Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

titꝭ. xvj.

Ex eſt hic arᵐ ꝙ exiſtēs in mortali mortaliterccat abſoluēdo a mortali ṅ peniteat pͥus. Deex etiū eſſe diſcretꝰ. Vn̄ augꝰ. ibidem ⁊ habet̉ri. 6. de pe. qui vult. Caueat ſpūal̓ iudex vt ſic̄non ꝯmiſit crimē neqͥcie ita nō careat munereſcie. oportet em̄ vt ſciat cognoſcere quidqͥd debꝫindicare. Sꝫ qͣnta ſū qͦ ⁊ qͣlis diſcretō ſū ſcīaeſt ucc̄a ꝯfeſſori. ℟º ꝙ ſū augꝰ ſumat in dc̄aaut̓te ſciam ꝓ claue ſciīe ſū ꝓ hītu ſcīe. neceſſaria tn̄ eſt tāta ſciētia cōfeſſori ꝙͣ ſciat diſc̓ne̓ innct̄is qd̓ ē veniale ⁊ qd̓ mortale. ꝓ eo ꝙ alia penitētia debet imponi ꝓ veniali ⁊ alia ꝓ moͣrli.Et ꝙ ſciat ad que pct̄a pt̄as ſua extendere ſe pt̄alioqnͥ in ꝑicl̓m anime ſue ⁊ ꝯfitentiū audit ꝯfeſſiones. Et ſi ſubditi eiꝰ ſimplicem agnoſcāttos conſulere tenent̉. alioqṅ vt̓qꝫ ip̄e .ſ. ⁊ eūſubſtituēs grauiter peccāt. ⁊ de hac diſcretōe loquit̉ augꝰ. B tenent̉ ſcire canones peītētialesaliter vix in eo nomē p̄ſb̓ri ꝯſtabit ẜm augᵐdi. 3. que ip̄is. ⁊. c. nulli. Eſt aūt alia diſcretio qua qͦs ſcit ꝑ hītū acquiſitū diſcerne̓ interpplexitatē pct̄oꝝ ⁊ hoc eſt de bn̄ eſſe. In his ātſecuriorē viam debet tenere ⁊ ꝯſulere ſapienteshec bon̄. Et pt̄ addi ẜm aliquos ꝙ tenet̉ ſcireplexa eſſe difficilia. nec in eis eſſe ꝓcedendumſine ꝯcilio ſuꝑioꝝ ⁊ autͣte canonū. Ad hoc nōẜm aliqͦs ꝙ tria ſūt quaſi de eſſe ꝯfeſſoris ſn̄ qͥbus nō pt̄ aliq̓s eſſe cōfeſſor ſine pct̄o .ſ. ſcīadiſcernēdi inter pct̄a vt dictū eſt. cauta inqͥſino de peccatis. ⁊ diſcreta iniūctō ſatiſfactōnisRequirūtur etiā pl̓es alie ꝯdicōes in confeſſorequas ponit augꝰ ibidē. hēat inqͥt dulcedineꝫin affectōne. pietateꝫ in alteriꝰ crimīe. diſc̓tōꝫin varietate. adiuuet ꝯfitenteꝫ orando. elemoſinas ⁊ cet̓a bona ꝓ eo faciendo. ſꝑ eū iuuet lenindo ꝯſol ando ſpem ꝓmittēdo. v̓. Cōfeſſor dulcis affabilis atqꝫ benignꝰ. Prudens diſcretꝰ mitis piꝰ atꝫ ſuauis. Hec oīa ſupͣdicta ⁊ pl̓a alia d̓hac mat̓ia hn̄tur de pe. di. 6. qͥ vult. ⁊ .4. ſen.di. 17. ⁊. 19. Ad ſciendū aūt pleniꝰ quō ꝯfeſſor debet ſuū officiū exercere. nota ꝙ debꝫ pͥmopenitentē interrogare ſi ſciat pr̄ nr̄. ⁊ credo indeū. Aue maria. Et ſi neſciat eū doceat vel ſaltem moneat vt diſcat. exͣ de pe. ⁊ re. is qui. deindedicat ei ꝙ humilit̓ ſedeat ad pedes p̄ſbiteriquotiēs ꝯfitet̉. Si femīa ē eā moneat ꝙ ſemperſe ex trāſuerſo teneat. nec eiꝰ faciē reſpiciat qꝛvt dicit̉ abac̓ .i. facies eaꝝ. ventus vrens. deinde debet dulci ⁊ ſuaui eloqͥo induce̓ eū ad ꝯpūctionē ⁊ ꝯfōeꝫ ꝓp̓onēdo ei bn̄ficia q̄ deus ſibi ꝯtulᵗqui ip̄m creauit. aīam eiꝰ ſua imagine inſigniuit. ip̄m gub̓nat ⁊ paſcit. ſuo p̄cōſo ſangne r̓emit vitā eternā ab inicō mūdi p̄parauit. etn̄ ꝓ ip̄o remāſerit. ꝓponat ſibi mūdi defectibilitatē. dyaboli temptatōꝫ. pct̄i momētaneā delectatōnē. ꝑ quā ꝯſequit̉ hō eternam cruciatōnēvite breuitateꝫ. anime eternitatem. extremi iudicij examīatōeꝫ. penaꝝ inferni acerbitatē. xp̄ipietatē qui n̄ venit ꝓpter iuſtos ſꝫ ꝓpter peccatores. ſic̄ ptꝫ ī petro. paulo. latrone. ac mariamagd̓. hec ⁊ his ſil̓ia ſicur ⁊ qn̄ videt̉ expedireꝓponat vt eū ad confeſſionem ⁊ contritōnem

alliciat. poſtea eius ꝯfeſſionem andiat ordinateet diſcrete ab ip̄o de pct̄is ꝑqͥrat de qͦ in ſequēticaº dicet̉. Si vero p̄ſb̓r habeat aliquē ꝑrochianū pct̄oreꝫ qui nolit ꝯfiteri neqꝫ penitere p̄miſſa monitōne debet eū excōīcare vl̓ ſuꝑiori d̓nūciare. 2. q. q. p̄ceptū. Et ſi habeat odiū contͣ ꝓximū. dꝫ eū ad ꝯcordiā cogere. di. 60. placuit.Debet ec̄ ip̄m coge̓ ad agendā pn̄iani de ꝑiuriofornicatōe adulterio ⁊ de alijs crimībus. extͣ deſpō. ad audīam in fi. Et ſi inobedies fuerit abecc̄ia expellat̉. 12. q. z. qui iubente. licentia delicta vindicta nō habēt. 6. q. j. ſi oīa. h̓ hoſt̓. Circa aūt hāc ꝯpulſionem debet ſeqͥ doctrinā augͥ.⁊ grego .ſ. ꝙ pͥº arguat oportūe ſcꝫ admonēdo⁊ corripiēdo. Scd̓o importune ſuſpendēdo ⁊ int̓dicendo. Tercō creſcēte ꝯtumacia excoīcādo. 23.q. 4. forte. Si aūt nō poſſet hoc fieri cōmode ꝓpt̓forte ml̓titudinē ⁊ ptātem hoīm. eos verbisqͣntū poteſt moneat ⁊ terreat ⁊ qͣntū in ſe eſtquidqͥd pt̄ faciat ⁊ ſic aīam ſuā liberat. .41. di.qd̓ attinet. Sed pone ꝙ p̄ſb̓r habeat aliqͦs ꝑrochianos ſurdos vel mutos. vel furioſos l̓ ſil̓eset ſciat eos eſſe in pct̄o mortali quid faciet. ℟ºdebet facere poſſe ſuū vt inducat eos ad contritōnē ⁊ pn̄iam ẜm qd̓ eſt poſſibile ſcꝫ v̓bis aūtſignis vel nutibus vel ſc̓ptis ⁊ alijs ſil̓ibꝰ modis quibꝰ pt̄. ⁊ ſi nō pt̄ ꝓficere oret ad deū ⁊ faciet orare ppl̓m vt deus illuſtret corda eoꝝ adpn̄iam. Et cū nichil omiſerit de contingentibꝰnō imputabit̉ ſibi. eze. 3. Si ānūciaueris impio iniquitateꝫ ſuā ⁊ ip̄e nō fuerit cōuerſus abimpietate ſua ⁊ a via ſua mala. ip̄e quidē ī impietate ſua moriet̉ tu aūt aīam tuā liberaſti.Tradit aūt augꝰ ꝓ regl̓a in talibꝰ ꝙ d̓inū iudiciū in talibus ꝑ alicuiꝰ reuelatōnis oracl̓m ꝯcordi or̄one gemitibus eſt implorādū de ꝯſe.di. 4. ſolet q̄ri in fi Sed quō p̄ſb̓r debꝫ ſe adinfirmos tenere. ℟º ꝙ p̄ſb̓r ad infirmū vocatꝰnon debet pn̄iam denegare. dicit em̄ juliꝰ ꝑpͥaSi p̄ſb̓r denegauerit pn̄iam moriētibꝰ reꝰ eritanimaꝝ. qꝛ dn̄s dicit eze. 1s. quacūqꝫ die ꝯuerſus fuerit pct̄or ad pn̄iam vita viuet ⁊ n̄ mōriet̉. Vera em̄ ꝯfeſſio in vltimo tꝑe pt̄ eē. 2. q.6. ſi p̄ſb̓r. ⁊. c. cognouimꝰ. ⁊. c. preſb̓r. Ꝙ autemdicit reꝰ animaꝝ erit. veꝝ eſt qͣntū eſt in ſe velhoc intelligit̉ qͦ ad p̄ſb̓rm. Nā infirmus ſi pereū nō ſtetit qnͥ cōfiteret̉ ⁊ ꝯtritꝰ fuerit decedensſaluꝰ erit. Infirmo tamen non eſt pn̄ia iniungenda ſed innoteſcenda qͣntitas ⁊ qualitas penitentie dicendo ſic. ſi ſanꝰ eſſes talem pn̄iamagere deberes ſed quia infirmus es non iniūgotibi eam. Sed ſi deceſſeris tm̄ ꝓ anima tua facias ꝓ hac pena dari. ⁊ ſi ꝯualueris eā ages ſcd̓mvvil. durādi. 26. q. 7. c. i. vl̓ ẜm alios iniūgetei ꝙ qͣm cito cōualuerit an̄qͣm ad alia negociadiu̓tat ad eū vel ad aliū p̄ſb̓rm redeat ⁊ iteꝝ d̓nouo ꝯfiteat̉ ⁊ de nouo pn̄iam accipiat. vt inp̄dicto c. dicit̉ ibi. a quo ꝑicl̓o. ⁊cͣ. hoc tn̄ n̄ eſtneceſſariū ẜm wilh̓. durandi. Si ſic deceſſeriterit amicoꝝ or̄onibꝰ ⁊ elemoſinis adiuuandusoleo ante mortē vngendꝰ. ⁊ ſacro viatico reficiendus. Si aūt ꝯualuerit iteꝝ ꝯfiteat̉ ⁊ iniūctā