Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Lib̓. v.Titꝭ v.

inqͣntū per eā pct̄a remittūt̉. Vnde conſtat ꝙoꝑa pͥma mortificata recuꝑant ꝑ pn̄iam efficaciam ꝑducendi eū qui fecit ea in vitā et̓nā qd̓ ēreuiuiſcere. Et ita patet ꝙ oꝑa mortificata ꝑpn̄iami reuiuiſcūt. vn̄ dicit augꝰ. ꝙ pn̄ia oīaablata reſtituit. h̓ tho. ⁊ ꝯīter alij doc ¶Sꝫ obicitur qꝛ dic̄ hugo de ſācto vic. ꝙ nemo dꝫ in ſpecorrectōis peccare. qꝛ qd̓ ſel̓ amittit̉ ampliꝰ nōrecuꝑat̉. ℟º ꝙ lo ibi de bonis omiſſis nō mortificatis. h̓ pe. Iteꝝ obicit̉ qꝛ tūc r̓ſurgēs a pct̄omortali reſurge̓t ī maiori gr̄a qͣꝫ eēt illa a qͣ cecidit. qꝛ reſurge̓t ī oībꝰ bonis q̄ pꝰ habuit iā viuificatis. ⁊ cū hoc ī illo actu pn̄ie ꝑ qͣꝫ reſurgitet quē illis p̄teritis ſuꝑaddit ⁊ ita ī maiori gͣcia cuiꝰ ꝯtrariū ſuꝑiꝰ dictū ē. ℟º ẜm ſcotū ꝙ r̓ſurgens pl̓a merita habet in acceptacōne d̓inaq̄m habuit qn̄ cecidit ⁊ ꝑ ꝯn̄s ex illa ꝑte ordīat̉ad maiorē gl̓iaꝫ. ſꝫ n̄ oportet eū in maiori gr̄areſurge̓ qꝛ ẜm diſpoſicōeꝫ eius ī deteſtādo peccatū ꝯmiſſū intenſe vl̓ remiſſe dat̉ ſibi tc̄ maiorvel minor gr̄a. Sed ꝯͣ hoc obicit̉ quia tūc reportaret tal̓ ꝯmodū de lapſu ſuo qꝛ reſurgit dignus maiori p̄mio ī acceptatōne d̓ina. p̄terearn̄ſio data videt̉ includere repugnantiā qꝛ ſi ēdignus maiori gl̓ia qui reſurgit qͣm fuit qn̄cecidit. ⁊ cecidit a magna gracia ꝑ quam fuitdignus magna gl̓ia. igit̉ n̄ reſurget ī ꝑua gͣcia. qꝛ iº vnicū meritū qd̓ reſurgēdo ſuꝑadditnō addet tm̄ de gl̓ia. qͣntū defectus vel minoracio ſecūde gr̄e reſpectu pͥme diminueret de gl̓ia℟º ad pͥmū dicit ſcotꝰ ꝙ nō hꝫ ꝯmodū ſꝫ magnū incōmodū. nō ſolū qͣntū ad pct̄m. ſꝫ etiaꝫqͣntū ad ꝓfectū. qꝛ totū tꝑs qͦ māſit in pcc̄o eſtſibi ꝑditū quo tꝑe potuiſſet multiplicaſſe merita ſi manſiſſet in gr̄a. Ad 2ᵐ dicit ꝙ p̄ſcindendo iᵈ de gl̓ia qd̓ corrn̄det meritis ⁊ iᵈ dicat̉h. ab illo. qd̓ corrn̄det gr̄e qd̓ dicat̉. a. forte a excedet̉ b. Et qn̄ iſte reſurgit qꝛ omīa merita pͥora reſurgūt in dei acceptatōe. etiam redit ſibiius ⁊ digtas ad totū b. ſꝫ ad a n̄ redit ſibi iuset dignitas ſi gr̄a ſecūda ſit minor qͣm pͥma.igit̉ reuiuiſcūt merita. ſꝫ nō gr̄a pͥor qꝛ pͥꝰ habita. Et iᵈ ē ſatis ꝯſonū iuſticie qꝛ gracia pͥorfuit tm̄ donū dei. merita aūt n̄ erāt tantū oꝑadei ſꝫ etiā hoīs. ⁊ ideo illa ſūt ſemꝑ ſibi ſalua inacceptatōe d̓ina nō aūt gr̄a vt ꝓpter eā ordinet̉ad aliqd̓ p̄miū qꝛ habuit eā. ſꝫ ordinat̉ tm̄ ꝑ eaꝫſi nūc habet eā. hec aūt via tenēs gͣdū gl̓ie eſſēcialē corrn̄dere merito ꝯſonat ſcript̉e q̄ ī ml̓tislocis iſtā ſn̄iam d̓ine iuſticie aſſerit. d. ꝙ reddꝫvnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. ī pſal. et ad ro. 4. Nuſqͣm aūt habet̉ ꝙ reddat ẜm ſuū habitū. Itē cōſonat obſeruantie legis d̓ine. quia ẜm ip̄aꝫ vtile eſt qͣntū eſt poſſibile ꝯtinue oꝑa meritoria exercere. qͣꝫuis remiſſa adeo vt ꝑ ipſa nō ſtatī augeat̉ gr̄a. qꝛ corrn̄det ſingulis in acceptatōe diuina det̓minatꝰ gͣdꝰ gl̓ie. Nec adeo expedit ſaluare gr̄aꝫ qͣntū opus remiſſū age̓ ꝑ qd̓ nō auget̉ gr̄a. quia ⁊ ſi ille ſic remiſſe agēs nō hēatmaiorē gr̄am ꝑ opꝰ ſuū qͣm aliꝰ dormiens in qͦſaluat̉ gr̄a ſine tali oꝑe. nō tn̄ fruſtra egit iſtenec ī nullo excedit illū qui dormiuit. īmo per

hoc ꝙ egit iā dignus eſt aliqͦ bono et̓no quo nōeſt ille dignus. hec ſcō. Sꝫ nūqͥd merita inotificata aliqͥd faciūt in acceptatōe d̓inā ad pͥmagr̄am dandā hoī lapſo. Rn̄det ſco. ꝙ licet ſcd̓mſtrictam iuſticiā iſte inimicꝰ dei nōſit dignusde ꝓpinquo ad aliquā gr̄aꝫ ⁊ gl̓iaꝫ. tn̄ excellensdei mīa ꝓpt̓ merita p̄cedentia licet mortificataciciꝰ dat gr̄am ad reſurgendū. vn̄ credit ꝙ ſic̄vfectior gͣuiꝰ cadit ꝓpt̓ maiorē ingͣtitudinemita credit ꝙ cet̓is ꝑibus ciciꝰ reſurgat ꝓpter diuinam bonitatē merita p̄cerita ad hͦ aliqualit̓acceptantē. Vn̄ ip̄e narrat ꝙ audiuit de qͦdaꝫviro valde ꝑfecto ⁊ poſtea ꝓfūdiſſime lapſocū ꝓpt̓ facinora ſua eſſet morti adiudicatꝰ fiſibi ſubito ꝑfectiſſima pn̄ia inſpirata. Et ſubdit ꝙ hͦ bn̄ debet allice̓ aīm cuiꝰ libet ad operameritoriā ſemꝑ agenda ꝓ viribꝰ. qꝛ ſiue ſit permanſurꝰ ſiue lapſurꝰ nō erūt illa in obliuionetoͣliter corā deo. hec ſco. 4. liº ſen. di. 22. De impedimentis vere pn̄ie. ti. ꝙ.Oſtea ꝯſiderandū eſt de impedimētisvere pn̄ie q̄ ponit mgr̄ ſen. li. 4. di.16. dicens int̓ alia eſſe ludos ſpectacula. exerciciū milicie ⁊ negociatōnis. Et c̓ca hocquerūt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ ypocriſis poni debeat impedimentū vere pn̄ie pͦ alijs vicijs. ℟º oꝑa pn̄ie exteriora p̄cipue ſūt nata oſtendere ſanctitatē. etideo ypocriſis cū falſe ⁊ ficte ſanctitatis operaoſtendat intentōnem excludēs recte pn̄ie ꝓpterhoc directiꝰ impedit effectū pn̄ie qͣm alia viciagͣuiorā. hec tho. Vtꝝ ludi impediāt verampn̄iam. ℟º ludoꝝ ē t̓plex dr̄a. quidā em̄ ludiex ſeip̄is hn̄t turpitudinē. ⁊ tales ſūt ab oībꝰvitandi. ⁊ p̄cipue a penitentibꝰ qui ꝑ fletū pecata corrige̓ debent. ſicut etiam ludi qui in theatris agebant̉ ad luxuriā ꝓuocandaꝫ. Aliqͥ v̓olndi ſūt qui ex gaudio deuotōis ꝓcedūt vt cantus ecc̄iaꝝ ⁊ de tali ludo dixit dauid. ludam etvilior fiam coraꝫ deo. 2. re. 6. ⁊ tales ludi ſuntlaudandi. Aliqͥ vero nullā tͣpitudinem hn̄t qͦsph̓s lib̓ales voͣt ⁊ hi ſūt maͣ v̓tutis .ſ. eutͣpelieEt tales ẜuatis circūſtacijs d̓bitis pn̄t fieri laudabilit̓ ad ꝓp̓aꝫ qͥeteꝫ ſil̓ ⁊ alijs delectabilit̓ cōuiuendū. Sꝫ ꝯtingit in eis eſſe pct̄m eo ꝙ debitecircūſtancie nō ẜuant̉. Nam in talibus ludisaliqͥd decꝫ vnū qd̓ n̄ decꝫ aliū. In his etiaꝫ ludispenitētes alit̓ ſe debent habere qͣꝫ alij in qͣntū penitentia fletū reqͥrit eis vti moderate poteſt ſecūdū qd̓ ꝑtinet ad recreatōꝫ aī. aut ad ſocietateꝫeoꝝ quibꝰ ꝯuiuit. pn̄ ſen̄. Sic te gere ſapientervt nullꝰ te hēat tanq̄m aſperū nec ꝯtemnet qͣſivilē. h̓ tho. Vtꝝ ſpectacula impediāt pn̄iam.℟º ſpectacl̓a ſi ſūt reꝝ turpiū ⁊ ad pct̄m ꝓuocantiū in ſpectacl̓o ſtudioſa pct̄a ſunt. ⁊ qn̄qꝫtanta libido pt̄ adhiberi ꝙ ſūt mortalia. vn̄ atalibus oēs ſe debent arcere ⁊ p̄cipue penitētes.quedaꝫ vero ſpectacula ſūt de rebus vtilibus etneceſſarijs ad vitam vt venatōes ⁊ cibi huioīet talia diſtrahūt aīm. Vnde licꝫ eis ſine pct̄opoſſit intendi ẜuata diſpōe debita qͦ ad ꝯdicōesꝑſone ⁊ aliaꝝ c̓cūſtāciaꝝ. ſūt tn̄ penitēti vitanda ꝓpt̓ hͦ qꝛ dꝫ coreleuae̓ add̓m n̄ qͣꝫtū ncc̄itaſ