Liberpro eci qꝛ ium ad nupcias eā trode̓ volo. Iuſſitqꝫ abbas introducieam in xenodochium monaiſterijlocutuſqꝫ eſt cum ea⁊ benedicensexhortatus eſt eqꝫ de caſtitate ⁊pociēcio dei timoris. Fcciens autē ibi tres dies aures quotidie ponebat ad pſalmos. Et videns ſingulorum conuerſacōnem ⁊ ſpiritūale propoſitum mirabatur eoruꝫvitum dicens Seati ſunt viri iſtiqui in iſto ſeculo ſunt ſimiles angelis ⁊ propter hoc vitum eternāconſequētur. Et cepit eor eius ſollicituꝫ eſſe in zelo timoris dominiPoſt tres autē dies dixit Poſmicius ad abbatem. Veni poter vtſalutꝫ te ancilla tua ⁊ ora pro ecquia cimbulare volumus in ciuitatem. Cum cutē veniſſet abbasproiecit ſe ad pedes ſuos dicens.Obſecro te ora pro me vt lucreturdeus qnimā meaꝫ Extenditqꝫ incenum fuam⁊ benedixit eis dicensDeus qui cognoſcis hominē anteꝙͣ noſcrtur. tu huius ancille curāhabere digneris vt me̓atur hobere porcionē ⁊ conſorciū in r̓gno celorum. Et commendantes ſe ſeniabierunt in ciuitatē. Poiter veroeius ſi aliquādo inueniebat monachum adducebat ad domū ſuq̄petens vt oraret pro ea. Vna autē die anniu̓ſario quo ordinatuseſt abbas monaſterij de quo ſupͣdiximus miſit obbas vnuꝫ ex frībus ad Paſnūciū vt inuitaret eūQuintusad ſollēnitatem obbctis Qui abiens in domū eius requiſiuit eum.Pueri aūt dixerūt Preceſſit Audiēs eutē Euſroſina ⁊ aduetemnꝰillū frēm cepit interrogare eum.Dic mithi ꝓ caritate domini frat̓quanti frēs eſtis in monaſterio?At ille dixit Trecenti. lij. Dicit eipuella. Qui voluerit venire illucad conu̓ſacōeꝫ; ſuſcipit illū obbaꝰveſter. Rn̄dit ei Eciā cuꝫ mncignogaudio ſuſcipit illū; maxime ꝓpt̓vocem domini qͥ dicit. Qui venitad me non eicium foras. Dicit eiEuſroſina. Om̄es in veſtra eccleſiai pſallitis equalit̓ et ieiunatis?Dicit eī moncichꝰ ille Cōmūiter q̄deꝫ pſallimus. ieiunici vero vnuſquiſqꝫ quomō vult aut quātumvalet exercet vt non ficit contumox volūtatis conuerſacio. ſed ꝓprio arbitrio ⁊ ſpontanea voluntute Omnē ſcrutans moncichorūveligionē Ait. Volebā obire ⁊ ꝑuenire ad huiꝰ inenarrabilem vitam. ſed timeo eē inobediens prīmeo qui propana ⁊ caduca huiꝰſeculi ſubſtācia cupit me tradereviro. Dicit ei moncichus Sorornō permittaſ vt pollucit homo corpꝰ tuum et tradas talem pulchritudinem pati obprobrium. ſed deſpōſa te xp̄o qui tibi poteſt ꝓ iſtiſōnibꝰ trāſitorijs dare regnū celorum ⁊ cū qīgelis conſorciū. Occulteaut exiēſ vade in menciſteriū mutato hobitu ſeculari indutaqꝫ ve