Liberille quē cipiro ſancto ſuſtuli nonerat de bono ⁊ non decebat vt illevir tam ſanctꝰ et bonus in celloſuci aliquid de malo hoberet. Sꝫquod erat de malo venit ad maluvt addatur ei in ruinā. Filiū aūteius ideo interfeci. qͥa ſi eum noninterfeciſſem in hac nocte ipſe pcitrem ſuū occideret. Audiens authoc ille frater cecidit in faciem ſuam ante pedes eius cognoſcēs qͥdangelus domini eſſet Qui ſtatimreceſſit ob eo. At ille cognouit ꝙiuſta ſūt iudicio dei.¶ Quomō deus cōpleuit loboe̓sbtē orine virginis ⁊ mēdaiceson̄dit qui maculauerūt eum.Rat quidāCa. xciiij.ſeculdi̓s hebēs vnicam filiam ꝑuulā. Ipſe cōnu̓ti cupiens cōmendauit eam euidam parēti ſuo⁊ abijt ad monaſteriū quod longe erat de ciuitate miliaric trigintaduo Et ingreſſus ꝑficiebat omne opꝰ quod erat monaſterij. itovt abbas eius amplius eū ꝙͣ ceteros qui in monaſterio erāt diligeret; eo ꝙ fidelis eſſet et obediēˢContigit autē ptꝰ aliquod tempºvt recorduretur caritatis filie ſueetcepit cōtriſtari etqꝫ affligi intrͣſe. Et cum ꝑ multos dies hoc faceret vidit eum abbas eius tribuloitum ⁊ dixit ei. Quid hobes fraterꝙ ſic triſtis ambulais; Sic mi chi⁊ deus qui conſolaitur omnes dattibi auxilium. Tunc ille ꝓcidensQuintustum lecrimis ad pedes eius dixitHabeo vnū filium in ciuitute quēveliqui ꝑuulum ⁊ recordatus affligor ꝓpter eum. Et noluit indicae̓ei ꝙ puella eſſet. Abbas vero eiꝰignorans cauſam et nolens eumamittere quia neceſſarius eratmonaſtei̓o; dicit ei. Si diligis eūꝓcide ⁊ adduc eum huc ⁊ ſit tetumEt abiens adduxit eam ⁊ dicebatur Norinai. Et mutauit ei nom̄et vocauit eam Narinū. Et dediteam ad diſcendas litteras intramoſterium et erat cum eci. nulluqꝫ qignouit de fratribus ꝙ puella eſſet. ſed vocabant eam ōnesMorinū. Et dum eſſet annorumquatuordecim cepit eā docere p̄citer fuus viā domini ⁊ dicebat eiVide filio vt nullus cognoſcatimſterium tuum vſqꝫ in finem tuumet ſollicita ſis ab inſidijs dyciboline ſeducaris ab eo ⁊ iſtud ſanctūmonaſterium videcitur ꝑ nos ſoltu ⁊ in conſpectu xp̄i ⁊ ſanctorumangelorum euſcū impijs ne eternam dancicionem eccipicimus.Et alia multa docebat eum ꝑ ſingulos dies de regno dei. Dum autē facta eſſet qnnoꝝ decemſe ⁊p̄tēdefunctus eſt pr̄ eius Remanſitvero hec ſola in cello patris fui ⁊erait obediens onibuſin monaſterio. ita vt ab abbate ſuo ⁊ ab ōnibus dilige̓tur. Habebat aūt moſteriū par boum ⁊ cerruꝫ. qꝛ vicinū hēbat mare vbi erat emporiuꝫ