Titꝭ. 22.Liber .1.
corꝑis xp̄i. qd̓ etiā d̓ ꝯſuetudīe obẜuat̉. h̓ rav.Poſſūt at̄ oībꝰ diebꝰ feriatis agi ea qͥ ſūt volūtarie iuriſdictōis vt adoptio emancipacō excōmunicacō abſolucō. vbi n̄ reqͥrit cāe ꝯgnicōeꝫputa ī c̓mībꝰ notorijs ⁊ manumiſſio. C. e. actꝰ.§. in his. Item ea q̄ fieri neceſſitas vrget l̓ pietas ſuadet. vt exͣ. e. ꝯqueſtus. vrgꝫ autem fierineceſſitas agriculturā. piſcacōꝫ vt cum multitudo piſciū immergit̉. terre foſſurā. mundacōꝫvineaꝝ qd̓ intelligi debet cū h̓ ita fieri n̄ pn̄t ī alijs diebꝰ. ne occaſiōe monīti pereat ꝯmoditasꝯceſſa ꝓuiſiōe celeſti. vt C. e. oēs. h̓ gof. Vndeẜm rod. ſi iacentibꝰ ſegētibꝰ ī agris aut fenisin pratis tēpeſtas immineat aut pluuia q̄ corrūꝑet aut deterioraret multū talia a ſolo ſeꝑata. dn̄i illaꝝ reꝝ n̄ ſūt ꝓhibendi eaſ remouereſꝫ pn̄t in dēnitati ſue p̄cauere. Carnifices ec̄ ⁊pincerne qͥ in feſtis p̄parāt ea q̄ ꝯmedere debent īcraſtino in mercatol̓ in ſtacōibꝰ ſuis. ⁊ ceteri qͥp̄parāt victualia in feſtis ſi nō potuerūt ī die p̄cedenti ꝯmode p̄parare aut p̄parata ſine ꝑiculo r̓ẜuare mortalit̓ nō pecca̓t. Pro qͣnta aūt ncc̄itate liceat ī feſtis oꝑari potiꝰ eſt limitand̓ ad arbitriū boī viri qͣꝫ ad aliqͣꝫ doct̓nā gn̓alē. Nō eſtec̄ dicend̓ ꝙ ꝓpt̓ modicū opꝰ hō mortalit̓ peccet.ſꝫ qͣntū opꝰ hō ſn̄ peccato face̓ poſſit ē recͣrēduꝫad arbitriū boī viri. h̓ rod̓. It̓ noͣ ẜm ray. ꝙ eccleſia .i. ep̄s loci l̓ ſi ꝯmode nō pt̄ ep̄s adiri p̄ſb̓rſimplex diſcretꝰ. īdulge̓ pt̄ ill̓ qͥ iuſtū hn̄t bellū⁊ artant̉ magna neceſſitate ꝙ pn̄t arare. frc̄ꝰcollige̓. foſſata face̓ ⁊ alia huiōi in diebꝰ dn̄iciset alijs feſtis. ꝓpt̓ ꝑicl̓m hoſtiū. p̄terqͣꝫ in maioribꝰ feſtis. ⁊ tūc ec̄. ſi maior neceſſitas apparerꝫad victū neceſſariū acqͥrend̓. ita tn̄ vt d̓ ill̓ ſtudeant ꝓ poſſe largiores el̓as erogare. 23. q. 4. ſinulla. exͣ. e. licet. hec ray. Et addit rod̓. ꝙ poſſit neceſſitas eſſe tāta. et tā notoria ꝙ autoritate ꝓpria poſſēt facere talia. hec rod̓. It̄ ſi vrgꝫ neceſſitas. fieri queſtiones latronū ⁊ maxīe yſauroꝝ ꝑ qd̓ multoꝝ ſalꝰ ꝓcurat̉. vt. C. e. ꝓuinciarū. Itē ſi vrget neceſſitas appellari. vn̄ nō quolibet tꝑe appellat̉. vt. C. e. l. i. In exercenda auteꝫappellacōe ſimilis eſt obẜuātia feriaꝝ ſolēniū etrepentinaꝝ quia in neutris appellacō exercet̉ vtC. e. l. i. tn̄ non ꝯputant̉ om̄es dieſ. vt. c. d̓ appel. l. 2. §. illd̓. Pietas vero ſuadet dari tutoreset curatores pupillis et alijs miſerabilibus ꝑſonis. vt. ff. e. l. j. §. excipiūtur. Suadet etiā diſciplinā popularem et ſimiliter ſcolaſticam etclericalem. vt. ff. e. viiiꝰ. Suadet etiā ꝑtinentia ad pacē et ꝯcordiā. vt. C. e. l. fi. Sciend̓ etiamy in temporibus his in quibus agi non poteſtſi tn̄ actio ſit peritura eatenꝰ ꝓcedit̉ vt litis cōteſtatio vel executoris ꝯuentio fiat. vt in d. F.excipiūtur. In duobꝰ aūt mēſibꝰ qui gratia fructuū ꝯcedunt̉. agi poteſt ex ꝯſenſu partiū. qd̓ qͥdē nō ꝯtingit in ferijs ſtatutis ob honorem deipnͥcipis vel ciuitatis. vt. ff. e. ſi feriatis. ⁊ exͣ. e.c. fi. in fi. hec gof. Sꝫ nūquid in feſtis laborari pt̄ ad opꝰ pauꝑū. puta agros eoꝝ arādo velqͣdrigando vel alio mō. ℟º credo ꝙ ſic. ſi h̓i fiatpure ꝓpter deū. dūmō nō ſit a p̄latis ꝓhibitur
et ꝯſuetudini loci ꝯͣriū. ita tn̄ ꝙ nō ꝑ diem totam nec vſqꝫ ad fatigacōꝫ magna̓ nec etiā propter hoc omittat̉ audire miſſam. Cum his cōuenit rich̓. vt patꝫ ex p̄dictis et rod̓. ¶ NNūqͥdmortalit̓ peccāt qͥ ad mercata vadūt q̄ in dn̄icavel alijs feſtis maxime p̄cipuis fiūt. ℟º ẜᵐ rodo. ſiqͥs faciat hoc aliqn̄ ꝓ ſua ncc̄itate nō ꝯſuetudīarie n̄ peccat mortalit̓. ſi aūt ducat in ꝯſuetudīeꝫ aūt hoc facit ex imꝓba cupiditate lucͣndi vt faciūt mercatores qͥ ꝓpter freq̄ntāda mercata et nūdinas vix aut nūquā ecc̄ias intrantmortaliter peccāt. mercata tn̄ q̄ fiūt de victualibus ꝯpetentibꝰ ip̄is feſtis. n̄ ſūt illicita aut facile ꝓhibenda. dū tn̄ ꝓpter hoc nō dimittāt audire d̓ina officia. Quid de illis qͥ in vigilijsfeſtoꝝ feriandoꝝ mittūt equos vel alia ad ferēda neceſſaria in die feſto. Rn̄det rod̓. ꝙ ſi ea q̄afferūt ſint neceſſaria ad diē feſti. ita ꝙ ſn̄ eisnon poſſent ip̄m ꝯmode trāſire nec an̄ ſr̄ hishabēdis ſibi poterāt ꝓuidere. pn̄t excuſari perneceſſitatem. al̓ n̄. maxīe ſi faciāt hoc in feſtovt habeant ſua vehicula et alia ad quotidianaopera exercenda. ꝑ huiōi em̄ neceſſitatē ſūt excuſab iles vectores merciū et vinoꝝ ad loca remota. cū ſine graui incōmodo nō poſſent in feſtis vacare ab eūdo et quadrigādo. ¶ Quid d̓ illis qui a dn̄is ſuis operari cogunt̉ in feſtis. Reſpōdet rod̓. ꝙ ſi faciāt hoc iuſto metu inductivident̉ poſſe excuſari. qui vero debēt dn̄is ſuisvecturā bladoꝝ ⁊ afferūt diebꝰ feriandis. vt diebus alijs vacare ꝓprijs laboribꝰ liberiꝰ poſſintnō ſūt excuſabiles nͥ forte ad hoc arta neceſſitas eos cogat. Quid de ſcolaribꝰ. Rn̄dᵗ rōdo. ꝙ n̄ licet eis diebꝰ feriatis aliqͥd grāde de qͣternō ī quaternū trāſcribere. lectōes tn̄ ſuas quasſine ſcript̉a non poſſent memorie ꝯmēdare vl̓ſermones quos ſtilo vel plūbo notauerūt poſſūt ſcribere et etiā lectiōes libroꝝ quos audiūtemēdare. ¶ Quid de barbarijs et minutoribuſvel vectoribus peregrinoꝝ in ſuis vehiculis a̓iumentis aut de ferratoribꝰ equoꝝ. Reſpondetrod̓. ꝙ credᵗ eos excuſari poſſe ſi faciāt hoc pnͥcipaliter ꝓpter neceſſitates eoꝝ quibus oꝑas huiuſmodi faciūt. Si vero talia faciāt pnͥcipaliterꝓpter queſtū aūt imꝓbā cupiditatē nō debentexcuſari Illi at̄ qui faciūt in huiōi feſtis barbāſibi radi aūt equos ferrari ſūt excuſabiles ſi ſr̄his n̄ poterūt antea ſibi ꝯmode ꝓuide̓ Quidde viatoribꝰ et cͦſoribꝰ. Rn̄dꝫ rod̓. ꝙ ſiue hec faciāt ꝓ pecunia ſiue nō. nō audet eos ꝯdemnare.Maxime cū ẜm legē ꝯceſſū fuerit ire in ſabbato licꝫ nō vltra mille paſſꝰ qd̓ iter ſabbati appellat̉ actuū. 1 ¶ Quid de molēdinis ad ventumvel ad aquam. Rn̄det rod̓. ꝙ cū officiū huiōimolendinoꝝ expleri poſſit ſine magna oꝑa hominis credit ſeruandā ꝯſuetudinem eſſe regionis non ꝓhibitam a p̄latis circa feriationema talibꝰ in feſtis feriandis. de molendinis autēque trahunt̉ ꝑ iumenta credit ꝙ equi quieſcere debent diebus feriandis ſuue celebrandis cuꝫẜm legē nͥ tm̄ hoīes ſꝫ etiā iumēta ſabbato ſintvacare iuſſa. exo. 20.