De viramutus non aperiens os ſuum ⁊ factus ſum ſicut homo non aiūdiēset nō habens in ore ſuo redarguciones. Qd̓ certe ad ꝯmonenduꝫſenſum noſtrū quotidie in ſyncixipſallitur. Caue eciaꝫ ne vana gloria laudeqꝫ hominū delecteris etperdes ōnia que loborādo in boīˢoperibus acquiſieris; fructuſqꝫ ieiunij ⁊ abſtinēcie tue vigiliarūqꝫet oracōnum mercedem in eternovita nō cōſequoris ⁊ domīo. quicipſe dixit in euangelio de eis quilaudes hominū querūt. Amē dico vobis quid receperūt mercedēſuum. Et alici multo ſunt que decauenda vana gloria ſancte ſcripture admonere nō ceſſant. Caue ergo o fili ⁊ neqꝫ ad irrogataˢiniurias exardeſcat in rracundiciamniꝰ tuus Et ſi incitatum fuei̓tcor tuum. ipſe tamen diſtricte in timore domī refrena ob iracundicianimū tuum vt poſſis virtuteꝫ humilitatis cc paciēcie cuſtodire ettūc veraciter oſtendis quod ꝓmiſiſti dicens. qꝛ tāꝙͣ mortuꝰ degaſin hoc mundo ſi nichil turbulētuꝫreſpondeas eis qui tibi iniuricisirrogant. ſicut nec illi de monumtis mortui in quos multus imurias et conuicia dixiſti et nichil tibipenitus reſponderunt. Ideoqꝫ oꝑtet vt fortit cuſtodicimꝰ virtutemhumilitatis ec paciēcie quatinuſpoſſimꝰ ad celeſtia p̄mia ⁊ ad eterne vite gloriami ꝑuenire. ſicut diSanctoꝝ patrum .42.cit in apocalipſi dn̄s. Tene quodhebes ne aliꝰ accipiat coronaꝫ tuqm.¶ Qualiter btūs Nachariꝰ diſcipulos ſuos ad bene viuēdū informnauerit. Copi. xiiij.Anctus abbas Nachariꝰcōmonebat ſepe diſcipulosſuos et docebat eos dicens. Mementote ſemper quid ante cōſpectū domini omnipotentis conuerſamini qui proſpicit omuꝫ hominum cogitacōes ⁊ ſinguloꝝ cordeiintelligit. Quod eciā ⁊ ſancte ſcripture teſtātur ⁊ cipoſtolꝰ docet etdicit. Huius eſt em̄ ſermo dei ⁊ effictix et acucior omni gladio ancipiti ⁊ pertingens vſqꝫ ad cumediuiſioneꝫ ac ſpiritꝰ. cōpogūquoqꝫ ⁊ medulloruꝫ ec diſcretor cogitaicōnum et intecōiū cordis et nōeſt vlla crecitura inuiſibilis in cōſpectu eiꝰ. Omnia autem iudēi etciꝑta ſunt oculis eiꝰ. Id̓oqꝫ ſi noſfratres pulſqiuerit delectacio curnalis et concupiſcencie fornicacōnis; feſtinemus repellere et obicere de corde noſtro ſordidiſſimaꝫ etpeſſimā cogitaicōnem inuocantesintētiſſime aduutoriuꝫ domini noſtri iheſu criſti in oraicionibus acieiunijs vt virtute potencie ſue eipiait nos et protegat et conteratſathan ſub pedibus noſtris. Oꝑtet ergo vt eciam noſmetipſos penitendo ⁊ a peccrtis obſtinēdo corripiamus; dicamuſqꝫ ad ammaꝫH y