Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Libeꝫ.Titi. 2ij.

ar. de pe. di. 6. §. fi. ad fi. Idem eſt ſi fiat autoritate iur vbicūqꝫ ꝯcedit̉ a iure q̄ ad eū cui ius ꝯcedit ſic̄ ē ponere exᵐ ī aſſiſmis quos ſiqͥs receptauerit eſt hodie a populo romano ꝑpetuo diſfidatꝰ. ita ꝙ pn̄t occupari eiꝰ bona. ita ꝙ nulla r̓qͥrit̉ alia diffidātia li. 6 d̓ hoīci. ꝓ hūaī. §. fi.Exēplū etiam ī. C. qn̄ liceat vnicuiqꝫ ſine iu. ſevin. l. i. Idem in ꝓxī vel vicini r̓pellenda iniuria Si at̄ n̄ īterueīat autoritas iur̓. vel iudicishīc in̄ ē īiuſtū qͦ ad pugnātes. juſtū at̄ q̄ ad d̓fēdēteſ. ff. d̓ iuſticia ⁊ iure. vt vī. ē gͦ bellū iuſtūẜm hoſti. ibid̓ qd̓ edicto publico pnͥcipis gerit̉ꝓ rebꝰ repetendis aūt ꝓpulſādoꝝ hoſtiū cā. 23.ij. 2. iuſtū. et. §. cū ergo. Et breuit̓ qui autoritare iudic̄ ꝓprij recte ſuꝑueīente gladiū accipitſiue iubentis ſiue ꝯſentientis iuſte bellat. 23. q. 3.§. ecce. Qui ergo autoritate ꝓpria gladiū accipit eſt gladio feriendꝰ. 23. q. i. §. 1. Et qͥ ſine iuſu pnͥcipis bellū ingerit tenet̉ lege iulia maieſtatis. ff. ad. l. iul̓. ma. l. z. licet iminēte neceſſitate ſufficiat autoritas magiſtri officioruꝫ vt.C. de fabricenſibꝰ in fi. li. 1i. Ad h̓ nota ẜmhoſti. ibidem ꝙ qn̄ eſt bellū iuſtū nō tm̄ hereticiſꝫ oēs capiūtur et ſpoliant̉ et ſpolia̓s fit dn̄s rei23. q. q. dicat. et di. i. ius nat̉ale. et. ff. de acqͥre. do. l. naͣlē. §. vlt̓. Si tn̄ aliqͥs ſub aliquo militet tota p̄da eſt dn̄i. ſꝫ dn̄s tenet̉ eā equalit̓ diuidere. vt. 23. q. i. militare. fit aūt h̓ diuiſio ẜmqualitatē ꝑſonaꝝ. Quod aūt dicit̉ indicta. l.naturalē. ꝙ ea que capimꝰ in bello noſtra ſūt.veꝝ eſt ꝙ ſūt accipiētis. tenet̉ tn̄ illa dn̄o darevt ea diuidat ſcd̓ꝫ perſonarum merita ẜm jo.Inſuper nota ꝙ deficiente iuſticia quitas veldn̄s terre ſi negligēſ fuerit reddere iuſticiam poteſt impeti. 23. q. 2. dn̄s et aduerſariꝰ dep̄dari vtin li. de fend̓. de inueſtitura quā ticiꝰ accepit aſempronio. §. fi. qd̓ intelligi dꝫ gladio ſpūali p̄miſſo. exͣ. de iudi. cū nō ab hoīe. Ex p̄miſſis elici pt̄ ẜm hoſti. ibid̓ ꝙ ē bellū ſeptuplex. pͥᵐ .ſ.qd̓ ē int̓ fideles et īfideles pt̄ dici romanū qꝛ rōma eſt caput ⁊ mr̄ fidei nr̄e ⁊ h̓ ē iuſtū. 2ᵐ ē int̓fideles pugnāteſ autͣe iudic̓ ⁊ pt̄ dici iudiciale.⁊ ē iuſtū. 3ᵐ ē qd̓ faciūt fideles iudici ꝯtūaces etē iniuſtū ⁊ pt̄ dici p̄ſūptuoſū. 4ᵐ ē qd̓ faciūt fideles autͣe iur̓ ⁊ pt̄ dici licitū. qᵐ ē qd̓ faciūt fideleſꝯͣ autͣem iur̓ ⁊ h̓ ē iniuſtū ⁊ pt̄ dici temerarium6ᵐ eſt qd̓ faciūt autͣe ꝓpͥa alios impugnantes.hoc eſt iniuſtū ⁊ pt̄ dici volūtariū. Aᵐ eſt qd̓ faciūt fideles autoritate iur̓ ſe defendendo ꝯͣ eos qͥvolūtarie impugnāt et hoc eſt iuſtum ⁊ pt̄ dicivolūtariū neceſſariū. In bello ergo romanoiūdiciali licito ⁊ ncc̄io n̄ tenet̉ qͥs ad r̓ſtitucōꝫ. Inp̄ſūptuoſo v̓o temerario ⁊ volūtario tenet̉ quilibet ad reſtitutionē ẜm h̓ intellige illd̓. exͣ. d̓ iureiurā. ſic̄. Quid ergo de comitibꝰ ⁊ alijs deminis qui ſine autoritate pnīcipis arma ſum̄t⁊ ſumi faciūt et vaſallos ꝓprios exheredāt ℟ºhoſti. n̄ dubitat qṅ ad r̓ſtitucōꝫ teneant̉ nͥ ẜuētordinē iuris qui eſt .ſ. ꝙ ſi vaſallꝰ iuri ſtare velit̓ audiat̉ ſi ꝯtum ax eſt impugnet̉. qd̓ fieri pt̄iur̓ autoritate vel iudice p̄cipiēte. C. de ep̄is et⁊ cle. ſi qui in hoc genus. ſi gͦ ē dn̄ſ qui imme

diate ſubeſt principi conqueratur de vaſalloproprio et nō dicat ius ſibi. ſed autoritate picipis gladium aſſumat vel ad dyoceſanum vaſalli recurrat. Ad cuius monitionem ſi noluerit obedire excōmunicabitur ratione peccati.exͣ. de iudic̄. nouit. et ſi ꝑ annū excoīcatꝰ ſteterit extūc dyoceſanus eū et res eiꝰ exponere poterit. ar. 11. q. 3. rurſꝰ. et c. quiquis dꝫ em̄ ſeculare brachiū rec̓rere ad ecc̄iaſticū ſic̄ fit eꝯᵉ.exͣ. de iudi. cū n̄ ab hoīe. §. fi. Quid ſi bardeſſb̓diti comitis vel ducis hn̄t guerrā ꝯͣ eū l̓ etiācomes ꝯtra regē vel eꝯº cꝰ pnͥcipis autoritas:reqͥrēda Rn̄dit rod̓. ꝙ pnͥceps qͥ nullū ht̄ ſuperiorē ſiue ſit rex ſiue imꝑator poteſt autoritateꝓpria ſi ſubſit cā iuſta mouere bellū tā ꝯͣ ſubditos qͣꝫ ꝯͣ extraneos. Poteſt etiā ſuis ſubditis cōcedere autoritatem bellandi. tā ꝯtra pnͥcipē extraneū qͣm contra ſubditos eiꝰ ſi cā ſubſit et expedire viderit. ſꝫ nō ꝯtra ſubditos ꝓprios quādiu poteſt iniuriantē iuſtificare vel qͣndiu vultcorā eo vt corā ſuo iudice iuri ſtare. ſi ſit iudeꝫint̓ huiōi pnͥcipem et iniuriantē. Si aūt n̄ poſſreū iuſtificare. a̓ ſi ille n̄ vult iuri ſtare nō tm̄pnͥceps huiōi ſed etiā ille pnͥceps qui ſuꝑ ſe ſuperiorem habet mōuere poteſt bellū ꝯtra huioiniuriantem. ſi ſubſit ei mediate vel immediate ⁊ paſſo bellandi ꝯtra eū licenciā dare. Si aſiniuriās nō ſubſit immediate l̓ mediate pn̓cipi ſuꝑ ſe ſuꝑiorē habēti. pnͥceps ille dare nō pt̄autoritatē ſubdito ſuo mouedi arma cōtra eūSed autoritas pnͥcipis ſuꝑioris eſt reqͥrenda.maxime ſi iniuriās ille ꝑtineat mediate vl̓ īmediate ad iuriſdictōꝫ illiꝰ principis ſuꝑioriſCum ergo vaſallꝰ comitis habet guerrā cōtracomitem autoritas regis eſt reqͥrenda. ſi autēcomites ꝯtra regem et rex nolit eis ius exhibere ꝑ pares curie humilit̓ reqͥſitꝰ ſi ius ſuū armis defendant cū moderamine inculpate tutele nō peccāt. Autoritate tn̄ ꝓpria regē non poterit impugnare. papa tamē facta de regis exceſſu denūciacōe ſi rex nollet a peccato deſiſterepoſſet eū excoīcare ⁊ creſcēte ꝯtumiacia autoritatē mouēdi ꝯtra eū arma dare. Cū at̄ rex habet cām guerre ꝯͣ imꝑatorē vel ecōuerſo n̄ credꝙ vt̓qꝫ vel alterūt̓ teneat̉ iuſ ſuū ꝓſeqͥ ī formaiudicij cū neut̓ illoꝝ habeat ſuꝑ ſe ſuꝑiorē. peccarꝫ tn̄ mouēdo bella iniuriā paſſꝰ ſi iniuriatorſatiſfactionē offert ad arbitriū bonoꝝ viroꝝ īplano et ſine ſtrepitū iudicioꝝ. Ad h̓ nō ẜꝰhoſti. et innō exͣ. de reſti. ſpō. ſuꝑ c. olim cām ⁊de iureiuran. ſic̄. Ꝙ bellū aliqn̄ dicit̉ ꝓprie. ⁊ ſicſolꝰ pnͥceps qui ſuꝑiorē nō habet pt̄ indice̓ bellū etiā ꝯtra eos qͥ nō ſūt de iuriſdictōe ſua ſꝫ alteriꝰ pnͥcipis et tūc pt̄ caꝑe perſōas et res hoſtis⁊ ec̄ alioꝝ īiuſte iuuātiū eū ⁊ capti ſūt capiētiūẜui. Aliqn̄ bellū dr̓ largē. et ſic qͥſqͥs p̄latꝰ hn̄siuriſdictionē temporalē contra ſubditos mobedientes licite mouet arma. Iq. q. q. autoritatem et c. ſanctorum. ſicut etiam talis licite mouet bellum pro tuendo iure eccleſie cui etiam poteſt intereſſe licet non debeat perſonaliter pugnae. 23. q. 3. maxīanꝰ. ⁊. 2. q. s. t̓. ⁊ ī his caībꝰ ſi