De monaichicaPoremeo de ipſis quā decet ꝑtem oꝑiocorꝑis mei. Dum auteꝫ rurſus int̓rogarem ſi in pͥmordijs difficultotem habuiſſet ibidem ait michi Inimcijs valde offlictus ſū dolore iecoris. ita vt humi iccens nō poſſēſtans pſalmū dicere. ſꝫ ꝓſtratusin terra clamobam ad altiſſimuꝫ.Cum autē in ſpelunce eſſem in dolore valido atqꝫ defectōne vt eciāegredi iam nō poſſem. vidi virumintrantē ac iuxta me ſtanteꝫ ⁊ dicentē michi. Quid pateris? Egoautē ꝯfortutus ab eo modicuꝫ. Dixi ei. Epor doleo Qui dixit michiVbi doles? Cum vero on̄diſſem eidigitos monus ſue in directuꝫ cōiungens diuiſit locuꝫ illum tanꝙͣcū gladio ⁊ euellens iecur oſtēditmichipulnera ⁊ raſo iecore māuſua in pautiū ipſas ſcabics miſitcitqꝫ rurſum ipſuꝫ iecur imponēſmanibꝰ ſuis locū ipſuꝫ recluſit etuit michi. Ecce ſanꝰ factus es ſerui domīo ih̓u xp̄o ſicut oportet Etextunc ſanus factꝰ ſum ⁊ ſine dolore ium ſū hit. Ego autē multuꝫrogaui vt munerē in interiori ſpelunca ⁊ cūt michi. Non potes ſuſferre demonū impetus Et ego hꝰipſum conſiderās rogabā vt oraret ꝓ me ⁊ dimitteret me. Qui cūcraſſet dn̄m iheſū xp̄ꝫ dimiſit meHec vobis norraui edificacōnisgracia.¶ De ſene qui ꝑ angelū in he̓moefortutus didicit penitenciā cumConu̓ſacōe Decīanona. Cnodam ep̄i qui in ꝑſecucōne ſacrificauerat quā ⁊ fratribus encrrauit¶ Cap̄. xvi..Icebat rurſus alius qͥdamſenex qui eciaꝫ dignus effectus eſt ep̄citu ciuitatis oxirinchitāꝙͣ hec ob alio audiſſet. ſed ipſeerat qui hoc fecerat. Viſuꝫ eſt inquit michi aliquādo intrare in interiorē heremū que eſt circa oeſcivbi eſt gēs incizicoꝝ vt viderē ſi īuenirem forte aliquē xp̄o ſeruientem. Sumēs itaqꝫ paucos paxīcites ⁊ quaſi dieꝝ quatuor aquamin ꝑagiter meū faciebā. Aronſactis vero quatuor diebꝰ cōſumptiſqꝫ cibis heſitabam qͥd egerem Etcōfidens dedi meipſū ad ꝑgēdum.Ambulciuiquoqꝫ ⁊ alios quatuordies ſine cibo ꝑdurans. Cūqꝫ ieiunium ⁊ laborē itineris corpꝰ meum non ferret in puſillanimitatēveni ac ſit iacebā in terra. Veniens autem quidaꝫ digito ſuo tetigit lobia mea tanꝙͣ ſi medicus deſputamentis oculum percuransvngat. Statim vero confortatꝰſum ita vt putarem me neqꝫ ambulaſſe neqꝫ famem ꝑtuliſſe Cumergo vidiſſem veram hanc virtutem in me ſurgens cimbulcibaꝫ indeſertum. Preteritis itaqꝫ alijsdiebus quatuor rurſus fatigatuˢdefeci. Cūqꝫ extendiſſem monummeā in celum. ecce vir ille qͥ pͥdemme confortauerat iteꝝ digito ſuoquaſi liniēs lobia mea cōfortauitS 3