Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

v Liber Qutus.Uitꝭ. ix

vnde caritas reqͥrit vt quelibꝫ pena p̄eligat̉ culpe. ſed nō tenet̉ in ſpeāli hāc penaꝫ vel illā p̄eliere. imo ſtulte ageret ſiquis ſe vel aliū ſuperhoc ſolicitaret quia ꝑ hoc in temptatōꝫ incide̓t⁊ occaſionē peccādi daret. quia terribilia ꝯſiderata ī vticulari magis terrent. lrticꝭ iiij.Equit̉ vide̓ de 4º .ſ. de tꝑe ⁊ duratōe cōtritōis. Et c̓ca hͦ q̄runt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ ꝯtritō depct̄is ſit ſy ncc̄ia. ℟º ꝙ ſic in hītu rōne diſplicentie pct̄i. nō aūt ē ſꝑ ncc̄ia in actu. vn̄ tenet̉hō ſy malū qd̓ fecit deteſtari. ſꝫ quia tencō taliseſt p̄cepti affirmatiui qd̓ ſꝑ obligat ſꝫ nō ad ſꝑiō tenet̉ ꝯteri ſꝑ. ſꝫ nō ad ſꝑ ſꝫ in caū. Sicut etiāde actu penitēdi int̓iori dictū eſt ſupͣ tiº. de peīrentie duracōne. q. 1. Et ſic dicit hu. de ſanctovic. ꝙ deꝰ abſoluēs hoīem a pena ⁊ culpa et̓na.ligat eū vincl̓o ꝑpetue deteſtatōnis pct̄i. ſic̄ etiādicit augꝰ liº. de pn̄ia ꝙ vbi dolor finit̉ nichilde venia relinquit̉. Secꝰ aūt eſt de ſatiſfactōneue attendit̉ ẜm penam taxatam que iniūgit̉ꝓ pct̄is ⁊ ideo pt̄ terminari. hec em̄ pena precipue ꝓporcōnat̉ culpe ex ꝑte ꝯuerſionis ex quahabet finitateꝫ. ſed dolor ꝯtritōnis rn̄det culpeex yte au̓ſionis ex qua habet infinitatē ⁊ iō cōtritō vera ſꝑ mane̓ debet. Rōne vero gemitꝰ vl̓planctus vel doloris ſenſibil̓ nō eſt nccͣia maxime viris ꝑfectis qͥ audierūt voce int̓na qd̓ audiuit magd̓. dimittūtur tibi pct̄a tua. ſic̄ dic̄bern̄. in cantic̓. c̓ca pnͥᵐ. Sꝫ vlt̓iis pn̄t ⁊ debentmeditatōeꝫ ſuā ad dulcedinē ſuꝑne patrie ꝯu̓tere. ante v̓o hunc ſtatū conſiliū ſanū eſt pct̄aſua an̄ ocl̓os cordis ad dolorem ⁊ gemitū r̓uocare. hec bon̄. Vtꝝ dolor ꝯtritōnis int̓rumpat̉ neceſſario ꝑ gaudiū. ℟º ꝙ non cū n̄ ſintdeeodem ſꝫ de diu̓ſis. dolor emī qui eſt in pn̄ia ēde pct̄o ꝯmiſſo. vnde ſiml̓ cū hoc non pt̄ eē gaudiū de eodeꝫ. ſꝫ poteſt eē gaudiū de ſpe veniē quāconcipit ꝑ dolorem. vel de hoc ꝙ in hn̄do dolorēde pct̄is ꝯmiſſis facit qd̓ debet. Et ideo deteſtacōpct̄i ꝯmiſſi que eſt cā doloris. ⁊ volūtas que ēcā gaudij ſunt ſimul. volens em̄ deteſtat̉. ⁊ qꝛvnū eſt racō alt̓iꝰ. ideo anima ſiml̓ cōuerti pt̄ad vtꝝqꝫ inqͣntū ex eis qd̓āmō fit vnū. ⁊ ſic n̄oportet ꝙ dolor ꝯtritōnis int̓rumpat̉ ꝑ gaudiūillꝰ. ꝓpter qd̓ dicit augꝰ. penitens ſemꝑ de pct̄odoleat ⁊ de dolore ſemꝑ gaudeat. Sicut em̄ dic̄bern. mel abſinthio admiſcendum eſt Vtꝝneceſſe ſit ſemꝑ hr̄e pudorem de peccato ꝯmiſſo ſicut ⁊ dolorem. ℟º ꝙ non. Nam erubeſcētia reſpicit pct̄m ſolū inqͣntum habet turpitudinem. ⁊ ſic poſtqͣm pct̄m eſt qͣntū ad culpamremiſſū n̄ manet pudori locꝰ. Dicit em̄ amb̓.non hꝫ qd̓ erubeſcat cui pct̄m dimiſſū eſt. maſet aūt locus dolori qui nō ſolū eſt de culpa injntū habet turpitudinem. ſed etiam inqͣntumhabet nocum̄tū ānexum. hec tho. ¶Vtꝝ poſtiſtam vitam aīe de pct̄is ꝯterant̉. ℟º ꝙ n̄. nain ꝯtritōne tria ſūt ꝯſideranda ſcꝫ eiꝰ genus qd̓eſt dolor. eiꝰ forma qd̓ eſt actus virtutis gr̄a īformatus. ⁊ eiꝰ efficacia qd̓ eſt actus meritoriꝰet ſacr̄al̓ ⁊ quodāmō ſatiſfactorius. Poſt hācigit̉ vitā anime que ſunt beate cōtritōnē hr̄e n̄

poſſūt quia carent dolore ꝓpt̓ gaudij plenitudinem. que vero ſūt in inferno carent ꝯtritōne⁊ ſi dolorem hēant. deficit tn̄ in eis gr̄a doloreꝫinformans. qui v̓o ſūt in p̓gatorio hn̄t doloregr̄a informatū ſꝫ nō meritoriū. quia nō ſūt inſtatu merendi. In hac aūt vita oīa p̄dicta triainueniri pn̄t. hec tho.Artitꝭ v xEquitur vide̓ de qṅto ſcꝫ de effectu contritōnis. Et c̓ca hͦ querūt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ ꝯtritōſit cā remiſſionis peccati. ℟º ꝙ ſic cauſa īqu āſaltem meritoria. ⁊ pt̄ reduci ad cauſam efficientem ẜm rich̓. vn̄ ſuꝑ illꝰ pſal. Sacrificiumdeo ſpūs ꝯtribulatꝰ. dicit glo. Cordis ꝯtritio eſtſacrificiū in quo pct̄a ſoluent̉. Vtꝝ ꝯtritōpoſſit totaliter reatū pene tollere. ℟e intenſioꝯtritōis poteſt duplᶠ ſumi. vno mō ex ꝑte caritatis que diſplicentiā cauſat. ⁊ ſic ꝯtingit tm̄caritatem intendi in actu ꝙ ꝯtritō conſequēsmerebit̉ nō tm̄ culpe amotōnem ſꝫ etiā abſolutōeꝫ ab omī pena Alio mō ex ꝑte doloris ſenſibilis quē volūtas in ꝯtritōe excitat. Et qꝛ ille q̄dā pena eſt tm̄ pt̄ ītendi ꝙ ſufficiet ad deletōempene ⁊ culpe. Exemplū eſt in latrone luc̓. 22.Nichiloīnꝰ tamē quia n̄ pt̄ aliquis eſſe certusꝙ ꝯtritō ſua ſufficiat ad deletōnem pene ⁊ culpetenet̉ ꝯfiteri ⁊ ſatiſface̓. maxime cū ꝯtritō veranō fuerit ṅ ꝯfitendi ꝓpoſitū habuerit annexū.qd̓ debet ꝓduci ad effectū. etiam ſi eſſet certꝰ ꝙſufficeret ad deletōnē tociꝰ pene non ꝓpter r̓mēdiū ſed ꝓpter preceptū de confeſſione datum.Vtꝝ ꝓ qͣntocūqꝫ magno pct̄o ſufficiat qͣntūcūqꝫ ꝑua ꝯtritio. ℟º ꝙ ſic. nam cū contritō dicar actū penitendi caritate formatū ⁊ qͣntūcūqꝫ modica caritas ſufficiat ad remotōnē q̄ntorūcūqꝫ ⁊ quoꝝcūqꝫ magnoꝝ pct̄oꝝ mortaliū.igit̉ qͥntūcūqꝫ parua contritō ſufficit ꝓ qͣntocūqꝫ magno pct̄o. Sed non ſic dicendū eſt de attritione. cū em̄ recogitant̉ peccata in ſpeciali neceſſaria eſt maior attritōde maiori pct̄o q̄m deminori. Et qͣmuis in penitendo de oībus ſiml̓n̄ ſit nccͣia diſplicētia ī actu maior de vno q̄mde alio. eſt tn̄ ncc̄ia in hītu. vn̄ ꝓ qͣntocūqꝫ magno pct̄o qͣntūcūqꝫ ꝑua attritō non formaturgr̄a de lege ꝯīꝑ quā gr̄am attritō fieret cōtritōſi formaret̉. hec rich̓. Vtꝝ ſola ꝯtritō cordiſſine ꝯfeſſione ſufficiat ad delendū omīa peccata. ℟º hͨ queſtio tractatur de pn̄ia di. i. ⁊ ponūtur de ipſa opi. pl̓es ibidem in glo. ⁊ etiamin ray. ⁊ ganfredo quibus ad pn̄s omiſſis firmiter eſt tenēdū ꝙ ſola ꝯtritō cordis ſine ꝯfeſſione in re delet omīa pct̄a. dūmō ſit ī ꝓpoſitoꝯfitendi ⁊ ſatiſfaciendi implicite vel explicitealias non eſſet contritō vera. v̓nde dicit augꝰet habet̉ in dicta diſtinctōne. magna pietas d̓ivt ad ſolam ꝓmiſſionem pct̄a dimittat. nondū ꝓnūciat ore. ⁊ tn̄ iam deꝰ audit in cordehoc fuit ſigͣtū ī lazaro quē dn̄s pͥꝰ ſuſcitauit qͣꝫa diſcipul̓ ſolueret̉. Et in deceꝫ leꝓſis qui ī viaanteqͣm ad p̄ſb̓ros veniſſent mūdati ſūt. Et īpſal. dixi .i. firmit̓ ī animo meo ꝓpoſui cōfitebor adu̓ſū me īiuſticiaꝫ meaꝫ dn̄o ⁊ tu remiſiſti iniqͥ. p. mei. Alit̓ aūt ſola contritō nō delet