Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

lib Qu̓tus.Titꝭ iiij

Si ex corde nō dimittimꝰ qd̓ in nos delinquit̉iꝰ rurſū exigit̉ qd̓ nob̓ iā dimiſſū eſſe ꝑ pn̄iaꝫiudebamꝰ. Et ſil̓e dicit̉ in glo. ſuꝑ iᵈ Ht. 16.ic ⁊ pr̄ meꝰ nō dimittet vob̓. ⁊cͣ. h̓ rih̓. Nōtn̄ ꝑ pct̄a venialia inc̓rit aliq̓s ingͣtitudinē. qꝛo peccādo venialiter nō facit contra deū ſꝫAeticꝭ. iiij.deū. hec pe.Irca 4ᵐ ſcꝫ reſtitucōꝫ v̓tutū ꝑ pn̄iaꝫ queūt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ ꝑ pn̄iaꝫ reſtituā̓t̉ v̓tutesyſic. Nā gr̄a ⁊ v̓tutes in nob̓ ex influenna dina cauſant̉ ſic̄ in aere lux ex irradiacōneſol̓ ꝑ modū cauſe efficiētis. ꝑ pct̄m vero ſicut ꝑnubeꝫ illa influētia ꝓhibet̉. Et quia ꝑ pn̄iamjubes illa tollit̉. iō qi ꝑ modū cauſe efficientisy accn̄s q̄ſcꝫ remouet ꝓhibēs reꝑat̉ in nobisiam omīs v̓tꝰ ⁊ gr̄a ẜm eſſentiā nō ſcd̓mſtatū. Vn̄ augꝰ in liº. 4. rn̄. pn̄ia eſt quedamres optima ⁊ ꝑfecta om̄s defectꝰ reuocās ad ꝑfectū. hec pe Vtꝝ ꝑ pn̄iami inqͣntū eſt ſacramentū reſtituant̉ v̓tutes. ℟º ꝙ ſic. Nam eodmō pn̄ia reſtituit v̓tutes ꝑ quē modū ē cauſare vt dictū eſt. ſed eſt cā gr̄e vt ſacr̄m. Aā inqͣntū eſt v̓tus magis eſt effettꝰ gr̄e ⁊ ſic n̄ oportet ꝙ pn̄ia ẜm qd̓ eſt v̓tꝰ ſit cā oīm aliaꝝ v̓tutū ꝑ ſacr̄m pn̄ie cātaꝝ. hec tho. Vtꝝ ꝑ pn̄iaꝫreſurgat homo ſemꝑ in equali v̓tute. ℟º qͥdaꝫdicūt ꝙ oportet ſemꝑ in equali virtute vl̓ maiori caritate r̓ſurgere. ſed hoc non poteſt ſtareuia omīs caritas potens eſt delere om̄eꝫ culpāſꝫ nō eſt ncc̄e iſti habe̓ de gr̄a ad reſurgendumnj inqͣntū ſufficit ad delendā culpam. gͦ reſurtere pt̄ in minori. Ideo dicendū ē ꝙ poſſibile eſtip̄m reſurgere in equali vel maiori vl̓ minoriẜm qd̓ ſe meliꝰ p̄parat ⁊ d̓ina largitas diſpēſat.ec tho. Sciendū āt ꝙ ille qui ꝑ pn̄iam reſurt in maiori caritate conſequit̉ premiū ſcd̓mqͣntitatem caritatis in qua decedit. Habebit tn̄mauis gaudiū de oꝑibus in prima caritate factis qͣm de oꝑibus factis in ſecunda. qd̓ ꝑtinetad pͥmiū accn̄tale. hec thō. Sed ꝯͣ predictaobicit̉ illꝰ qd̓ dicit apl̓s. ro. g. diligentibus deūomīa cooꝑant̉ ī bonū. ⁊ dicit̉ ibi in glo. ꝙ hocideo veꝝ eſt vt ſiqͥ deuient̓ ⁊ exorbitent hͦ ip̄mdeꝰ faciat eis in bonū ꝓficere. ⁊ ſic videt̉ ꝙ hōſy reſurgat in maiori caritate. ℟º ꝙ n̄ omībꝰdiligentibus deū cooꝑat̉ in bonū hocip̄m ꝙ perpct̄m a dei amore cadūt. qd̓ patet in his qui cadūt ⁊ nūqͣm reſurgūt. vel qui reſurgūt iterūcaſuri. ſꝫ his tm̄ qui ẜm ꝓpoſitū vocati ſūt ſci..i. in p̄deſtinatis qui ſemꝑ qn̄ cadūt finaliter reſurgūt. Cedit em̄ eis in bonū hͦ ꝙ cadūt n̄ qꝛſemꝑ in maiori gr̄a reſurgāt. ſꝫ qꝛ reſurgūt inmanentōri gr̄a. non quidē ex ꝑte ip̄iꝰ gr̄e qͥaqͣnto gr̄a maior tāto de lege ꝯī eſt ꝑmanentōr.ſꝫ ex ꝑte homīs qui tanto in gr̄a ꝑmanet ſtabiliꝰ qͣnto eſt cautōr ⁊ humilior. Vnde ⁊ glo. ibidem ſubdit ꝙ ideo ꝓficit eis in bonū ꝙ caduntuia humiliores reddūt̉ atqꝫ doctiores fiūt. Vtꝝ homo ꝑ pn̄iaꝫ reſtituat̉ indignitatemecc̄iaſticā. ℟º hō ꝑ pct̄ꝫ dignitatē ꝑdit qͣntumad deū ⁊ qͣntū ad ecc̄iam. qͣntū ad deum perditduplicem dignitatem. vnam pnͥcipalem qua

cōputatus erat int̓ filios dei ꝑ gr̄am. ⁊ hīc recuꝑat ꝑ pn̄iam qd̓ ſignificat̉ luc̓. 15. in filio ꝓdigo cui petenti iuſſit pater reſtitui ſtolā pͥmāet anulū ⁊ calciam̄ta. Et alt̓am ſcd̓am ſcꝫ īnōcentiam de qua vt ibideꝫloquit̉ gl̓iabat̉ filiꝰ ſenior. d. ecce tor ānis ẜuio tibi ⁊ nūqͣꝫ mādatūtuū p̄teriui. ⁊ hāc recuꝑare non pt̄. Recuꝑat̉aūt qn̄qꝫ aliquid maius quia vt dicit g̓go. inomel̓. de centū ouibus. Dux in prelio plus eūdiligit qui poſt fugā ꝯu̓ſꝰ hoſtē fortit̓ p̄mit qͣꝫeū qui nūqͣm terga vertit ⁊ nūqͣm aliqͥd fortitegit. Dignitatē āt ecc̄iaſticā hō perdit ꝑ hoc ꝙſe reddit indignū ad exercendū ea que ꝯpetūtecc̄iaſtice dignitati. quā qͥdeꝫ ꝓhibent̉ recuꝑarepͥº qꝛ n̄ ve̓ penitet eos qͥ nō ꝓpter odiū cri mīsſed ꝓpter timorem vilitatis ⁊ amiſſiōis ꝓprijgradus ⁊ celſitudīs pn̄iam agūt vt habet̉ di.qo. dn̄o. 2º quia pn̄iam negligent̓ agūt. vt dr̄di. 4. ſiquis. 3º qꝛ cōmiſerūt aliqd̓ peccatū hn̄saliqͣm irregl̓aritatē ānexam vt habet̉ di. 4. exconſilio martini pape. 2º ꝓpter ſcandalū vt habet̉ eadem di. de his. Si tam̄ pͥmi .ſ. ſil̓antes etſcd̓i ſcꝫ negligentes pn̄iam agant ꝓpt̓ odiū crimīs ⁊ amorem iuſticie pn̄t pꝰ lapſū. gradū pͥſtini ſtatꝰ recuꝑare. Nā ⁊ petrꝰ poſt negatōeꝫconſtitutꝰ eſt paſtor ouiū. vt habetur di. i0. q̄cūqꝫ. tn̄ nō poſſūt vlteriꝰ ad alcōra officia aſcēdere. vt. 4. di. hi qui ſancto. ⁊ intelligit̉ de his qͥpublicā pn̄iam agūt Vtꝝ oꝑa v̓tuoſa ī caritate facta poſſint mortificari. ℟º oꝑa dicunt̉viua duplicit̓. vel quia ſūt a vita. vel qꝛ effi ciunt vitā. pͥma rō vite ab oꝑbꝰ factis ī caritate tolli n̄ pt̄ ſcd̓a v̓o rō ⁊ ſi tolli poſſit qͦ ad ſb̓iectū ꝓpriū. n̄ tn̄ ẜm ꝯꝑatōnē ad aliqͦs qͥbꝰ proficit oꝑacō bona. Oꝑa gͦ bona mortificari dicunt̉ n̄ ſimpll ī ſe ſꝫ qͦ ad vtilitateꝫ oꝑātis. Reſnāqꝫ viua ꝑ mortē ꝑdit oꝑatōeꝫ vite. vnde ꝑqͣndā ſil̓itudinē dn̄r res mortificari qn̄ impediūtur a ꝓp̓o ſuo effectu vel oꝑacōne. Effectuſaūt oꝑum v̓tuoſoꝝ que in caritate fiūt. eſt perducere ad vitā et̓nam qd̓ quidē impedit̉ ꝑ peccatū mortale ſequēs qd̓ gr̄aꝫ tollit. Et ẜm hͦoꝑa in caritate facta dn̄r mortificari ꝑ ſequēsmortale pct̄m. vn̄ d̓r eze. 14. Si au̓terit ſe iuſtꝰa iuſticia ſua oīa que. ⁊cͣ. hec tbo. Vtꝝ operamortificata ꝑ pct̄m. ꝑ penitentiam reuiuiſcāt℟º quidā dixerūt ꝙ oꝑa meritoria mortificata ꝑ pct̄m ſequens nō reuiuiſcūt per penitenciam ſequēteꝫ ꝯſiderātes ꝙ oꝑa illa nō manētvt iteꝝ viuificari poſſint. Sed hoc impedire nōvt̄ qṅ viuificent̉. nō em̄ hn̄t vim ꝑducendi adet̓nam vitam. qd̓ ꝑtinet ad eoꝝ vitā. ẜm ꝙ ſolum actu exiſtūt. ſꝫ etiā poſtqͣꝫ actu eē deſiſtuntẜm qd̓ r̓manēt ī acceptatōe d̓ina. ſic āt r̓manētqͣntū eſt de ſe ec̄ poſtqͣꝫ ꝑ pct̄ꝫ mortificant̉ quiaſemꝑ deꝰ oꝑa illa ꝓut facta fuerūt in caritateacceptat ⁊ ſancti gaudēt de eis ẜm illud apot̓.3. tene qd̓ habes ne aliꝰ accipiat coronā t. Sꝫ ꝙillū qui ea fecit non ſint efficacia ad deducendū in vitam eternam ꝓuenit ex impedimētopct̄i ſuꝑuenientis ꝑ qd̓ reddit̉ indignꝰ vita et̄na. hͦ aūt impedimētū ꝑ penitentiā collitur