Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber Sctūndus

ꝙ multitudo nō eſt excōicanda nec pnͥcepſ ergonec alia vīdicatio eſt licita. ℟º qn̄ tota multitudo peccat qn̄qꝫ ſumēda eſt de ea vidc̄a l̓ quoad totā multitudīeꝫ ſic̄ ſodomite vl̓r perierūt.vel qūo ad magna̓ multitudīs ꝑte̓ vt patꝫ exodi. 23. in pena eoꝝ qͥ vitulū adorauerūt. Qn̄qꝫv̓o ſi ſequat̉ correctio ml̓toꝝ exerceri dꝫ ſeueritas ī aliquos paucos pnͥcipaliores qͥbꝰ puītisceteri t̓reant̉ ſic̄ dn̄s numeri. 25. mādaᵗ ſuſpēdipn̓cipes ppl̓i ꝓ pct̄o multitudīs. Si aūt ꝑs ml̓titudīs peccauit tūc ſi male ſeꝑari poſſit a boīsdꝫ ī eos exerceri vīdicta. ſi tn̄ h̓ fieri poſſit ſineſca̓dalo alioꝝ. Alioqͥn ꝑcend̓ eſt multitudī et detrahend̓ ſeueritati. Et ead̓ rō eſt de pn̓cipe quemſequit̉ ml̓titudo. Tolerand̓ em̄ eſt pct̄ꝫ ſi ſn̄ ſcādalo ml̓titudīs puīri n̄ poſſit nͥ fōte pct̄ꝫ eēt tl̓eꝙ mag̓ noceret ml̓titudī vel ſpūalit̓ vel tꝑalit̓qꝫ ſcādalū qd̓ ex īde timeret̉ Obicit̉ iteꝝ qͥavindicta ꝑtinet ad deū ẜm ilid̓ deū. 2. ẜm aliaꝫliterā michi vindictā ⁊ ego ret̉. ⁊cͣ. ℟º ille quiẜm gradū ordīs ſui vindictam in malos exercꝫn̄ vſurpat ſibi illd̓ qd̓ eſt dei ſꝫ vtit̉ poteſtate diuinitus ſibi ꝯceſſa. ſi at̄ aliqͥs p̄ter ordinem inſtitutōis d̓ine vindictā exerceat. ſibi qd̓ eſt deivſurpat. ⁊ iō peccat. ſꝫ de h̓ eſt hītū sͣ. ti. de hoīcidio hoſti. aūt rn̄det ad pnͥcipalē queſtion ⁊ip̄e nō credit ꝙ aliq̓s debeat iniuriā ſuā vlciſci.etiā ſi ſuꝑiorem non habet. vn̄ grego. ſuꝑ iᵈ jog. ego gl̓aꝫ in. n. q. eſt qͥ q̄rat ⁊ iudi. dͨ illatasꝯtumelias pr̄is iudicō reẜuat vt ꝓfecto nob̓ īſinū et quātū patientes eē debemꝰ dū ſe adhucvlciſci nō vlt ip̄e qͥ iudicat. h̓ iō dic̄ qꝛ ſic̄ ibid̓ p̄cepit pr̄ onīe iudiciū dedit filio. q. d. grego. cōſidera miſer hō ꝙ iudex iudicū eſt ⁊ tn̄ non vltin facto ꝓprio iudicare. ergo nec alius hoc debꝫp̄ſumere quantū eſt de ſtricto iure ṅ aliquis eſtſuppōat mādatis ſuis. in quo caū ſi aliqͥd īmoderatū p̄cipiat redige̓ dꝫ ad arbitriū boī viri exͣde iureiurā. veīens. Et licet pnͥceps ſit ſolutuslegibꝰ. C. d̓ le. digna. ip̄e tn̄ delegat. exͣ. d̓ iudi.c. i. licꝫ iniuriā ꝯmiſſā ī ſe puīre poſſit. Cuivicio opponit̉ vīdicatō. ℟º ꝙ opponit̉ duo̓busquoꝝ vnū opponit̉ ſibi ꝑ exceſſū .ſ. crudelitasl̓ ſeuicia q̄ mēſurā excedit ī puīendo. alteꝝ ꝑ d̓fectū vt cū quis nimis eſt remiſſꝰ ī puīendo ꝓuer. 13. qͥ ꝑcit v̓ge odit filiū ſuū Virtꝰ at̄ vidicatōis ꝯſiſtit in hoc ꝙ hō ẜm c̓cūſtātias debitāiēſurā ī vīdicādo obẜuat.De veritate et v̓tute ti. 26.Einde ꝯſiderand̓ eſt de vitate. Et pͥmode ip̄a ⁊ poſtea de vicijs ei oppoītis.Circa at̄ vitatē q̄runt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ ſit v̓tus. ℟º ꝙ ſic. vn̄ ph̓s poīt eā int̓ v̓tutes. 2. ⁊3. ethi. circa qd̓ ſciend̓ ꝙ veritas duplicit̓ pt̄ ſuīv̓no modo ẜm ꝙ veritate dr̄ aliquid veꝝ ⁊ ſic n̄eſt v̓tus ſꝫ ob̓m l̓ finis v̓tutis ſic eī veritas nōeſt habitꝰ ſꝫ qualitas qͥdā intellectꝰ vl̓ ſigni adrem intellectā vel ſignatā vel rei ad ſui ydeamAlio mō pt̄ dici veritas qua aliquis dic̄ veruꝫẜm qd̓ ꝑ eam aliquis dicit̉ verax. ⁊ ſic eſt v̓tusquia hoc ip̄m qd̓ eſt dicere veꝝ eſt actꝰ bonꝰ v̓tꝰaūt eſt q̄ hoīeꝫ boᵐ facit ⁊ opꝰ eiꝰ bonum reddit

Titꝭ. xxvj. Sꝫ obicit̉ qꝛ dr̄. 4. ethi. ꝙ ad veritatē ptinꝫ ꝙealiquis ꝯfiteat̉ exiſtentia circa ſe ⁊ neqꝫ maioneqꝫ minroa ſꝫ hoc n̄ eſt ſꝑlaudabile. neqꝫ ī honis ꝓuer. vlt̓. laudet te alienꝰ nōos tuū. Mein malis quia ꝯͣ quoſdā dr̓ yſa .3. peccatū ſuūſi ſodoma p̄di. gͦ veritas non eſt virtus. Roꝯfiteri illd̓ qd̓ eſt circa ſe īquātū ꝯfeſſio veri. eſtbonū ex gn̓e ſꝫ h̓ n̄ ſufficit ad hoc ꝙ ſit actꝰ v̓tutis ſꝫ reqͥrit̉ ꝙ vlteriꝰ debitiſ circūſtantijs veſtiat̉ q̄ ſi n̄ obẜuent̉ erit actꝰ vicioſꝰ. Et ẜm h̓ viooſū eſt ꝙ aliquis ſine cā debita ſe laudet ec̄ d̓ v̓oEt etiā ꝙ aliquis pct̄m ſuū publicꝫ ex hͦ ſe laudando vel qualitercūqꝫ inutiliter maīfeſtandoVtꝝ veritas de qua loquimur hic dr̄at averitate vite iuſticie ⁊ doct̓ne. ℟º ꝙ ſic. hec em̄veritas eſt ẜm quā aliqͥd dr̓ veꝝ Veritas at̄ vite eſt ẜm quā aliquid eſt v̓m. dr̓ at̄ v̓a vita ſic̄⁊ q̄libꝫ res alia ex h̓ ꝙ attingit ſuā regulam etmenſurā .ſ. legem d̓inā ꝑ cꝰ ꝯformitatē hꝫ rct̄itudinē ⁊ talis veritas ſiue rct̄itudo eſt cōis cuilibꝫ v̓tuti. Veritas at̄ iuſticie dr̄ dupᵗ̓. noº ẜꝰqd̓ iuſticia eſt q̄dā rct̄itudo regl̓ata ẜm regl̓amlegis d̓ine. Et ẜm h̓ iuſticia dr̄t a veritate viteqꝛ vi̓tas vite eſt ẜm quā aliquis rc̄e viuit in ſeip̄o. vi̓tas at̄ iuſticie ẜm quā aliquis ẜuat rētitudīeꝫ ī iudicijs q̄ ſūt ad alteꝝ. ſꝫ ẜm h̓ veritasiuſticie n̄ ꝑtinet ad veritatē de qͣ nūc loqͥmur ſic̄nec veritas vite Alioº pt̄ intelligi veritas iuſicie ẜm qd̓ aliq̓ſ ex iuſticia veritatem maīfeſtat.vt cū quis ꝯfitet̉ ī iudiº veꝝ. aut dic̄ veꝝ teſtimoniū. Et h̓ vitas eſt qͥdā ꝑticl̓aris actꝰ iuſtcie. Nec dirc̄te ꝑtinet ad veritatē d̓ qͣ nūc loquimur. qꝛ .ſ. in hac in āifeſtatōe vi̓tatis hō pnͥᶠ alteri reddere ius ſuū ītēdit. Vitas v̓o doct̓ne ꝯſiſtit ī qͣdā māifeſtatōe eoꝝ de qͥbꝰ ē ſcīa. vij n̄ ꝑtinet directe ad veritatē de qͣ nūc loqͥm̉. ſꝫ tm̄ veritas qͣ aliqͥs ⁊ vita ⁊ v̓bo ſe talē qual̓ ē demōſtrat vt n̄ alia qͣꝫ circa ip̄m ſūt nec maiora nͨminora de ſe dicat. Quia tn̄ v̓a ꝯgnoſcibilia iquantū ſūt a nob̓ ꝯgnita c̓ca nos ſūt ⁊ ad noꝑtinēt ꝑ h̓ veritas doct̓ne pt̄ ad hanc v̓tutem ꝑtinere. ⁊ quecūqꝫ veritas alia qua quis māifſtat verbo vel facto ea que ꝯgnoſcit. Vtu hv̓tꝰ declinet in mīꝰ. ℟º ꝙ ſic. vt dr̓. 4 ethi. Scidū aūt ꝙ declinare in mīꝰ dupʳ ꝯtingit. vnoºaffirmando vt cū quis non manifeſtat totū bonū qd̓ eſt in eo. vt ſcīaꝫ vel ſanctitatē vel aliudhuiōi Et hoc fit ſn̄ p̄uidicio veritat̓ qꝛ mīꝰ ī maiori ꝯtinet̉ ⁊ ẜᵐ h̓ v̓tꝰ h̓ declinat ad mīꝰ h̓ em̄ vidr̄ ibid̓ videt̉ eſſe prudentiꝰ ꝓpter oneroſas ſiabūdantias eſſe. hoīes em̄ qui maiora de ſedicūt qͣꝫ ſint alijs oneroſi ſūt quaſi alioſ excellerevolentes. qͥ aūt minorā dicūt de ſe alijs gr̄oſi ſquaſi ꝑ quandā moderantiam alijs ꝯdeſcedentAlio modo negando .ſ. ineſſe ſibi qd̓ ineſt ⁊ ſicnon ꝑtinet ad hanc v̓tutē qꝛ ꝑ hoc incurrerꝫ auquis fl̓m qd̓ qͥdē minꝰ repugnaret v̓tuti nondem ẜm ꝓpriam rōꝫ v̓tutiſ ſꝫ ẜm rōꝫ prudentiequam in omnibus virtutibus oportet ſaluarqm̄ ſi ſe iactat habere quod nō habet. Magiſerepugnat prudentie. quia periculoſius et oneroſius eſt alijs ꝙ aliquis ſe eſtimet vel iactet