De potꝝdixit intra ſe. Quid biſū eſt huicſeni; vt homī ſancto iſti qui noscū tuli caritate ſuſcepit catinumiſtum raꝑet? Et dum iter facerētmiſit ptꝰ eos abbas ille filium ſuum dicēs. Reddite catiuū quē ſuſtuliſtis vobiſcū. Reſpōdit ei agelus dicens. An̄ nos eſt frater cuieum dedi veni ⁊ recipe eum Et dūcimbularet cū eis impulit euꝫ angelꝰ dn̄i ꝑ p̄cipicium ⁊ ꝯfractuſtotus mortuꝰ eſt. Videns autē frat̓ille qd̓ fecerat cōtriſtatus timuitdicens. De michi qͥd factū eſt homini tali tam bono? Nō ſufficiebat qꝛ catinū eius rapiunius adhuc ⁊ filiū eius interfecimꝰ Et ambulātibus eis in heremo ꝑ tres dies inuenerūt cellam vbi erat abbas qͥdā ſenex cuꝫ duobꝰ diſcipūlis ſuiꝰ ⁊ dū pulſaret miſit ad eoſpnū de diſcipulis ſuis dicēs Quieſtis? qͥd q̄ritis? Rn̄der̄t dicētes.De labore ſumꝰ ⁊ volumꝰ bn̄dicici te et audire verbū. Nādat illeſenex eis dicēs Diſcedite vos nōmichi vcicat. Dicunt ei. Rogamᶜte ſuſcipe nos in cellaꝫ tuam ⁊ repauſemꝰ modicē quid de grandilabore ſumꝰ. Et iterū mandauiteis Recedite hinc. Ut quid anbūlatis ſicut ꝑagi ꝑ heremū ⁊ nō reſidetis in cellis veſtris. At ipſi ceperunt ſupplicere dicētes Deſpera ē ⁊ ne a feris interficiamur ſuſcipe nos nocte tm̄ Vix aliqn̄ precepit abbas ille diſcipulo ſuo diConu̓ſccōne.C8cens. Suc eos intus in ſtabulumEt veſꝑe facto rogabant dicētesLumen nobis modicū p̄ſtetur vtvidecimꝰ vbi iacere debecimꝰ Et n̄eis conceſſit. Poſt modicum veropetebant dicētes. Propt̓ deū velmodicuꝫ aque nobis detur. Tuncvnꝰ ex diſcipulis mīai motus abſconſe dixit eis. Rego vos vt neſciat meꝰ obbaſde ā̄nona ieci modicū ponis do vobis ⁊ aquā ſNonſer̄tqꝫ ſic totā nocte illa in terraNane autē facto dixit angelꝰ advnū de diſcipulis eius. Roga dominū abbatem vt det nobis oracōnē ⁊ habemus quid offerre illiAudiens hoc abbas ille quia oliquid accepturus eſſet ab eis moxdeſcēdit. Et obuilit ei ille angelꝰcatinū que ſuſtulerāt ab illo viroſancto. Et accepto recluſit ſe etprecepit illis vt ambulcirēt. Uidens autem ille frat̉ hoc qui eumcomitobatur ⁊ neſciens qꝛ angelus eſſet indignatus eſt ⁊ dixit eiRecede q me non vltra iam tecuꝫalicubi progredior Ecce quantafeciſti. Au homī illi tam bono ⁊ ſcōqui nos cum tanta caritate ⁊ grāſuſcepit catinū rapuiſti ⁊ filiumeius int̓feciſti ⁊ iſti homī peſſimoqui deū non timet nec ante ꝯſpectum ſuū eū ponit. nec alicui miſeretur ipſi dediſtieum. Rn̄dit ā̄gelꝰ et dixit ei. Nōne tu rogaſti deūvt tibi oſtenderꝫ iudicio ſua? Etmiſſus ſum mōſtrare tibi CatinꝰN2