex toto ext̓minās. A qͣ liberatꝰ adhuc manet obligatꝰ ad penam tꝑalēẜm ꝙ pena eſt medicina ꝓmouens ⁊ purgansEt hec pena reſtat in purgatorio pacienda etiāhis qui a pena inferni ſūt liberati. que quidempena eſt imꝓporcōnata viribꝰ penitentis in hͦmūdo viuentis. ſed ꝑ vim clauiū intm̄ minuit̉ꝙ remanet ꝓporcōnata viribꝰ penitentis ī hͦmūdo viuentis. ita ꝙ ſatiſfaciendo in hac vitap̓gare ſe pt̄. Alio mō diminuit penam ex ipſanat̉a actus confitētis qͥ penā hꝫ annex ī erubeſcētie. ⁊ ideo qͣnto aliq̓s pl̓ies de pct̄is ꝯfitet̉ tantomagis pena minuit̉. Sed contͣ volūtas profacto reputat̉. gͦ ſcd̓m hoc tm̄ valet cōtritō ⁊ꝓpoſitū cōfitendi qͣntū confiteri. ⁊ ideo poſt volūtatē ꝯfitēdi nichil de pena dimittit̉ ꝑ ꝯfeſſionē. ℟º illud non intelligit̉ in his que ſunt ab