Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

lib̓ .j.titꝭ. 6.

carcerē. Alanꝰ u̓o diſtinxit ꝙ ſi habeat animūadīplēdi obligat̉ al̓r n̄ ar. exͣ. de bap. maioresc̓ca fi. Alij vt bon̄. et pe. diſtīguūt duplex forū .ſ. ecc̄ie et ꝯſcīe ita ꝙ obligacio iuramēti cōacti econuerſo habet ſe obligacioni iuramēti doloſi reſpectu huiꝰ duplicis fori Nam in foro eccleſie iuramētū coactum non eſt obligatoriumhoc eſt vni vt dic̄ pe. qn̄ eſt grauis mētus. Seceſt ſi leuis. tum qꝛ ecc̄ia p̄ſumit ꝙ ille qͥ coacteiurauit nō iurauit volūtate implendi iuramētum ſꝫ pociꝰ euadēdi ꝑiculū. tum quia ille quiiurare ꝯpellit cum malicioſe et doloſe ꝓceſſeritnullū ius acqͥſiuit nec de malicia ꝯmodum reportare dꝫ. vn̄ null̓m ius hꝫ petēdi. In foro aūtdei iuramētū coactū obligatoriū ē. qͥa cū deꝰ reſpiciat volūtatem interiorē et volūtas nō poſſit cogi coactione ſufficiēte ſꝫ inducente. et itavolūtas coacta voluntas ſit. vt ec̄ dicit augꝰ.et habet̉. 15. q. i. merito. quare iudicat deus talem hoīem obligari. et iō in foro ꝯſcīe ẜm theologos ꝯſulēdū ē ei qui ſic iurauit. niſi relaracō īt̓ueniat iuramētū implere et hoc dico ſi iuramētū fuit reſpectu rei licite Alij v̓o vt hoſti.ray. joh̓. bij. exͣ de his q̄ vi. abbas. 26. naſo.e. ti. ad aures. dicūt īdiſtīcte ꝙ iuramētū metu etiam graui extortū eſt obligatoriū. Vndeſi quis metu graui coactus iurau̓it rem ſuamtrade̓. vl̓ etiā rem ſuam iam ab eo traditā nōrepetere. tale iuramētū tenet mero iure. cū ſeruari poſſit ſine interitu ſalutis et̓ne exͣ. e. ſi v̓oSi quis ergo in hoc caū cōtra iuramētū ſuū rēſuam repete̓t repellet̉ ẜm hoſti. nͥ abſolutus apapa fuiſſet. vt exͣ. de elec. venerabileꝫ. §. plt̓.vbi idem eciam papa eum a iuramēto ꝑ vim l̓ꝑ mētū extorto de rebus nō repetendis abſoluit exͣ. e. verū. Abſoluer̄t at̄ aln̄ romani pōtifices ab huiōi iuramētis homīes n̄ quaſi decernētes ea n̄ eſſe obligatoria. ſꝫ huiōi obligacōeꝫrelaxātes ex iuſta cā Sꝫ nūqͥd iſte mētu ꝯpulſus qͥ iurauit dare poterit petētē repelle̓. ℟º qͥdā vt bar. dicūt ꝙ pt̄ eū repelle̓ ꝑ excepcōꝫ quodme. ca. ff. de eo ꝙ me. ca. metū. §. ſꝫ qd̓ p̄tor. etẜm bar. s. c. abbas. ſubuenit̉ paſſo mētū niſiſua culpa inciderit mētū. ff. e. ſi ml̓r Alij dicūtvt jo. ray. ⁊ rod̓. ꝙ excepcōe vtendo peccat quiacōtra iuramētū licitū venire laborat. Predictavero lex debet intelligi quātū ad factum quiaiudex excepcōꝫ recipiet in violēti odiū. Additaūt ray. ꝙ hoc qd̓ dictū eſt .ſ. ꝙ vtendo excepcione peccat eſt vni ṅ qn̄ iurabat ſe ſolutuꝝ intēdiſſet contrariū tūc em̄ peccaᵗ moͣrl̓r ita iurando. ſꝫ bn̄ pt̄ vti excepcōe ſine peccato. timēdū eſttn̄ ſcandalū et malū exemplū eius intencōꝫ neſcientiū. Et ſic ray vtͣ ſentire ꝙͣ ſi iurat ſe factuꝝ aliqͥd ſi nō intendat ſe obligare nō ē obligatus ex illo iuramēto licet morlit̓ peccet in iurando ſic. Acd̓. uo credit ꝙ exquo quis īducitdeū in teſtē alicuiꝰ rei licite faciende. quidqͥd ītedat vel quidqͥd ꝓponat ẜuare tenetur Quodergo remediū iſte iurans hēbit contra eū quiip̄m iurare coegit ℟º hēbit r̓mediū iᵈ qd̓ hꝫ iurans vſuras ſolue̓ contra eum cui h̓ iuratur. d̓

quo vide infra ci. de vſuris articl̓o de pena vſurarij que ē ab adu̓ſario. vn̄ ẜm hoſti. ſi quisꝓpter iuſtū mētū iurauerit bn̄ficiū r̓ſignare tenebit̉ iᵈ ſeruare. tamen bn̄ficō reſignatō poteſt reſc̓ptū impetrare ⁊ ip̄m repetere ꝑ actiōeꝫqd̓ metus ca̓. q̄ in remdat̉. licet ſit ꝑſonal̓. ſicītelligi pt̄ iᵈ exͣ. de his. que vi. abbas. Si auteꝫiurauit nō repetere et itm̄ ſibi ꝯferat̉ pt̄ recipere et ex ſcd̓a r̓cepcōe age̓ exͣ. d̓ r̓nūc. cū int̓. p.Poterit ec̄ abſolutꝰ ꝑ papa̓ petere ex inſtitutiōepͥma. ſic intelligi pt̄ dictū. c. cū inter. et exͣ. d̓ iureiū. ſi vero. Si aūt iurauit nō venire ꝯͣ ſacͣmētū .i. abſolucōꝫ nō petere pt̄ adhuc ecc̄ie d̓nūciare. et eccleſia ad eiꝰ denūciationē ip̄ꝫ ꝓp̓o mōtu abſoluere. exͣ. de iureiurā. quēadmod in fiSi vero iurauerit nō d̓nūciare nō valet vt patꝫibidē. qd̓ eſt v̓m qūo ad penā ꝑagendā. ſꝫ ſi isqͥ iurauit n̄ denūciare. h̓ faciat zelo recuꝑāde reimagis qͣm ſalutis ꝓximi zelo. videt̉ ſanum eſſe conſilium ꝙ non denū̓ciet. quia deierarꝫ. ẜᵐh̓ ītellige iᵈ exͣ. de iur̓iurā. c. i. et. c. debitores. hͦhoſti. ti. d̓ his que vi. In hoc tn̄ cāu ẜᵐ jnnoepiſcopus cognoſcet priuſqͣm abſoluat iurantem an fuerit iuſtus mētus. Ad hoc nota ꝙiuramentū p̄ſtitum ſuper damnis nō r̓petēdisn̄ obligat qͥn expenſe r̓peti poſſēt qꝛ aliud ē dānū aliud eſt expenſe. exͣ. de iureiurā. ī nr̄a. Excipiūt̉ aūt nouē caſꝰ in qͥbꝰ nō valet licet īterueniat ſacr̄m mētu extortū. pͥº ī matrimonijs q̄debent eſſe libera in ꝯtrahēdo exͣ. d̓ ſpon. cū locū.Scd̓us in ꝓmiſſione dotis cadem racōne ff. e. ſimulier. §. ſi dos. 3ꝰ in alienacōe rei eccleſiaſticeexͣ. de re. ec. n̄ alie. ſi quis p̄ſb̓oꝝ. 4tꝰ ī iur̓ſdic̄ꝓroganda. ff. de iudic̄. l. 2. qᵗꝰ in voto exͣ. e. c. i.et de voto licꝫ. 6ᵐꝰ ī aucͣte tutoris. ff. d̓ auct̓. tu.l. j. in. fi M vbi quis ꝑ metum facit teſtamentum. ff. de teſta. qui teſtō. gꝰ in ſm̄e ꝓlacōe. ii.q. 3. iriuſtū. 9ꝰ in ꝓcuratoris ꝯſtōne ar. exͣ de ꝓcur̓. accedens Om̄es hos caūs poᵗ hoſti. ti. d̓ hisq̄ vi mētus c. fi. Et bnͥ exͣ. e. ſr̄. c. abbas. Xbbas ponit ſex. Ioh̓. u̓o tm̄ ponit̉ qͣtuor quos etiam ponit Ray .ſ. tres pͥmos et qn̓tum. Rod̓autem credit ꝙ iuramētum in caū primo ⁊ 2ºet. qº. obligat lꝫ ecc̄ia ad obẜuacōnē n̄ cogat.Vtꝝ iuramētū ab ydolatra factum ꝑ ydola ſit obligatoriū. ℟º ẜm ray. ꝙ ſic ſi iᵈ qd̓ ꝓmiſit ſit licitū. cum em̄ infidelis iurauerit peccatum in mō iurandi ꝯmiſit. ſꝫ ſi iᵈ ẜuat ī hͦbene facit ⁊ ſi n̄ ẜuat peccatū pct̄o addit. xp̄iaˢu̓o ſi nō pt̄ alit̓ fidē dictis eiꝰ adhibe̓ ⁊ expedit ei ab illo caucōꝫ habe̓ licet ille peccet iurādoiſte tam̄ nō peccat recipiēdo ⁊ exᵐ huiꝰ habeturde laban gen̄. 31. ⁊ de abimelechgen̄. 21. ſi tam̄abimelech ꝑ deos ſuos iurauit ſicut laban perdeoſ ſochot. 22. q. i. monet te. ibi enim mouetaugꝰ iſtas qōnes ⁊ ſoluit. Ad idem facit illudexͣ. e. et ſi xp̄s. B. ſi talis infidelis ꝑ deum veꝝiuraret iuramēto facilius obuiaret licet magiſpeccaret. His cōcordat tho. dicit tn̄ ꝙ non licetinfidelem inducere ad iurādū ꝑ fl̓os deos. ⁊ iddic̄ pe. etiā innoc̄. ſupͣ eodē c. et ſi xp̄us.Equit̉ vide̓ d̓ sº ſcilicꝫ ex quibus reddatuſ