Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Lib .v.Titꝭ ij.

Sꝫ baptiſmꝰ pͥma tabula appellat̉. pn̄ia v̓o ſecūpͥmo occurrit baptiſmi remediū cuiꝰ ſantitas ſi fuerit ꝑdita ꝑ pct̄m. nō r̓ſtat remediūij pn̄ie ad euadendū pct̄i naufragiū ⁊ ad ꝑueniendū ad ſalutis portū.Equit̉ videre de ſcd̓o ſcꝫ de mat̓ia ⁊ formahuiꝰ ſacr̄i. Circa qd̓ ſciendū. ꝙ ꝓxima materia huiꝰ ſacr̄i ſūt actus pn̄ie vt patet ex ſupͣdictis. remota v̓o mat̓ia pct̄a ſūt de quibꝰ dolꝫ⁊ de qͥbꝰ ꝯfitet̉ ⁊ ꝓ qͥbꝰ ſatiſfacit. pct̄a inquamnō acceptāda ſꝫ deſtruenda ⁊ deteſtāda. Abſolucio vero preſb̓ri eſt ibi ſic̄ forma. hec tho. ⁊ conueniūt bon̄. ⁊ pe. ſcd̓m aūt rich̓. abſolucō nō e̓forma ſacr̄i pn̄ie ṅ eo mō qūo dicit̉ ꝑs pnͥcipalior tociꝰ integralis eſſe forma. ſic̄ dicūt homīesꝙ tectū eſt forma domus. ⁊ ſic ſumit̉ imꝓpͥe forma. Sꝫ forma huiꝰ ſacͣmēti eſt ordo ad ſigͥficādū ⁊ diſpoſitīe efficiēd̓ pct̄i remiſſionē. r̓ſpectucuiꝰ forme ꝯpūctō cōfeſſio ſatiſfactō ⁊ abſolucio ſūt mat̓iales. Iorma aūt abſolucōis ē hec.Abſoluo te ab om̄ībꝰ pct̄is tuis. ⁊ ſumit̉ ex v̓bis xp̄i qͥ dixit petro Mᵗ. 16. Quodcūqꝫ ſolueriſſuꝑ terram erit ſolutū ⁊ in celo. ⁊ ea vtit̉ ecc̄iain abſolucōne ſacͣmentali. Huiōi aūt abſolucōnes ī publico facte ſcꝫ miſereat̉ tui vel noſtri.⁊cͣ. et indulgentiā. ⁊cͣ. non ſunt ſacramētalesſꝫ ſūt or̄ones ordinate ad remiſſionē pct̄oꝝ vemaliū. vn̄ in ſacramentali abſolucōne n̄ ſufficeret illas dice̓. qꝛ p̄ſb̓r non ſigͣt ꝑ eas fieri abſolutōnē ſꝫ petit vt fiat. cū p̄dictis conuenit thoRacō aūt cōgruētie dicte forme eſt. qꝛ ſacͣm̄tūnoue legis efficit ⁊ ſignat vt habitū eſt ſupͣ. etideo effectꝰ ſacram̄ti debet ext̓iꝰ ſignari. In abſolutōne āt p̄ſb̓ri ſemꝑ ṅͥ ſit ex ꝑte ꝯfitentis defectus. ex ordīatōe d̓ina remittūtur pct̄a. Io. 20.quoꝝ remiſeritis pct̄a re. eis. ⁊cͣ. q̄ ſūt ſic intelligenda ꝙ delet pct̄i vincula. ẜm illud pſal. dirupiſti dn̄e vincula mea. Huiōi aūt remiſſioſignat̉ cū dicit̉. abſoluo te ꝑ modū indicatuuū.et ideo eſt cōueniens forma. Premittit̉ tn̄ dep̄catō .ſ. miſereat̉ tui. ⁊cͣ. vt ſcꝫ effectꝰ abſolutōnis non impediat̉. n̄ tn̄ eſt de eē ſacram̄ti. ſꝫ debene eſſe eiꝰ ẜm tho. Abſoluit em̄ deꝰ ꝑ mīſteriūpreſb̓ri inqͣntū verbis eiꝰ aſſiſtit ad gr̄am īfūdendam. Vn̄ abſolutō p̄ſb̓ri ē cauſa ſine qͣ n̄.quia ſine ea vel facto vel voto ſuſcepta non remittūtur poſt baptiſmum pct̄a. cum predictiscōueniūt bon̄. rich̓. ⁊ ſco. Quia tn̄ preſb̓r ſicutmiſter abſoluit ꝯuenienter apponit̉ aliqͥd qd̓ ꝑtineat ad pͥmā autͣtem ſcꝫ dei vt dicat̉ ego te abſoluo in no. pa. ⁊ fi. ⁊ .ſ .ſ. vel virtute paſſiōisxp̄i vel autͣte dei ſic̄ dyoniſiꝰ expoīt. 13. c. celeſt̓gerarchie. Quia tn̄ hoc nō ē det̓minatū ex verbis xp̄i ſicut in baptiſmo. talis appō relinqͥturarbitrio ſacerdotis ẜm tho.Equit̉ videre de tercō ſcꝫ de ncc̄itate ſacr̄ipn̄ie. c̓ca qd̓ q̄rit̉. vtꝝ hͨ ſacr̄m ſit de ncc̄itate ſalutis. ℟º ꝙ ſic luc̓. s. ſi pn̄iami nō egeritis onīs ſimul ꝑibitis. gͦciendū tn̄ ꝙ aliqͥd eſtncc̄iū ad ſalutēduplʳ. vno mō abſolute. alioºex ſuppoſitōe. Abſolute ē nccͣiū iᵈ ſine qͦ nullꝰalutē pt̄ ꝯſeqͥ ſic̄ gr̄a xp̄i ⁊ ſacr̄m baptiſmi per

qd̓ aliquis in xp̄o renaſcit̉. Ex ſuppoſicōne aūteſt nccͣiū ſacr̄m pn̄ie qd̓ quideꝫ nccͣiū nō ē oībꝰſꝫ pct̄o ſubiacentibus dicit̉ em̄. 2. ꝑal̓. vlt̓. dn̄eiuſtoꝝ nō poſuiſti pn̄iam iuſtis abraam yſaacet iacob his qui tibi nō peccauerūt. Pct̄m aūtcū conſūmatū fuerit generat morteꝫ. Iac̄. i. eiideo neceſſariū ē ad ſalutē pct̄oris ꝙ pct̄ꝫ ab eoremoueat̉ qd̓ fieri non pt̄ ſine ſacr̄o pn̄ie ī quooꝑat̉ v̓tꝰ paſſionis xp̄i ꝑ abſolucōnē ſacerdotisſiml̓ cū oꝑe penitētis qͥ cooꝑat̉ ad deſtructōnempct̄i. vn̄ dicit augꝰ ſuꝑ oh̓. qͥ creauit te ſine tenō iuſtificabit te ſine te. vn̄ patꝫ ꝙ ſacramētūpn̄ie eſt nccͣm ad ſalutē pꝰ pct̄m. ſic̄ medicinacorꝑalis poſtqͣm hō morbū ꝑicl̓oſū inciderit. hecEquit̉ vide̓ de 4º ſcꝫ de īſtitutōne. tho.pn̄ie circa qd̓ querit̉. qn̄. quomō. vbi et aquo ſit inſtitutū ſacram̄tū pn̄ie. ℟º de pn̄ia ēloqui dupliciter. vnoᵐ ꝓut recōciliat deo. et ſiceſt de dictamīe legis nat̉e que dictat de pct̄o ꝯteri ⁊ humiliari debere cū quadaꝫ fidei illuſtratione. ⁊ ſic tale ſacr̄m pociꝰ habet īſinuacōeꝫ qͣꝫīſtitutōeꝫ. Eo eī ꝙ nat̉a dictabat īſinuare ſufficiebat. tūc aūt dn̄s inſinuabat qn̄ poſt pct̄madam vocauit gen̄. z. vbi dicit glo. ꝙ monebateū ad cor redire. iuxͣ iᵈ ꝓph̓icū. redite pͥuaricatores ad cor. Alio mō eſt loqui de pn̄ia ẜm ꝙ ēſacr̄m ecc̄ie. ⁊ ſic īſtitutōꝫ habꝫ a lege ſcripta ſūmo ſayca ſuie euāgelica. In lege moſayca quianōdū erat veritas patefacta nec reconciliacō ꝑfecta. inſtitutōem habuit ẜm imꝑfectōnem ſcqͣntum ad gn̓ alitatem in det̓minatōne oblatōnū que erant loco cōfeſſionis ⁊ ſatiſfactōnis.In lege aūt noua vbi veritas eſt patefacta ⁊ recōciliacō ꝑfecta ⁊ plena. inſtituta fuit ẜm ſtatū ꝑfectōis ⁊ qͣntū ad formale qd̓ eſt abſolutōſacerdotalis. ⁊ qͣntū ad materiale qd̓ eſt lucidaet aꝑta ꝯfeſſio nō ſolū in gn̓ali. veꝝ etiā in ſpeciali. Primū dn̄s īſtituit ꝑ ſe ⁊ ꝓmulgauit ſcꝫclauiū ptātem. Mᵗ. 16. ⁊ Ioh̓. 20. Scd̓m vero inſtitutū fuit ꝑ apl̓os. vel vt meliꝰ dicam ꝓmulgatū. qꝛ dn̄s apl̓os docuit ⁊ ip̄i a dn̄o edocti etautͣte ab cō accepta imo eiꝰ autͣte ꝓml̓gauer̄t.nō em̄ nobis tͣdiderūt ṅ qd̓ ip̄i a dn̄o vel a ſpūdn̄i acceꝑūt ẜm bon̄. Recolligendo ergo p̄dicta de inſtitutōe p̄nie breuiter dd̓ eſt ꝙ penitentia inſtituta eſt qͣntū ad actū interiorem a legenature. et qͣꝫtū ad actū exteriorē a lege moſayca que p̄cipiebat ꝓ pct̄is quedaꝫ ſac̓ficia. ſꝫ quoad modū det̓minatū ī vtroqꝫ a lege noua quep̄cipit ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactōneꝫ ad arbitriū hominis faciēdā ⁊ face̓. Ab h̓ aūt vltimo hꝫ ꝙ ſuſacr̄m ⁊ cā remiſſionis pct̄oꝝ. h̓ pe. Aliqͥ dicūtꝙ ſacr̄m pn̄ie īmediate fuerit inſtitutū a xp̄oetiā ẜm onīs ꝑtes ſuas. An̄ em̄ xp̄i paſſioneminſtituit hoc ſacram̄tū qͣntū ad īteriorē ꝯtritōꝫpenitentis. ſꝫ qͣntū ad oꝑis ſatiſfactōnem. cumdixit luc̓. q. Non veni vocare iuſtos ſed pct̄ores ad penitentiam. Et ꝑ alia verba quibus adpn̄iam inuitabat. maxime cū dixit. niſi pn̄iaꝫegeritis om̄s ſiml̓ ꝑibitis. luc̓. 13. Confeſſionēauteꝫ implicite in exemplo cum dixit leproſo.vade oſtende te ſacerdoti. Hᵗ .s. Abſolutōnem