Lib Quntus.litꝭ xviij
t ſilia. Vbi ſcꝫ in loco ſacro vel ꝓphano .i. nōſacro. publico vel pͥuato. Per quos ſeu quibꝰallxilijs. ꝑ quos ſcꝫ mediatores inter nuncios.quia om̄s tales ꝑticipes ſūt crimīs damnatōisa ipe eſt reus ⁊ obligatus ꝓ eoꝝ peccatis. Itemuos .i. cū quibꝰ ꝯtra quos. Notandū auteꝫyſicut ꝯfitens nō debet noīatim ſpecificare perſonam cū qͣ peccauit. ita nec circūſtātias ꝑ qͥs ītelligi poſſit ṅ forte notoriū eſſet vel alit̓ rectenō poſſꝫ confiteri vt dictū eſt ſupͣ ti. de his queꝯfiteri tenet̉ in queſtiōe. Vtꝝ liceat alienavcta in ꝯfeſſione referre. Siʳ nec preſbiter debꝫvcificare ꝑſonas in interrogatōe. vt̓qꝫ inſiſtatcaute c̓ca qualitatē ꝑſone. vide tn̄ d̓ hoc ī dictaqueſtione. Cur ſcꝫ quali temptatōne hͦ fecit. ⁊veꝝ temptatōeꝫ p̄uenit vel ab ea p̄uentꝰ fueritvtꝝ ſponte aut coacte. ex cupiditate ⁊ pau ꝑtate ludo an nocendi aīo ⁊ ſil̓ia. Quō ſcꝫ de mōagendī qd̓ meliꝰ actu qͣm locutōne ſcit̉. Qn̄ ſcꝫin tꝑe ſacro vt in feſtis .xl. ⁊ alijs ieiunijs. velnō in ſacro vt in diebus alijs nō ſacris. Quouens hoc patet ꝑ ſe. Sūt aūt alij verſus in quibus circūſtantie. 14. ꝯtinent̉ .ſ. Aggrauat ordolocꝰ ꝑſona ſcīa tꝑs. Etas condicō numerꝰ mōra copia cā. Eſt modꝰ in culpa ſtatꝰ altus lucta puſilla. His nō curo ꝓpter breuitatē inſiſtecū etiā ex ſupra dictis ſint ſatis manifeſte Adhec et noͣ ꝙ peccator debꝫ dolere ꝯfiteri de bonisſſis ſcꝫ de tꝑe male expenſo. Itē qꝛ aīas ꝓximoꝝ a deoeripuit ⁊ ereptas a ſe vel ab alio inin alo cōfirmauit. ꝙ multis mali non boni exmplū fuit. quia bonis peccando triſticiam ītulit̓ quia īiuſtiſſime deum offendit. hec oīa ⁊ aliamulta habent̉ ab augͥ. de pe. di. 5. ꝯſideret. ⁊ exͣomicidio ſic̄ dignū. Non eſt aūt intelligendū ꝙ omīa hec ſuꝑiora ⁊ inferiora ſemꝑ ad vnguē ſint ſeruāda. ſed ꝯfeſſor diſcretꝰ eliget ẜmqualitas ꝑſone ⁊ verboꝝ exiget̉. ⁊ qd̓ expedire ſibi videbit̉. hͨ em̄ dicimꝰ ad eruditōnē ſimQualis debet eſſe ꝯfeſſio. ti. 1S.Oſtea ꝯſiderandū eſt de qualitate confeſſionis. Qualis aūt debeat eſſe ꝯfoa mgr̄is in his v̓ſibꝰ ꝯtinet̉. Sit ſinplex humil̓ ꝯfeſſio pura fidelis. Vera frequēsiuda diſcreta libens verecūda. Integra ſecretamabilis accelerata. Fortis ⁊ accuſans ⁊ ſitpare̓ ꝑata. Haꝝ aūt cōdicōnū quedam ſūt tm̄de bn̄ eſſe ꝯfōis ſcꝫ ꝙ ſit frequēs ⁊ accelerata.relique ſunt de neceſſitate. Debet igit̉ confeſſioeſſe pͥº ſimplex ſū ꝓp̓a. vt .ſ. homo ſeip̄m:ātūaccuſet nō aliū. pͣs deus vitam meā annū. t̓. dehͦ habitū eſt ſuꝑ vbi agit̉ de his q̄ debet qͥs cōteri. q. vtꝝ aliqͣs in ꝯfeſſione debeat aliena peccata referre. ¶ Icd̓o debet eſſe humil̓. ecc̓. .4. an̄pſb̓rm huilia aīam tuā. ꝓpt̓ qd̓ dictū eſt ſupͣ ꝙſedere debet ad pedes p̄ſb̓ri. Attēdit̉ ec̄ hͨ humiliacō in hoc qd̓ ſe bene accuſat ⁊ ꝯfitet̉ miſeꝝ qꝛuāto ſibi in hoc homo minꝰ ycit. tanto ei deꝰfacliꝰ ignoſcit. vn̄ ſuꝑ iᵈ pͣs. iuſticiam meamnō abſcondi. dic̄ glo. qd̓ hō detegit deus tegit ⁊qn hō tegit deꝰ detegit. ¶ Tercō debet eſſe pura
ſcꝫ quo ad intentōnē vt fiat ex timore filiali n̄ẜuili ⁊ ad dei honorem ⁊ nō exfictōne ſic̄ qͥdaꝫꝯfitent̉ pct̄a ſua ⁊ tn̄ redire ꝓponūt ad illa dequibus dicit̉ yſa. 30. ppl̓s hic labijs me honorat. cor aūt eoꝝ longe eſt a me. tales deum derident. vn̄ yſidorꝰ irriſor eſt ⁊ n̄ penitēs qͥ adhucagit qd̓ penitet. nec deū videt̉ poſcere ſubditꝰ ſ.ſubſānare ſuꝑbus. nō fiat ec̄ ex ypocriſi vl̓ elatōe ſicut quidā in ꝯfōne ſe extollūt ⁊ alijs p̄ferūt. ſic̄ phari ſeus qui dicebat luc̓. 14. gr̄as agotibi dn̄e. qꝛ nō ſū ſic̄ cet̓i homīes. Quarto dꝫeſſe fidelis ſcꝫ vt tam ꝯfitens qͣꝫ ꝯfeſſor ſint in fide. Et fiat ꝯfeſſio ſb̓ ſpe venie alias n̄ valꝫ d̓ pedi. 1. quē penitet. ⁊ di. 6. qͥ vult. vn̄ nō dꝫ peccator qͣꝫtūcūqꝫ magnꝰ deſꝑare d̓ venia ſic̄ chayndeſꝑauit ⁊ iudas. qꝛ plꝰ poteſt deus dimittereqͣm hō poſſet peccare. dicit em̄ jeroꝰ ſuꝑ pͣs .s. ꝙiudas magis peccauit in hoc ꝙ ſe ſuſpendit qͣꝫꝙ tradidit xp̄m ¶ Qn̓to debet eſſe vera .i. nō tacens veꝝ nec admiſcens fl̓m ec̄ cā hum ilitatisꝟn̄ angꝰ in li. de pn̄ia. Cū humilitatis cā mētiris ſi n̄ eras pct̄or an̄qͣꝫ mētireris mēciēdo efficieris qd̓ pͥꝰ vitau̓as. ī re n̄ ē v̓itas ṅ ita te dixeris pct̄orē vt ec̄ eē cognoſcas. v̓itas āt ip̄a eſtvt qd̓ ē dicas. nā quō ē humilitas vbi regnatfalſitas. Sed ꝯtra. pͥma. jo. i. dicit̉ ſi dixerimꝰqm̄ pct̄m nō habemꝰ ip̄i nos ſeducimꝰ ⁊ veritas in nobis nō eſt. ℟º debet ſe dicere pct̄oreꝫī gṅe qꝛ nemo ſine crimīe viuit. in ſpē āt n̄ dicat ſe pct̄m aliqd̓ ꝑpetraſſe. nͥ ſciat vel credat ſiceſſe QQuō ergo veꝝ eſt illꝰ qd̓ dicit̉ greg̓. bonarū mentiū eſt ibi agnoſcere cul pam vbi cl̓ꝑanō eſt. ℟º hoc poteſt duplʳ ītelligi. vnoº q̄ adad ſb̓am actus ⁊ ſic non eſt veꝝ. non em̄ ad bonam ꝑtinet mentem ſꝫ ad erranteꝫ vt actū aliquē ſe ꝯmiſiſſe cognoſcat quē nō ꝯmi ſit. Aliomō qūo ad ꝯdicōeꝫ actus ⁊ ſic eſt veꝝ qd̓ dicit.grego. qꝛ iuſtus in actu q̓ bonꝰ videt̉ timēt nedefectꝰ aliq̓s fuerit ex ꝑte ſua ⁊ ſic d̓r job. 9. vebar oīa oꝑa mea. Et ideo ad mentem bonā ꝑtinet vt iſtā formidinē quā corde tenꝫ lingua accuſet ⁊ ſic ibi ſumit̉ agnoſce̓ ꝓ formidare ẜmtho. Vl̓ pt̄ dici breuit̓ ꝙ loquit̉ de agnicōne dubia n̄ de aſſertoria ẜm pe. ¶ Sꝫ nūqͥd ē ꝯmēdādꝰ qui ex humilitate reputat ſe det̓iorem aliqͦqui eſt manifeſtꝰ pct̄or. ℟º uiſtus qui eſt verehumil̓ n̄ reputat ſe det̓ioreꝫ qūo ad ꝑpetratōeꝫactus qͥ ſit peior ex gn̓e. ſꝫ quia timet ne in hisque bn̄ agere videt̉ ꝑ ſuꝑbiā grauiꝰ delinquatẜm tho ¶ Quid dicemꝰ ad augᵐ. qui in li. confeſſionū ex humilitate dicit. Si queras a mevtꝝ iuſtus ſim. rn̄deo ꝙ n̄. cōſtat aūt ꝙ augꝰ.erat iuſtꝰ. gͦ ⁊cͣ. ℟º fateri ſe reū vel iniuiſtū ēduplˣ. Aut ꝓut iniuſticia pͥuat ſimplʳ iuſticiā⁊ ſic nō debet quis fateri ſe iniuſtū ni ſi habeatꝯſcīam pct̄i mortalis. aūt ꝓut pͥuat ꝑfectōneiuſticie ⁊ ſic qͥlibet pt̄ fateri ſe eſſe in iuſtū ẜm ỉyſa. qꝫ. Om̄s iuſticie nr̄e quaſi pānꝰ mēſtruate. nec iuſti ficatur homo ꝯꝑatus deo ẜ m job ⁊ſic loquit̉ augꝰ. hec bon̄ ¶ Sexto debꝫ eē frequēsqd̓ eſt ītelligendū duplicit̓. vno modo vt qͦtiēsquis ꝑ pct̄m mortale ceciderit tociens ꝑ ꝯfōneꝫ