vLib . v.Uitꝭ. xviij.
reſurgat iuxͣ illud ꝓu̓. 24. Septies in die caditiuſtus ⁊ reſurget. qͥ em̄ vult mauꝰ hr̄e mūdaſoportꝫ ꝙ frequēter abluat eas. Scd̓o mō vt eadē pct̄a diu̓ẜ p̄ſb̓ris ꝯfiteat̉ ẜm ꝯſiliū augu. ⁊hētur de pe. di. i. quē penitet. qͣnto qͥs pl̓ibꝰ cōfitet̉ ſub ſpe venie t̓pitudine crimīs. tanto faciliꝰ cōſequet̉ gr̄am remiſſionis. Nota tn̄ ꝙ ſicōfeſſio legitimē facta ſit ⁊ ꝑtinētia ad eā ẜuatanō oportet neceſſario iteꝝ ꝯfiteri q̄ alias ſumusꝯfeſſi. ſꝫ lingua cordis nō carnis apud iudiceꝫveꝝ. ea iugiter ꝯfiteri debemꝰ. de pe. di. 1. §. hisautoribus. Sed quia qn̄qꝫ pͥma ꝯfeſſio vel qn̄pͥmo facta fuit irrita fuit. vel fuit poſtea irritata. ideo oportet eā aliqn̄ iterari. Sūt aūt qͣtūor caſus cōes ⁊ vſitati in quibus doctores dixerūt ꝯīter ꝯfeſſionem iterandā eſſe. ¶ Primuseſt ꝓpt̓ enormitatē delicti ob quā oportet pct̄orēad ſuꝑiorē remitti. qui cōfeſſionē remiſſi debetaudire ⁊ abſoluere n̄ malit̓ alteri ꝯmittere. arz. q. 2. latorem. ⁊ exͣ de pe. ⁊ re. ſignificauit.ocd̓s ē ꝓpt̓ ignorāti p̄ſb̓ri. vt cū p̄ſb̓r cui qͥseit ꝯfeſſꝰ ē ignarꝰ. queri em̄ debet p̄ſb̓r tūc ligare ⁊ ſoluere ſciens. ⁊ eī iteꝝ eſt ꝯfitendū ex licētia vel ꝓprij ſacerdotis vel ſuꝑioris de pe. di. i.quē penitet. ⁊ di. 6. qui vult. Et ſi neget̉ licentia ⁊ non aſſit ſuꝑioris copia. ſufficit licētia petita licet non obtenta. ar. exͣ de regl̓aribꝰ. licet⁊ de iurepa. nullꝰ iudex in glo. Si tn̄ cōfitensprudens eſſet ⁊ ꝯfeſſorem inſtrueret ꝓut ſue ꝯfeſſioni expediret eū iteꝝ ꝯfiteri non oporteret¶ Terciꝰ eſt ꝓpter fictōꝫ. vt ſi ſcient̓ pct̄m aliqd̓mortale in corde retinuit vel ſi cū volūtate peccandi acceſſit ¶ Quartꝰ eſt ꝓpt̓ ꝯtemptū ſatiſfactōis vt qn̄ negligeret ⁊ ꝯtemneret facere penitentia̓ iniūctā ſibi. Et idem eſt de eo qͥ ꝯceꝑatſatiſface̓ ⁊ oblitus eſt pn̄iam iniūctā. ar. de pe.di. 3. ſi apl̓s. ſi em̄ ſciret eā ⁊ impleret iterarinō oporte̓t. Et intelligūt̉ iſti duo caſꝰ vltimiqn̄ ꝯfitens p̄ſb̓rm mutat. ſi em̄ ad eūdeꝫ reu̓tatur. aut ē recent̓ ꝯfeſſꝰ ⁊ ſic n̄ tenet̉. aut ille depct̄is eiꝰ eſt oblitꝰ ꝓpter diut̓nitateꝫ tꝑis ⁊ tūctenet̉ eadē dicere ſibi qͥ pͥꝰ dixerat. Rod̓. tamēdicit ꝙ ſi penitēs recolat pn̄iaꝫ īiūctā ſibi quāface̓ ꝯtempſit ſuffic̄ ꝙ ideꝫ penitēs eā explicatpͥſb̓ro cui de nouo ꝯfitet̉. nec tenet̉ ꝯfiteri pct̄aque alias eſt ꝯfeſſus. ⁊ de quibꝰ fuit iniūcta penitētia illa. h̓ rod̓. Sūt at alij duo ca ſꝰ. Vneſt ꝓpter pct̄i obliti recorditōeꝫ. alter ꝓpt̓ recidiuatōeꝫ. In. qͥbꝰ ſanū ꝯſiliū eſſet ꝙ omīa iteraret qn̄ ſacerdotem mutat. vel qn̄ reuertitur adeūdeꝫ qn̄ pct̄a eiꝰ oblitꝰ eſt ꝓpt̓ diut̓nitatē tꝑisNō credo tn̄ ꝙ teneat̉ dice̓ ilia pct̄a ṅ in gn̓alivt ſi dicat alias ſe peccaſſe ⁊ ꝯfeſſū fuiſſe ⁊ ſibitalem pn̄iam iniūctam fuiſſe. ⁊ ſic ſatis pot̓iteiꝰ condicō ⁊ īgratitudo cognoſci. deinde addatſe nuꝑ hoc pct̄m ꝯmiſiſſe vel recordatū eſſe. hecbon̄. Vnde ſiquis poſt ꝯfeſſionē etiī ante pn̄ie īiūcte expletōeꝫ recidiuet nō tenet̉ pct̄a ſibi pͥusdimiſſa ꝯfiteri. ſed ei ſufficit pn̄iam ſibi pͥꝰ iniūctam explere. hec tho. Nam aliud dicere eſtviam ꝯfeſſionis ⁊ ſalutis multis auferre cummulti aliqn̄ cōfiteant̉ aliqd̓ peccatum enorme
qd̓ poſtea viꝝ dicerēt alicui ſac̓doti. Nec autͣtesſct̄oꝝ hͦ dicere ꝯpellūt. quia hoc nō eſt ꝯfeſſiōeꝫdiuidere. pͥma em̄ fuit integra ⁊ ſcd̓a ſil̓r. quiahūc nō oportet de alijs hr̄e nouū remorſū nenouā abſolutōnē. h̓ bon̄. In caſu tn̄ in quo nōbilis ⁊ ꝑiculoſa gͣuitas pct̄i nō poſſet expͥmi nͥdicendo aliqd̓ peccatū pͥꝰ ꝯfeſſū ⁊ remiſſū tenet̉penitens illud peccatum iteꝝ dicere ſacerdoti.hec rich̓. ¶ Aliqui tamē de eo qui recordatus eſtpct̄i obliti ſic diſtinguūt .ſ. ꝙ aut tꝑe ꝯfeſſiōispenitens adhibuit diligentiā ꝓut dlege ꝯīhumana ꝑmittit fragilitas vt memoriā haberetoīm ſuoꝝ pct̄oꝝ mortaliū. Aut fuit ignoransignorantia affectata vel craſſa. ſi ſcd̓o mō credo ꝙ recta rō exigit vt illud idem pct̄m confiteat̉ eidē ſacerdoti ſi illū ꝯmode pt̄ inuenire. etnon ſit ab illo ſaterdote poſtea īterdicta abſoluēdi ptās. aut p̄dictū pct̄m ⁊ omīa alia pct̄amortalia pͥori ſacerdoti confeſſa ꝓut pt̄ recolꝰconfiteat̉ alteri ſacerdoti. Si pͥmo mō non c̓doꝙ priori ſacerdoti teneat̉ tentōne ncc̄itatis illꝰpct̄m ꝯfiteri ſed alij ſacerdoti. qͣmuis em̄ de iſtofuerit abſolutus qͣꝫtū ad iudiciū eccl̓ie triūphītis ⁊ militātis quia ſacerdos abſoluere poteſtd̓ꝯfeſſis ⁊ p̄dicto mō oblitis. tn̄ quia abſolutiode oblitis debet intelligi ſub hac ꝯdicōe .ſ. vt qn̄reducta fuerint ad memoriā dicant̉ illi ſacerdoti in ꝯfeſſiōe qui ab illis pt̄ abſoluere. tene̓ iᵈꝯfiteri poſt eiꝰ remotam obliuionē. ⁊ ſic diſtinguit rich̓ ¶ De recurſu aūt ad ſuꝑioreꝫ ꝓpt̓enormitatē delicti diſtinguendū eſt quia aut rec̓ritad eū ꝓpter abſolutōnē a pena vel penali vincūlo puta excoīcatōis vel irregl̓aritatis ⁊ tuncſufficit ꝙ ꝯfiteat̉ ſibi illd̓. Iut ꝓpter abſolutōꝫeriam a culpa. ⁊ tūc ſi ſuꝑior non remittat adꝓpͥm ſacerdotē ꝯſiliū ſanū eſt ꝙ ei dicat omīade quibꝰ habꝫ remorſū ⁊ ꝓ illis oībus abſolutōnē ⁊ pn̄iam recipiat gn̄aleꝫ. Si aūt hēat aliquā excuſatōeꝫ rōnabilē rōne cuiꝰ vult poſteaalij ꝯfiteri tenē iᵈ reuelare ſr̄iori ⁊ iᵈ ⁊ oīa aliainferiori. ⁊ ille ex tūc eū ab oībꝰ pct̄is abſolue̓pt̄ dūmō faciat pn̄iaꝫ a ſuꝑiori ſibi iniūctā ꝓillo pct̄o. qꝛ q̄dā pct̄a abſolutōi ſuꝑioꝝ reẜuantur magis ꝓpt̓ taxatōeꝫ pene quā ſuꝑior īiūgedꝫ diſcrete qm̄ ꝓ alio. h̓ bon̄. Vn̄ in hoc caū abſolutō ꝓp̓i p̄ſb̓ri ⁊ ſuꝑioris vnam ꝯplent ſufficientē abſolutōnē. p̄cede̓ tn̄ debet abſolutō ſuꝑioris ẜm rich̓. Thomas v̓o dicit in quadā queſtione de quolibet ꝙ p̄ſb̓r inferior ab oībus ⁊ qͥbus pt̄ debet abſoluere eū. deinde debet eū ad ſuperiorē remitte̓ de reſiduo abſoluendū. Si tam̄ille qui ꝯfitet̉ eēt excōicatꝰ nō pt̄ vt idē dicit in4. di. 16. q. fi. abſolui a culpa ṅ pͥus ſit abſolutus ab excōicatōe. quia excōicatꝰ non ē ꝑticepsſacram̄toꝝ ecc̄ie. h̓ tho. Vn̄ nō bn̄ dixit rod̓.dicens in glo. ti. de ſen. ex. §. 2s. Sed nūqͥd erūtſuꝑ illud quo ad illā. ꝙ ꝯfeſſor pt̄ abſolue̓ excōicatū a pct̄is pͥuſqͣm ſit ab excōicatōne abſolutꝰSicet aūt quis nō teneat̉ neceſſario confiteri peccata que alij legitime eſt cōfeſſus. eſt tn̄ valdevtile ⁊ quideꝫ quo ad diminutōeꝫ pene ex vi ciauium. Sed ad hͦ nichil ꝓdeſt ẜm aliquos quia