De VitoOlim em̄ ex multo tēpore deſiderebamꝰ videre ſanctitatem tuam etgracias agmus domino nr̄o Iheſu xpo qꝛ in ſpiritualibꝰ bonis moximeqꝫ in virtute obſtinencie erudiſti nos et paruulos noſtros nōalta ſaꝑe in ꝯuerſacōne ſua. Reu̓tere ergo ad locuꝫ tuū. non em̄ porū edificciſti nos becitiſſime paiter⁊ora indeſinenter ꝓ nobis¶ Quāta auctor huius libri apd̓beatū Nachariū viderit vel audierit ⁊ de Marcho monacho.DodamCa. xviij.tempore viſitacionis ctꝫ edificacionis graciū ꝑrexi ego ad eū⁊ inueni ante oſtium atrij eius iocentem quendam preſbiterū totocorꝑe vlceribus plenū. capitis autem eius eciqꝫ ipſa oſſe computrūerunt qui ideo aduenerat vt oraicion̄bus eius ſantrtem reciperet.Sed ſanctus Macharius non ſuſcipiebat eum. Ego autem ꝓſtraui me in terram ad pedes eius ⁊ deprecabor vt ſuſciꝑet euꝫ. Reſpondenſqꝫ vir becitus dixit michi. Indignus eſt vt ſanitatem vecipicit.ſed inuigis increpa eum ⁊ ſucide eivt non audecit occedere ad ſacroſanctum altae̓ dominia offerre ſacrifitiuꝫ domino quia formecndooffert; ꝓpter hoc cāſtigatur Suode ergo ei vt reſipiſcat ⁊ ꝯdignamagat penitentium vt miſericordiāa domino mereatur accipere. Itaqꝫ ege egreſſus ad illum infirmūSanctoꝝ patrū. 2.dixi ei omnici. Et ille terribilitercōturbatus intremuit. Iurauitqꝫqꝛ in exituvite ſue nō vſurparetad ultare dn̄i accedere. Poſt hecp̄cepit vt ingrede̓t̉ ſuſcepitqꝫ euꝫ⁊ dixit ei. Credis quid deus ē quēnichil lotet. Rn̄dit ecium domine.Dixit ei. Nuquid potuiſti illudereaut lotere deū? Rn̄dit nō. Ait ergo. Si ergo ꝯgnoſcis tanti criminis peccatū tuū ⁊ dei caſtigacōneꝫintelligis pro qua cauſa tati maliplega in corꝑe tuo eſt; ideoqꝫ ꝑcuſſus es. ceſſe c malis tuis ⁊ corrigede cetero ⁊ confitere ſemper cum locrimis penitencie et intimo cordisdolore in conſpectu domini peccatūtuū vt in die iudicij poſſis aliquaꝫmiſericordium ac pietatem dn̄i inuenire. Iedit ergo ſaccramentumſe nuūꝙͣ peccae̓ neqꝫ ad ſacroſanctu altoe̓ accedē nec oblacōnem cōſecrae. ſed ſicut loyci ſortem hobere. Itaqꝫ poſt hec īpoſuit ei manuꝫ⁊ orcuit ꝓ eo ad dn̄m ⁊ in paucisdiebus ſquuius factus eſt. capilliqꝫcapitis eius creuerūt ⁊ cibijt ſanPſis diebꝰ oblatꝰ ē ei iuueīſ qͥ vexcibat̉ ab īmūdo ſpū et īpoſuit menū ſuꝑ caput eiꝰ ⁊ aliā ſuꝑ pectuꝰeiꝰ ⁊ ta diu̓ſuꝑ eū orauit vſqꝫ qͦ indea̓ ſuſpēdit eū ille īmūdꝰ ſpūſ. īflatꝰ āt totꝰ intumuit puer ſic̄ vtͣita vt ex oībꝰ mēbriſaquā fūdēt ⁊ſubito clamāſ attenu̓atꝰ ē ac r̓dditꝰ mēſue̓ ſue. tradidit gͦ eū pr̄i ſuoſanū vn̄gēs euꝫ oleo ſcō. p̄cepitqꝫ