Liberhobebā derelinquis me. Heu mniquis iam ꝯſolobitur ſenectutē meum. Ad quē ibo? Quis mei ei̓t adiutor? Duplex malū mō qd̓ lugeoTriginto ⁊ octo ani ſunt ꝙ ꝑdidifiliā meā nichil michi actuꝫ eſt ꝙdie noctuqꝫ orabam pro ea ⁊ ſimilem illiꝰ nō inueni. Detinet me dirus ⁊ incōꝑabilis dolor. Quid ſperem cimodo? Vbi ꝯſolacoōnē inuemum? Iam deſcēdam lugens in īfernum Vidēs eū ſmcragdꝰ vehemēter ploratem ⁊ nulloꝫ corſolocōnem recipiētē git ad euꝫ. Quidturbaris et temetipſum interficiꝰNūquid inualide eſt manus dn̄i.aut deo quicꝙͣ eſt difficile? Iā pone finem triſticie. Recordore quoIacob patrieir che manifeſtauei̓tdeꝰ ioſeph quē quaſi mortuum lugebat. Sed obſecro vt per tresnō me deſeras dies neqꝫ derelinquas. Heſitās autem Pafnuciꝰintra ſemetipſū dicebat. Forſitāaliquid deꝰ ei reuelauit de meTercio die dicit ad ſmcragduꝫ. Expectuui ſicut me rognſti domine tm̄frater ⁊ nō diſceſſi alicubi per ꝯtinuos tres dies. Cognoſcēs ctēſmcrāgdꝰ qͥ ⁊ eufroſinā qꝛ inſtebat dies dormicōnis eius vocauitprēm ſuū ⁊ dicit ei. Quid deꝰ ō nipotens bene diſpoſuit meā miſeriam ⁊ ad impleuit deſideriuꝫ meuꝫ⁊ ad finē viriliter ꝑduxit nō meciv̓tute. ſꝫ eius adu̓ītorio qui me cuſtodiuit ab inſidijˢ inimici. ꝑactoQuintuscurſu ſuꝑeſt michi corōa iuſticieNolo ergo ium te eſſe ſollicitū profilia tuai eufroſina. Ego em̄ ſū illa miſeraa tū es pr̄ meꝰ Pafiuciꝰ. Ecce iā vidiſti me et ſatiſſcm̄eſt tibi. ſꝫ nemo hoc ſcict et non ꝑmittas ob aliquo corpus meū nudaria lauari ſꝫ ꝑ temetipſum hocfacios. Et qͥa ꝓmiſi obbati hobere me multas poſſeſſiōes ⁊ ſi potūiſſem ſuſtinere et ꝑdurare in locoiſto adducere hūc imple ergo qd̓ꝓmiſi qꝛ venerabilis eſt locus iſteet ora pro me. Hec dicens tradidit ſpm̄. Dum audiſſet Poſiuicius talis verba ⁊ vidiſſet qꝛ obdormiuit ꝯmota ſūt onia viſcera eiuſceciditqꝫ in terram ⁊ factus eſt velut mortuus Accurrēs autē egopitus et vidit quia defunctus eſtſmoragdus ⁊ Pafruūciū iacentēin terra ſemuuuiū iactauit aquāin faiciē eius ⁊ eleuauit eum dicēˢQuid hobes domine mi; Ait Paſnūcius. Dimitte me vt hic moricir vidi eī mrabilic hodie. Surgens autem irruit in feiciem eius⁊ multitudinē lacrimarū fundēsdlamobat dicens. Heu me filicidulciſſima quare non antea incinifeſtuſti te mͥ; vt egoquoqꝫ ꝯmorerer tecū ſpontones voluntate.Ve mͥ quomō lotuiſti. Quomo ꝑtranſiſti infidicis aduerſariorumet nequicias ſpūciles tenebraruꝫvite huius et introiſti in vitā eternam. Hec audiens agapitus et