De potꝝ¶ Qd̓ dum fornicacio ceꝑit aīmtitillore nō quieſcēdum ſꝫ ſtatimſurgēdum ſit ⁊ intenciꝰ orandū.Rciter qui Cci. xxvi.;dā interrogauit ſene quendum dicens Quid facio qꝛ cogitacio meci ſemꝑ in fornicacōne intēta eſt ⁊ nō dimittit me quieſcerevel vna hora ⁊ affligitur ex hoc aīinē mea? Ille cutē dixit ei. Qn̄ demones cogitacōes in corde tuo ſeīnunt ⁊ ſentis hoc; nō colloquariscū gīmo tuo qm̄ demonū eſt taliciſuggere. Et licet nō negligāt hecimmittere tamē nō extorquentdemōes. In te eſt ergo ſuſciꝑe etn̄ ſuſciꝑe. Reſpōdens qutē frat̉ dixit ei. Et qd̓ faciaꝫ quia frrgilisſū ⁊ ſuꝑat me paſſio hec; Ille autē dixit ei. Intentus eſto ad hmōiScis autē qͥd fecerīt madiciniteqm̄ ornauerūt filias ſuas et ſtetuerunt ecis in ꝯſꝑcū iſrchelitaꝝnō tamē extorſerūt alicui vt miſceretur cū eis. ſꝫ qui voluerūt incurrerūt in eais. Alij autē indignōtes ꝯminati ſunt ⁊ cum interitueoꝝ qui p̄ſūpſerant vlti ſunt fornicacōem Ita eigēdum eſt ⁊ de fornicacōe ⁊ qn̄ demōes iniciū faciūtloqui in corde tuo nō rn̄decis eis.ſed ſurgēs ora ⁊ qge penitēciā dicens Fili dei miſerere mei. Dixitautē ei frater Ecce meditor abbe⁊ nō eſt ꝯpunctio in corde meo qͥdneſcio virtutē verbi. Et ille dixitEt tu tm̄ mediture Audiui enimConu̓ſcicōne.C9qꝛ dixit nobis abbas Paſtor ſedet alij prēs hoc verbū. qm̄ nicatator virtutem verboꝝ que dicit neſcit. ſꝫ ſerpes audit ⁊ ſcit virtutereoꝝ que incuntāt̉ ⁊ ſubicit̉ in cantantia humilicit̉ Sic ⁊ nos ꝙͣ uiignoremꝰ virtutem eorum que loquimur. demoēs trimen terrēturaudiētes atqꝫ diſcedūt.¶ Ex facili em̄ libidinē vincerecogitantibus; repoſitam ſibi coroAa. xx.vij.nam.Ixit ſenex. qꝛ cogitacō fornicacionis fragilis eſt velutpapirus. Si ergo iactetur in nobis ⁊ non acqͥeſcentes ꝓicicimusillaꝫ a nobis facile rūpitur Neceſſariū igitur eſt vt ſit diſcrecio ī cogitacōne noſtra qua cignoſcamꝰqꝛ hijs qui nō cōſenciunt repoſitaeſt corona.¶ De becito Arſenio ꝙ ex ditiſſiōad petendum elemoſinā ſpōte peruenerit.Cap̄. xxviij.Grotauit aliquādo obbosAArſenius in ſcychi ⁊ opushabuit in neceſſitate ſua vſqꝫ addnum ſiliquā nūmis. Et cum nōinueniret accepit ⁊ quodaꝫ velutelemoſinum ⁊ dixit. Gracias tibiago domine quia me dignum feciſti pro nomine tuo ad hoc peruenire vt egēs elemoſinā poſtularē¶ Exēplum ne ſit nobis cure ſiauqui de bono opere noſtro ſcandaliſantur dūmodo ſimpliciter faciamus.Ca. xxix.T. 2