Liber Qrtus.Titꝭ xvij
Vtꝝ ſoliꝰ hoīs ſit ſume̓ hoc ſacramētū ſpiritualiter. ℟º ꝙ ſic. nā in hoc ſacramēto ꝯtinet̉ip̄e criſtꝰ n̄ qͥdē in ſpē ꝓp̓a ſꝫ in ſpecie ſacr̄i. dupgͦ ꝯtingit ip̄ꝫ ſpūaliter māducae̓. vno mō ip̄ꝫxp̄ꝫ ꝓut in ſua ſpē ꝯſiſtit ⁊ hoc mō angeli manducāt ſpūalit̓ ipſū c̓ſtū inqͣntū ei vniunt̉ ī fruicione caritatis ꝑfecte ⁊ viſiōe maīfeſta. n̄ ꝑ fidē ſic̄ nos hic vtimur Alioº ꝯtīgit ſpūalit̓ māducare c̓ſtū ꝓut eſt ſub ſpēbus huiꝰ ſacr̄i inqͣntū .ſ. aliquis credit ī c̓ſtū cū deſiderio ſumēdi h̓ſacramētū. ⁊ h̓ non ſolū eſt ſimʳ manducareſꝫ ſpūaliter manducare h̓ ſacramētū. qd̓ nonꝯueīt angel̓. Et iō angeli ⁊ſi ſpūaliter mādūcent c̓ſtū. n̄ tn̄ ꝯtingit eis ſpūaliter manducare hoc ſacram̄tū. hec tho. ¶ Vtrū mali ſumatcorpus criſti ſacͣmētaliter. ℟º ꝙ ſic ſic̄ eī dicitg̓g̓. Eſt quidē in pct̄oribꝰ ⁊ indigne ſumētibꝰva c̓ſti caro ⁊ verꝰ c̓ſti ſanguis ſꝫ eſſencia n̄ ſalutis efficacia. ſumūt igit̉ mali vni corpꝰ c̓ſtiex eius dignacōe et huīlitate. ſꝫ non eius effectum ex eiꝰ iuſticia et eqͥtate. vn̄ īmūdicia māducantis corpus c̓ſti nō reꝑgunat ſpēi exteriori nec corꝑi c̓ſti. ſꝫ vnitati corꝑiſ cſti miſticiiō malꝰ recipit ſacramētū et rem in eo ꝯtētamſꝫ non rem ſigͣtam. Vn̄ malꝰ etſi recipit ſacͣmentū acqͥrit tam̄ magnū tormentū. decōſe.di. 2. que eſt. Vtꝝ infidel̓ manducet eſtū ſacramentaliter. ℟º ꝙ ſic. ſi ſacramentalit̓ dicatmodū rei manducate. ſꝫ ſi dicat modū mādūcātis diſtingue. Aut em̄ nll̓aꝫ habet intēcōꝫ iᵈſumēdi tanqͣꝫ ſacr̄m aliqd̓ eccleſie. ⁊ ſic non ſumit ſacͣm̄tal̓r qꝛ n̄ ſumit vt ſigᵐ ſꝫ vt rē Authꝫ intēcōꝫ qͣꝫuis nō credat c̓ſtū ibi eſſe et tūc ſumit ſacr̄aliter vt h̓eticus. hec pe. ¶ Vtꝝ aīalbrutū poſſit ſume̓ corpꝰ c̓ſti ſacram̄talit̓ l̓ qͦcūqꝫ mō aliter. ℟º qͥdam dixerūt ꝙ qͣꝫdiu ē in ſpeciebꝰ illis ſalua forma panis etiā in modica ꝑte tādiu eſt ibi ſacramētū ⁊ ꝑ ꝯn̄s corpꝰ criſtivni Vn̄ vbicūqꝫ ponāt̉ ſpēs ille ec̄ in loco immūdo l̓ in ventre muris ibi eſt corpꝰ c̓ſti. ⁊ hecpoſicō vl̓ eē tho. et pe. Eꝫ certe pie aures abhorrēt h̓ audire. tn̄ intelligēdū ē ſm predictos. ꝙaīal brutū ſacramentalit̓ corpus c̓ſti nō manducat qꝛ non eſt natū vti eo vt ſacr̄o. Alij dixerūt ꝙ corpꝰ cſti nll̓oꝰ deſcendit in vētreꝫ mur̓quia c̓ſtus non eſt ſub illo ſacramēto nͥ eatenꝰqͣtenꝰ eſt ordīabile ad vſū hūanū .ſ. ad mandūcacionē ſꝫ ſic̄ ⁊ qͣꝫcito mus rōdit ita et tācito īhabile facit et ſacr̄m eē deſiuit et corpꝰ cͥſti eē d̓ſinit ⁊ hec opi. cōior eſt ⁊ certe honeſtior et racionabilior ẜm bon̄.Equit̉ viere de ꝫº .ſ. de frequētacōe huiꝰ ſacramēti. ⁊ circa hoc querūt̉ pl̓a Vtꝝ liceat h̓ ſacram̄tū quotidie ſuſcipe. ℟º circa ſū hſacr̄i duo pn̄t ꝯſiderari. vnū ex ꝑte ip̄iꝰ ſacͣnīticuiꝰ v̓tꝰ eſt hoībꝰ ſalutaris. iō vtile eſt ip̄ꝫ quotidie ſuſciꝑe vt eiꝰ fructū hō quotidīe ꝑcipiat.ſic̄ eī plꝰ ꝓdeſt baptiſmꝰ flamīs cū baptiſˢ flumīs qꝫ ſolꝰ. ſic plꝰ ꝓdeſt māducacō ſpūal̓ c̄ ſacr̄ali qꝫ qn̄ ē ſola Ineſt ec̄ vis ip̄i ſacr̄ali mādūcacōi q̄ in bn̄ diſpoſito māducacōeꝫ efficit ſpūalē. Vn̄ ambo. li. de ſacra. ſi quocienſcūqꝫ ſu-
mitur ſāguis c̓ſti in remiſſionē pct̄oꝝ ſumidebeo ſemꝑ acciꝑe. qͥ ſemꝑ pecco debeo ſy accipemedicinā. de ꝯſe. di. 2. quocienſcūqꝫ. aliqͥ tamēexponūt ibi ſemꝑ accipere ꝓ accipe q̄ibꝰ auAliud pt̄ ꝯſiderari ex ꝑte ſumentis in qͦ reqͥrit̉vt cū magͣ deuocōe et reuerēcia ad h̓ ſacram̄tūaccedat. Et iō ſiqͥs ſe quotidie ꝑatū inuenilaudabile ē vt quotidie ſumat. Vn̄ cū quꝰ. dixiſſꝫ in li. de v̓bis dn̄i. iſte panis quotidianꝰꝫaccipe qd̓ tibi ꝓſit quotidie. ſubdit. ſic viue vtmerearis quotidie acciꝑe. de ꝯſe. di. 2. n̄ iſte. c.quia ml̓tociens in pl̓ibꝰ hoībꝰ huiōi deuocōiimpedim̄ta occurrūt ꝓpter indiſpoſicōꝫ corꝑisvel aīe. nō eſt vtile oībꝰ ad h̓ ſacramētū qͦtidieaccede̓. ſꝫ quocieſcūqꝫ ſe hō inueuerit ad illup̄paratū. Vn̄ li. d̓ eccleſiaſticis dogmatibꝰ. dic̄augꝰ. quotidie eukariſtie cōiōeꝫ ſume̓ nō lauinec vitupo. oībꝰ tn̄ dn̄icis cōicandum hortor ſitn̄ mens non ſic in affectu peccandi. deconſdi. 2. quotidie maiorē efficaciā r̓cipit hō ī vnmiſſal̓ manducacōe cum bona p̄paracione qͣꝫ imultis ſi ſe nō preparet diligenter hec bon̄.Vtꝝ ad reuerēciā ſacr̄i ꝑtineat ꝙ hō aliqn̄ abſtineat ab eo. ℟º reuerēcia huiꝰ ſacr̄i hꝫ timorē amori ꝯiūctū Vn̄ timor reuencie a doctoribꝰdi tīor filial̓. ex amore aūt ꝓuocat̉ deſideriū ſumēdi. ex timore v̓o ſurgit huīlitas r̓fugiēdi iōvtꝝqꝫ ꝑtinet ad reue̓nciā huiꝰ ſacramēti .ſ. ꝙqͦtidie ſumat̉. ⁊ ꝙ aliqn̄ abſtineat̉. Vij ait quꝰdicit aliqͥs non qͦtidie eū kariſtiā aſſumeAliꝰ aſſerit qͦtidie ſumēdā. faciat qͥlibꝫ qd̓ ẜmfidē ſuā pie credit eſſe faciendū. Neqꝫ em̄ īterſe litigauer̄t zacheꝰ et cēturio. c̄ alt̓ gaudēs recepit dn̄m. alter dixerit. dn̄e nō ſū dignꝰ vt intres ſub teccū meū. ambo ſaluatorē honorificātes. licet non vno modo. de ꝯſe. di. 2. qͦtidie. dicit em̄ augꝰ. amor tn̄ et ſpes ad quā ſcripturnos ſemꝑ inducit p̄fert̉ timori. Vn̄ ec̄ cū petrdixiſſet exi a me dn̄e qꝛ peccator ſū. Reſpōditih̓us noli timere. Siqͥs t̉ exꝑimentaliter cōnoſcat ꝙ ex frequēti ſūpcōe huiꝰ ſacramēti feuor caritatis in eo augē̓. ⁊ reuerēcia ad ſacr̄mn̄ minuit̉ freq̄nt̓ cōicare debet ſi at̄ ſēciat ꝑ ml̓tā freq̄ntacōꝫ reuerēciā ad ſacr̄m minui ⁊ feruorē n̄ ml̓tū augeri interdū abſtinere dꝫ vt vꝰea cū maiori reuerencia ⁊ deuocōe accedat. ¶Vtꝝ fideles poſſint ſiue debeant pl̓ies ī annosmunicare. ℟º ẜm diuerſū ſtatū ecc̄ie. de h̓ diuerſa ſtatuta fuerūt. NNā in ecc̄ia pͥmitia qn̄deuocō magis vigebat fidei xp̄iane ſtatutumfuit vt fideles quotidie cōicarent vt patet act..4. et habe̓ de ꝯſe. di. 2. ꝑ decretū anacleti pape ꝑacta. poſtea v̓o dinuto fidei feruore fabianūpapa indulſit vt ſi n̄ frequenciꝰ ſalteꝫ ter ī anno cōicarent om̄es .ſ. in paſca. pent̓. et nataudn̄i. Sother etiā. papa dicit in cena dn̄i eſſe cōlcandū. vt habe̓ de ꝯſe. di. 2. in cena. ſꝫ illudeicōſiliū. Poſtea v̓o ꝓpter iniquitatis abūdāciaꝫrefrigeſcente caritate multoꝝ ſtatuit innoc̄. 1vt ſaltem ſemel in anno .ſ. in paſca fideles colcent. conſulitur vero in li. de eccleſiaſti cis domatibus oībus dominicis eſſe cōmunicanduꝫ