Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
92r
Einzelbild herunterladen
 

De patrummerore cōpaciebat̉ ei Sed timēſne cignoſceretur impedimētumei faceret volens cōſolari eum dixit ei Grede michi quid non deſpicit te deus ſi in perdicōne amimneſue eſſet filia tuā monifeſtaret eq̄tibi vt non illuc retenta inferretſibi⁊ tibi luctum ꝑpetuum. Sedcredo in deum qͥc bonum ſibi conſilium elegit ſicut ium dixi ẜm votēeuangelij quā dicitur. Qui diligit patrē aūt matreꝫ plꝰ ꝙͣ me;eſt me dignus ſi quis non renūciciuei̓tōnibus que poſſidet; poteſt meꝰ eſſe diſcipulus. Potenseſt aūt deus in hoc ſeculo eam tibi monifeſtare Sine ſine quidteipſū interficis cōtriſtando? Sꝫage grās deo nichil deſperāscigcpitus magiſter meꝰ minis triſtis multeriēs dicebat michi. qͥdpenit quidā nomīe Paſnūciꝰ boīˢoꝑibus intentus filiam ſuaꝫꝙͣ mortuā luget neſciēs quid eitigerit nimia lamētacione affligitur; moxime quia vnica erat illic lacrimis ꝓiecit ſe ad pedesabbatis vt eius oracōnesum fratꝝ poſſet inuenire eom Etcōpaciens dicebat michi. Quē admodū ones rutres itu tu oraea. Et ego ꝙͣuis indignꝰ meoꝝꝯſciꝰ malorū ſepiꝰ dep̄catus ſū doiniuū vt dignet̉ tibi tribuere ſufferēcium longanimitatē quodexpedit implecit tam de te ꝙͣ de filia tua. Pro hoc frequēter videreConuerſacione.C92.te volui colloqͥ tecū vt aliquā ꝯſolacōnē me hūilē forſitā īuenie̓ˢAt autē qgnoſceret̉ multocolloqͥā dixit ad Pafnuciū Hodedn̄e im. Et r̄cedere vellet Pafiuiciꝰ aīa illiꝰ cōpaiciebat̉ ei. facies placebat ſꝫ replebatur lacrimiis Pre nirio āt ieiuio diuturna macercitēnē ſanguineꝫ vomebat Altū confortatꝰ pat̄ eiusin āmenicōne eius diſceſſit ob eciEt veniēs ad abbatē dixit. Edificata eſt aīmo mea ob iſto fratre ita ſum letꝰ effectꝰ in gracio d̓iconſolacōne eius tanꝙͣ ſi inueniſſem filiani meci. Cōmendanſqꝫ ſeoracōnibus abbatis ⁊ōnium fratꝝ reuerſus eſt in domū ſuā maginficans deū. Complens autē Eufroſina in cello ſolituria trigintoocto annos incidit in infirmitatēqua mortua eſt. Quadam verodie ẜm ꝯſuetudinē venit Pafnūcius ad viſitandū monaſteriū. Etptꝰ or̄onē ſalutacōnē fratꝝ dixit ſem. Si iubes pat̄ ꝑmitte meſmoragdū videre. quiavalde deſiderat eum aīmo mea. Docatoqꝫcigapito p̄cepit ei deduci Pafnūciū ad viſitād̓ ſmoragd̓ Introiēſaūt ī cellā vbi eger iaicebat cepitoſculdi̓ lacrimās dicēs. Heume vbi ſūt ꝓmiſſiōes tue vbi verbe dulcia quibus michi futurāvidendā oculis meis filiā ꝓmittebas? Ecce nc̄ ſolū illā videbo ſꝫet tu quē conſolacōeꝫ modicam