ParsDe moncichica¶ De peſſima morte ſolitarij honorati ⁊ glorioſo tranſitū peregriLegroti.Ca. xvijRoter quidā interrogauitſſenem dicens Nomē eſt qd̓ſalucit an opus? Reſpondit ei ſenex. Opꝰ. Et ait ſenex Scio em̄fratrē orantem aliquādo ⁊ ſtatīexciudiebatur oracio eius. Subintrauit autē in cinimo eius cogitritus vellevidere omnā iuſti etpeccritoris quomō obſtrahātur qcorpore. Et nolens deus ꝯtriſtareeum in deſiderio eius dum ſederetin cello ſua ingreſſus eſt lupꝰ adeum ⁊ tenens ore ſuo veſtimentaipſius fratris trahebat eum foras. Frater vero ille ſequebatureum. lupus autē duxit eum vſqꝫad aliquā ciuitatē ⁊ dimittēs illūfratrē receſſit. Cum vero ſederetforis ciuitoteꝫ in monaſterio in qͦerat quidā habitans qui habebatnomen quaſi magni ſolitarij ipſevero ſolitarius infirmus erat expectans horam mortis ſue. frāterille qui ibidem venerat videbetmultam p̄pcracōnem fieri cereorum ⁊ lumpadarū propter ſolitarium illum tanꝙͣ per ipſum deusponem ⁊ aquam inhabitantibuſciuitatem illam preſtoe̓t atqꝫ ſalueret eos et dicebant. quia ſi hicfinierit; omnes ſimul moriemurFacto autem hora exitus illius:vidit frater ille tarturicum inferni deſcendentem ſuꝑ ſolitarium ilConu̓ſcicōe Decīanona. C.ilum habentem tridentem igneumet audiuit vocem dicentem. Sic̄gīma iſta me non fecit requieſcere vel vnc hora ī ſe. ſic neqꝫ tu mſereciris euellens eam. Deponēˢergo tartoricus ille que tenebattridentem igneū in corde ſolitarijillius per multus horcis torqueneum obſtraxit animā eius Poſthec autem ingreſſus frater ille inciuitutem inuenit hominē ꝑegrinium iacentem in plate& egrotuꝫnon habentem qui ei curam adhiberet ⁊ ianſit cum eo diem vnumEt cum veniſſet hora dormicōniseius conſpicit frater ille michaelem ⁊ gobrielem deſcēdentes propter annnia eius ⁊ ſedens vnus ꝙdextris ⁊ olius ⁊ ſiniſtris eius rogabant cinimā eius vt egrederet̉Et non exibat quaſi nolenſ relinquere corpus ſuum. Dicit autemgabriel michceli. Aſſume iam aīmā iſtam vt eamus. Cui michoel reſpondit Iuſſi ſumus a dominō vt ſine dolore eicicitur ideoqꝫ n̄poſſumꝰ cum vi euellere eā Excloinauit autē michael voce inoignodicens Dn̄e quid vis de aīmē hacqꝛ nō acquieſcit nobis vt egredicitur? Venit eis vox. Ecce mittodeiuid cū cythara ⁊ oēs p̄ſallētesihrl̓m vt audiēs p̄ſalmodiā ad vocem ipſoruꝫ egrediatur. Cumqꝫdeſcendiſſent onēs in circuitu amme illius cantantes ymnos ſit exiliēs cinima illa ſedit in manibuˢS 4