Titꝭ. 29.

diat̉ ꝓprie bellū fieri. ſꝫ meliꝰ execuco iuriſdictionis vel iuſticie. ff. de rei ven. qui res. Item qn̄quis vim vi repellit incōtinenti. nec in his capti fiūt ſerui. dicūt tn̄ aliqͥ ꝙ ſi bellū nō eſt indictū ꝯtra aliquē. ſꝫ aliquo dictoꝝ modoꝝ ꝓceditur ꝯtra eū. tūc niſi forte de munitionibꝰ eorūlederet̉ ille qui ꝓcedit cōtra eū. nō poſſet capereres vel ꝑſonas auxiliatoꝝ eiꝰ. ṅ pͥmo ꝓferrꝫ ſētentiā ꝯtra eos. 2. q. i. nos in quēqua. Et ſi n̄eſt de ſua iuriſdictōe ſꝫ alteriꝰ debet corī ſuo iudice iuſticiā de eo petere. 23. q. 2. dn̄s. Si vero iudicem nō habeat corā̓ quō poſſit ſuā iuſticiamobtinere. licet ſibi recuꝑare ſua ꝓpria autoritate. c. de iudeis. iudei. et. l. nullꝰ. certū eſt tamenꝙ ſi ꝑſonas vel res eoꝝ in bello capiat. dū ſuaꝫiuriſdictionē exercet pt̄ ꝑſonas punire ⁊ res tenere. quia in eiꝰ ter ritorio deliquerūt et eiꝰ iuriſdictionē impediūt. Itē dicūt quidā ibidemꝙ vbi quis ꝑ aliū rem ſuā et ius ſuū ꝯſequi n̄poceſt licet autoritate ſuꝑioris arma mouere ⁊bellū indicere ꝓ ſuis recuꝑandis vel etiā furtiue ſua vel equalēs. ſine tn̄ alioꝝ ſcādalo et viculo acciꝑe. 23. q. 3. c. 2. tn̄ ſi ſuꝑ ſe pn̓cipem habet faciat h̓ autoritate ſua vt ead̓. q. c. i. hec inno. et hoſti. Quid ſiqͥs ꝯtra aliquēbellū mouit et ca̓m iuſti mouēdi. qꝛ ꝓ damnis ſibi illatis. nō tn̄ intentionē rectā nec autoritatem habuit. Nunquid talis tenebit̉ reſtituere quidqdin illo bello acqͥſiuit. Rn̄det rod̓. ꝙ nō ī foro penitentiali niſi ceꝑit vel damnificauerit aduerſariū plꝰ qͣm ille iniuſte de ſuo habuerat vl̓ eūdānificauerat d̓ hoc vide īfra. li. z ti. d̓ pace ar.. q. i. ¶ Quid ſi clericꝰ dn̄m ſuū in guerra iuſta comitet̉ ⁊ de ea aliqͥd ꝯſequat̉ nūquid iſtudreſtituere tenet̉. ℟º ſcd̓m rod̓. ꝙ ſi datū ſit eiab illis quibus licuit raꝑe. poteſt illd̓ retine̓. ſiaūt ip̄e rapuit cum rapiendo peccauerit indudidebet in foro penitentiali ſi poteſt ꝙ illd̓ reſtituat ei cui abſtulit. ſi ſcit quiſ ille ſit. ſin aūt ꝙ detauꝑibꝰ. huiōi eī clericꝰ rē illā rapiēdo n̄ fecitſuā. qꝛ ſic̄ dn̄s eiꝰ n̄ potuit ei dare autoritatembellādi. ita nec rapiēdi. tn̄ rē talit̓ raptā pt̄ deꝯſenſu dn̄i ſui retinere. dū tn̄ illā ꝯceſſerit ſibiadhuc guerra durante. quia tūc ꝑinde eſt ac ſieā ſibi dediſſet.Artitꝭ. I1Equit̉ de ſcd̓o ſcꝫ vtꝝ liceat vim vl̓ iniuriam repellere. videt̉ em̄ ꝙ nō ꝑ illd̓ Hᵗ. q̄dico vobis nō reſiſtere malo. ℟º ad q̄ſtiōeꝫ hācvalent illa que dicta ſūt sͣ .ſ. ti. de hoīcidio. q.vtꝝ alicui liceat ſe d̓fēdendo aliquē occidere ⁊. q̄ſe .ſ. vtꝝ liceat clericis. Et ſic̄ ibi ſūt t̓s opi. itaet hic. quidā em̄ vt hu. dicūt ꝙ nulli licet vimrepellere reꝑcutiēdo ſꝫ tantū defendendo. putaopponendo baculū vel aliqͥd tale Alij dicunt ꝙlaicis nō clericis licet r̓ꝑcutere. vt laur̓. et bern.Tercij dicūt ꝙ h̓ etiā licet clericis. diſtinguūt tn̄ꝙ vis aūt infert̉ ꝑſone aut rebꝰ. ſi ꝑſōe tūc eſtvis repellenda p̓usqͣꝫ ſit illata. qꝛ ẜm legem licet occidere inſidiātē. et eccidere volētem. qd̓ ītelligitur niſi man­ eius aliter euadere poſſit. ff.ad. l. acquil̓. l. 4. et. q. Si aūt ſit uis illata. autpercuſſus videt eum qui ꝑcuſſit paratū rexcu-

tere. et tūc licet eū reꝑcutere. aut videt eū quieſcere et diſcedere tūc nō licet ſibi eū ꝑcutere qͥah̓ nō eſſet ſibi iniuriā repellere ſꝫ vltionē expetere ꝯtra illd̓ c. ſeditionarios di. .46. reqͥrit̉ ergoꝙ ꝑcutiat ſe defendendo nō vlciſcēdo. 23. q. j. qͥdculpat̉. et idē dicit inno exͣ. d̓ r̓ſti. ſpō. olim cauſam. et gof. ti. de hoīcidio. et bnͥ. e. ti. ſignificaſti. et ꝙ ſe defendat cū moderamīe. exͣ. de reſti.ſpo. olim cām ī fi. moderamē intelligit̉ vt ſi viſcū armis inferat̉ cū armis repellat̉. alit̓ vero ſine armis. ff. de vi et vi ar. l. i. §. vim vi re. ⁊vt nō magis ledat̉ aduerſariꝰ maxime a ꝓpoſito qͣm exigat illata violētia ẜm̄ rcd̓. debet tn̄ c̓ca h̓ ꝯſiderari qͣlitas ꝑſone vt interdū paruus l̓debilis cū armis ſe defēdat. ſi ꝯtra ſe eleuato pugno magnꝰ vel fortis veīat ar z. q. 4C. nā verſi. ſi vero in vno auditorio. Siqͥs tn̄ defendendoſe moderamē excedat nō tn̄ a ꝓpoſito. nō tenet̉ad aliquā ſatiſfactionē. niſi ad caurelā. ff. ad l.acquil̓. ſi ex plagis. §. tabernariꝰ. Si at̄ excedata ꝓpoſito tenet̉. Hanc opi. mō p̄miſſo ray. recitat et approbat et ꝯueīt cū eo gof. dᵗ tn̄ ray.ꝙ licet ille qui ſe defendendo ꝯtra clericū exceſſerit non a ꝓpoſito. non incidat in excoīcatiōꝫtutiꝰ tn̄ credit ꝙ teneat̉ ad ſatiſfactiōeꝫ aliquāde exceſſū. vel etiā quātū ad penitentiā et irregularitatē ſi forte ꝓpter ſuā ꝑcuſſiōꝫ mors ſecuta fuit. Si tamē ex ꝓpoſito exceſſiſſet ad maiorem ſatiſfactionē et penitētiā teneret̉. exͣ. de ſēex. cū ab hoīe ꝑpendimꝰ. et de reſti. ſpō. olī cauſā ec de homicidio ſignificaſti. §. vlt̓. Si at̄ visinferat̉ rebus. repellere licet vim illatam et inferendam et potiſſime illatam. dumtamē fiatincontinenti .i. quācito ſcit vim illatā. pͥuſqͣmdiuertat ad ꝯtrariū actum. Idem bnͥ. vt in c. pͥalle. et. ff. de v̓. ob. ꝯtinuꝰ. in prijº Et ẜm rod̓.et bnj. exͣ. de hoīcid̓. ſignificaſti. et hoſti. exͣ. d̓ ſē.ex. ſuper decretalem inno. dilcō. Continuatioiſta intelligenda eſt ẜm negocij qualitatē ꝓutexigit ad p̄parationē maiorē vl̓ minorē tꝑis tractum. Actꝰ vero ꝯtrariꝰ intelligit̉ ſi diſſil̓et iniuriā et deponat animū ꝓſequendi rem ſuamalijs occupationibus dando oꝑam. Quid ſiforte dū ille cui vis infert̉ vult hoſtem expellere de ſua poſſeſſione quā occupauerat iniuſte ⁊male. aliqui occidant̉ vel vulnerent̉. ℟º creditray. ꝙ tenet̉ ẜm mod̓ ſupͣ poſitū in defenſioneꝑſone vbi ſcꝫ diſtinctū eſt vtꝝ defēdens ſe excedat a ꝓpoſito. ⁊ ꝑ eadem iura. ⁊ ſatiſ ꝯuenit cūeo inno. et hoſti. exͣ. de reſti. ſpō. olī cām. et hocintellige ẜm ray. de imꝑfectis. ꝑfectis auteꝫ reꝑcutere non licet qd̓ oſtendit dn̄s dicēs Gᵗ. 5.ſiqͥs te ꝑcuſſerit in vnā maxillā prebe ei ⁊ aliet ad ro. 12. nō vos defendentes cariſſimi. ſꝫ date locum ire et ſimilia Si autem queratur quiſūt iſti perfecti. Reſpondet rod̓. ꝙ hoc debet intelligi de ſolis illis qui per votum vel p̄ceptuꝫvel ſtatutum obligati ſunt ad non repercutiēdum quales fuerūt apoſtoli et diſcipuli in eccleſia primitiua qui tenebantur ex conſtitutione domini non repercutere cum per ſanguinemmartirū erat eccleſia fecūdanda. ¶ Ad h̓ nota