Liber .j.Titꝭ. 1
et ad deum ꝓximo mediante. Primꝰ autē ordocorrūpit̉ per ꝑiuriū. 2ꝰ corrūpitur ꝑ adulteriūnec ordo ſcd̓us corrūpit̉ ꝑfectius ꝑ adulteriumqͣꝫ pͥꝰ ꝑ ꝑiuriū. Adulteriū em̄ non eſt ꝓpīquiꝰmaxīe iniurie que poſſit eſſe contͣ deum imo ecōnu̓ſo. ꝑiuriū em̄ eſt ꝓpinquius blaſphemie qͥeſt contͣ deū ex eius odio qͣm adulteriū homicidio. Vtꝝ ꝑiuriū ſit maiꝰ pc̄t̄m qͣm furtū ℟ºptꝫ ex dictis ꝙ ſic. cum ꝑiuriū ſit maiꝰ pc̄tmqꝫ adulteriū qd̓ eſt maiꝰ qͣm furtū. 4. iijIrca terciū qd̓ eſt de qͥbuſdā dubijs q̄runt̉pl̓a .ſ. vtꝝ neceſſitas excuſꝫ ī iuramentoꝓmiſſorio a ꝑiurio. v̓bi gr̄a debitor iurauit ꝙin certo t̓mino ſolue̓t ſꝫ impeditꝰ ſolue̓ non pt̄℟º ẜm ray. ſi tūc qn̄ iurabat credebat ꝙ ſolue̓non poſſet. vel credebat ꝙ poſſet ſed fatue credebat. quia ca̓m credendi non habebat. tunc īvtroqꝫ caū peierauit. quia in pͥmo veritas in cōſcientia deerat. in 2ª iudiciū. Si vero credebatab inicio ꝙ ſolue̓ poſſet ⁊ ꝓbabilit̓ qͣꝫᵐ ad h̓ nōpeieraᵗ et ſi poſtea poſſe ſuū fecit. ⁊ in terminoſoluere nō potuit nō eſt ꝓpter h̓ periurus ex haccā. et ml̓tomagis excuſatur ſi pecuni ā tꝑe d̓bico miſit. ſꝫ pecunia caū in via ydita fuerit. exͣ.de iureiurā. q̄relam. Si tn̄ elapſo t̓mino ſoluerepoſſet et nō ſolue̓t peierarꝫ. lapſus em̄ termini n̄ſuſtulit obligacōꝫ iuramēti. exͣ. de dolo et cōtu.cū dilecti. Pone ꝙ vniuerſitas alicuiꝰ ciuitatis vel collegij obligauerit ſe iuramēto ad aliqͥd. mortui ſūt iurātes. querit̉ vtꝝ ſucceſſoresſint ꝑiuri ſi trāſgrediant̉ vl̓ ꝙ ſic. quia om̄esobligacōes anteceſſoꝝ tranſeūt ad ſucceſſoresexͣ. de ſoluc̓. c. i. et de vſur̓. tua. Item idem ppl̓seſt hodie qui fuit cētū ānis retro. A. q. i. deniqꝫ℟º n̄ ſūt ꝑiuri. obligacō em̄ iuramēti ꝑſonal̓eſt ex ꝑte iurātis. vn̄ nō tranſit ad ſucceſſoresquātū ad ꝑicl̓m ꝑiurij tenent̉ tn̄ adimple̓ arexͣ. e. verieitis. et ꝑ iura sͣ dicta Sed ex ꝑte eiuscui iurat̉ trāˢ gredit̉ ꝑſonā. vn̄ ſiqͥs p̄ſtet iuraniētū fidelitatis p̄lato ⁊ ſucceſſoribꝰ eiꝰ n̄ tene̓iꝰ p̄ſtare ſucceſſori eius licꝫ ſit ſucceſſori obligatus ad fidelitatē ſic̄ anͥceſſori hoc fallit ī libertoqui dꝫ infra āuū facere ꝓfeſſionē pr̄ono nouo2. q. 2. ſepe. h̓ Innoc̄. et bnͥ. ſuꝑ. c. veritatis ¶Pone aliqͥs iurauit ſe ſuuat̉m ſtatuta in ecc̄iaſua edita. pꝰ ea fit ibi ſtatutū nouū qd̓ ip̄e promittit ꝑ idem iuramētū ſe ẜuat̉m et iᵈ poſteafrangit eſt ne ꝑiurꝰ ℟º licꝫ trāſgredi nō debeatqd̓ ꝓmiſit nō tenet̉ tn̄ ad illiꝰ obẜuacōꝫ ex debito p̄ſtiti iuramēti. exͣ. e. clericus. qͥ iurauit. etex h̓ patet ẜm bn̄. ibidem qd̓ iuramentū nō extendit̉ niſi tantū ad ea de quibꝰ cogitatū ⁊ dictū fuit et nō ad ea que poſtea actidūt ar. exͣ. e.ad nr̄aꝫ. h̓ aūt intelligas ſane qn̄ ſcꝫ de ſtatutisp̄teritis factū fuit iuramētū. alioqnͥ ſi inten debat de ſtatutis tam de p̄teritis quā futuris tenetur ad iᵈ etiā ſi nullā poſtea fecit ꝓmiſſiōꝫ dūtn̄ ſit licitū ſtatutū Quid de illo qͥ ꝯpulſus adn̄o ſciēt̓ ꝑiurat ℟º ꝙ ābo ſūt ꝑiuri et mortalipeccāt. dn̄s qꝛ p̄cepit. miles vl̓ ẜuꝰ qꝛ plꝰ dn̄ꝫtemꝑalē qͣꝫ deū vl̓ aīam dilexit. 22. q. q. qͥ ꝯpulſus ¶ Quid de illo qͥ ꝓuocat ad iurandū eum
quē ſciēter l̓ ꝓbabilit̓ credit falſū iuratuꝝ l̓ exigit vel recipit ab eo ſacr̄m veritati ꝯͣriū ⁊ ſciēter ℟º ẜm rich̓. et bon̄. et tho. inducens aliū adiurandū aūt h̓ facit ꝑſona publica et ẜm ordinē iuris et ſic nō peccat licꝫ eū falſū iuratuꝝcredat. qꝛ facit iᵈ ad qd̓ ex officio tenẻ. vnde nōtam dꝫ dici illū ad iurandū cogere qͣꝫ ꝑs aduerſa que petit h̓ a iudice. Aut facit hoc perſonapͥuata vel etiam ꝑſona pullica n̄ tn̄ hoc facitvt ꝑſona publica. vl̓ etiā hoc facit vt perſonapublica tn̄ ꝯͣ ordinē iuris et ſic grauiter peccatar. 22. q. ij. ille qͥ ¶ Quid ſi audiat aliquis aliūiurare fl̓m et ip̄e ſcit et tacꝫ. nūqͥd peccat. videꝙ ſic. qꝛ dt̉ leui. q. aīa q̄ audierit vocem iurantis falſū teſtiſqꝫ fuerit. ꝙ aūt ip̄e vidit aut conſcius ē ṅ īdicauerit porta bᵗ iniquitatē ſuā. p̄.n̄ carꝫ ſcrupl̓o ſocietatis occl̓te qͥ maīfeſto facīori deſinit obuiare 86. di. facientis. Econtrariovi̓ ꝙ peccet manifeſtādo. Nam qͥ crimē occl̓tūpandit nō errorē corrigit ſꝫ ꝓdit vt dicit auꝰ.2. q. i. ſi peccauerit. P. ſi ꝓdierit eū. puniet̉ forte ille in corꝑe vel occidetur a iudice vel eciam aꝑentibꝰ illiꝰ contͣ quem volebat peierare. l̓ ipſemet ꝓditor d̓ facili poterit mortis ꝑicl̓m inc̓re℟º quꝰ. hāc qōem diᵗ eſſe valde difficilē et perplexaꝫ. tn̄ ſic ſoluit eā ſcꝫ ꝙ exquo moyſes ī pͥdicta aucͣte leui. nō exp̄ſſit cui h̓ eſſet indicād̓ſufficit iſti vt ſe ſoluat ab hoc pc̄ti vinculo ſi indicꝫ talibus qͥ magis poſſēt ꝓdeſſe q̄m obeſſe ꝑiurio. ſiue eū corrigendo ſiue deū ꝓ eo placandovt ſūt ſac̓dotes vel honeſti et diſcreti ꝑentes. ⁊ad hāc denūciacōꝫ faciendā talibꝰ ꝑſonis tenet̉qͥlibet ẜm om̄es qͥ viderint aliqͣꝫ vicinū p̄cipicio.i. pc̄to ꝯmittendo. 22. q. q. h̓ vt̓. ſꝫ ad denunciādū c̓mē iā ꝯmiſſū dicūt fere om̄es doc. ꝙ tenent̉ p̄lati ex p̄cepto. Alij aūt nō tenent̉ niſiex ꝯſilio. ⁊ intelligas p̄latos largē tā eccleſiaſticos qͣꝫ ſeculares ec̄ pr̄em familias circa familiāſuam. 33. q. 4. duo iſta. 2. q. q. nō putes. ⁊ ē ar.23. q. 4. c. i. hugo u̓o dicit īdiſtīcte omnibꝰ eſſep̄ceptū a dn̄o vbi ait. ſi peccauerit in te fr̄ tuꝰ⁊cͣ. Sꝫ ad h̓ pt̄ dici ꝙ ibi loquebat̉ dn̄s petro ꝑqd̓ patꝫ ꝙ p̄latis tmī dabat p̄ceptū. opciꝰ ar. di.26. deinde. opi. hu. eſt nimis rigida vn̄ primamagis placet ſecundū ray.Alrticꝭ. iiijIrca 4ᵐ ſcꝫ de pena ꝑiurij ſciēdū ꝙ ꝓ c̓mīeꝑiurij īpont̉ pm̄ia A. ānoꝝ. 6. q. i. quicūqꝫqꝛ h̓ pm̄a ꝓ qͦlibet moͣri īpont̉. 33. q. 2. h̓ ipſumtn̄ inſpectis mōis ꝑiurij ⁊ qͣlitate et ceteris qrcūſtanqijs vel magis vl̓ minꝰ eſt aſpera pm̄a īponenda vt habet̉ infra li. q. ti. d̓ canoībꝰ penitēcialibus h̓ eſt in iidiº aīe. ſꝫ in iudicio corporuſi accuſatus ꝯuincit̉ degͣdabit̉ di. 25. §. c̓mīs. etē īfamis nec ad teſtioᵐ admittit̉ quātūcūqꝫ penitēciā egerit. vt exͣ. de teſtibꝰ. teſtimoᵐ et. 6. q̄i. ī fames. exquo em̄ ſel̓ ē ꝓbatū ꝯͣ eū ꝑiuriū etiā ī modū excepcōis. expellit̉ in alio iudiª. etpatit̉ hāc penā ordinariā qꝛ hoc crimen nimisfreqn̄tat̉. 22. q. vlt̓. et quia ip̄m crimē tāgit falſū teſtioᵐ. exͣ d̓ teſti. ſic̄ nob̓. h̓ intellige de eo qͥſcienter deierauit ponēdo fl̓m ꝓ vero vel eꝯͣ velveritatem celando. exͣ. de crimine falſi. c. i. vel