Liberut per quadraginta dies neqꝫ carnē ede̓t neqꝫ v̓inū ſume̓t et ita ſeinus redditus eſt. FEferebat ātnobis idem ſanctus vir Ncicharius ammonēs ut cauecmus inqͥtmultiformes inſidicis demonuꝫ. qꝛquodam tempoe̓ nimis ei moleſtefuerunt cogitacōnes vane glorie;ſcilicet vt qualitūqꝫ modo eicerēteuꝫ de celle eius et de ſecreta hereimi conuerſacōne; ſuggerentes eivt edificacōnis gratia ad remedium et ſantrtes hominū romā pergeret pro ſalute amincrū multorū. Inerat em̄ ei gracio domini cōtra immūdos ſpiritus. Et cū dintius inſiſterent ei huiuſmodi cogitacōes ⁊ necoranti ei ceſſerent idctauit ſe pronus in terram ⁊ extēdit pedes ſuos eforis limen oſtijcellule ſue clomans et dicens Tr̄hite demones trahite. ego em̄ pedibꝰ meis non vodo. ſꝫ ſi poteſtis mehinc abducite Ego qͥppe teſtor deūqꝛ hͦ iaceo vſqꝫ ad veſperā Sic ergo iacuit vſqꝫ ad reſperam. Poſtmodum ſurrexit ad ꝯſuetum opºdn̄i. Eferebat autē nobis dequodā fratre Marco monacho inmis abſtinentiſſimo. Sanctꝰ em̄Macharius p̄ſbiter erat dicebatautem quia notam michi tempoa̓quādo traditur ſacroſancto cōmunio. Ego nunꝙͣ dedi cōmunionemMarco monaicho. ſed angelus dobat ei de altari. Solum aūt articulum manuū dātis videbā. MorTerciuscus autē iuuenis erat et nouuꝫ vetuſqꝫ teſtumentum ſacre ſcripturememoriter obſeruobat. Nanſuetus vltra modū. caſtus ſuper omnes. Cū auteꝫ eſſet in vltimā ſenectute ſanctus Nacharius perrexiad eum et inueni oſtiū cellule eiꝰclauſum Stans autem ad oſtiūauſcultabam quid diceret vel cumquo loqueretur. Audiebum enimeum loquentem. Putaui autē ꝙaliquis cum ipſo eſſet eum quo loq̄retur. Ipſe vero cum centeſimumcigeret annum ſiquidem ium et dētes amiſerat. Igitur cū eſſet ſoluſſibijpſi litigobat ⁊ quaſi corꝑi ſuodicebat Quid vis o tu quimale ſenuiſti? Ecce ium ⁊ oleuꝫ accepiſti⁊ vinū. De cetero quid vis ium decrepite ſenum? Semetipſuꝫ increpans etiaꝫ ut ⁊ dyabolus cōfunderetur.Eferebat nobis vir ſūme ſanctitatis pafiuicius diſcipulus eiquoniā quadaꝫ die leena accipiens catulū ſuū cecum obtulit ſancto Nachario et capite pulſansatrij eiꝰ oſtiū aꝑuit et ingreſſa ſedēte ſcō viro ꝓiecit catulū ad pedeˢIpē aūt accipiēs eū expuit in oculos eiꝰ ⁊orauit; ſtatī ciꝑti ſūt oculieiꝰ etcſpexit Et lactauit eū leenaleuauitqꝫ eū ⁊ abijt. Altea̓ die pelleꝫ ouinā grādem attulit ei leenaSāctus vero pellē videnꝰ dicebatleene. Vn̄ tibi hoc niſi qꝛ ꝯmediſticuiuſdā quē forſitan ⁊ pauperis?