Abijtqꝫ iterū frater ad ſepulchromortuorum ⁊ cepit laudcire honorificiſqꝫ ſermonibꝰ glorificae eosdicens. Hogmogni eſtis ⁊ ſancti⁊ ſimiles apoſtolicis viris et iuſticici inagna in vobis eſt. Et alicisꝙͣ plurimas laudes cum ad eos dixiſſet reuerſus ad cellam dixit ſeīori. Ecce ſcd̓m preceptum tuuꝫ domine poter laudaui et glorificauiillos mortuos et nichil michi penitus dixerunt Aunc dixit ei ſanct̉Nacharius. Conſidera fili quonam ſicut iniurijs ⁊ contumelijs exprobraſti illos mortuos et nichiltibi locuti ſunt ita ergo ⁊ tu ſi visſaluus eſſe ⁊ in ſancto ꝓpoſito plocere ſalucitori noſtro ymiture ipſum dominum ſaluatoreqꝫ noſtꝝſicut dicit bectus Iohanues apl̓eet eu cngeliſto. Qui dicit ſe in xpoinanere debet quemadmodum illecimbulauit ⁊ ipſe cmbulcire. Vndeet in euangelio quidem legimusquonium ipſi perfidiſſum noſtrefidei emuli iudei multas iniuricisinſtigate hūami genei̓s hoſte dycebolo ī dn̄m nr̄m Ih̓m xp̄m ſalucitorē dixerunt ſamaritonum eū ⁊ demoniū hobenteꝫ ⁊ in beelzebub prīcipe demoniorum eicientem demonici. Num ⁊ ſeductoreꝫ eū auſi ſūtdicere ⁊ hec omnia pcicienter ipſepuis dominus noſter Ih̓s criſtuſceli terre ⁊ inciris oīmquoqꝫ eoꝝ q̄in eis ſunt crector ſuſtinuit vt nobis ſue paciencie lenitatis ⁊ huimTerciuslitatis p̄beret exempla. Nam ſi voluiſſet potentium ſue inqieſtatison̄de̓ a miurias vindicare omneꝫſubito mundum nichaos deduceret ⁊ nec genus hominū nec ipſeſaltim appureret mundus. ſed inmomento omnici interirent Uerūtrimen noluit hec facere inencirrabilis xp̄i dn̄i pietas bonitatis q̄ nōad puniendum. ſed ad ſaluandūvenerat mundum Ideo enim paicienter omnic ſuſtinuit vt nobis exempla p̄aiciēcie ⁊ humilitatis on̄deret Vnde ⁊ ſequentibus ſe diſcipulis dixit. Diſcite q me quid mitisſum et humilis corde et inueniētisrequiem omimcibus veſtris Sed⁊ omnes a ſeculo ſancti tam ꝓphete ꝙͣ cipoſtoli obprobrijs et iniuriis ac diuerſis afflicti tormētis ſemper immobilem virtutem paciēcie⁊ humilitatis tenuerunt ⁊ nequoꝙͣ humanis laudibus ſūt deceptiReſpuentes namqꝫ monis gloriepreſentis vite vanos honores; ilſam ſolam celeſteꝫ eternaꝫqꝫ gͦloriciꝫ concupiſcunt qui criſto placere deſiderant que ex deo eſt ⁊ ꝑmnoinet ineternum. Cuius cloritatisſplendorem nulla humana lingua poteſt extinguere. Hec ergoexempla paciencie ⁊ humilitatisconſiderans filiole ſi quando irrogate fuerīt t̄ iniurie fortiſſime virtutem paciencie et humilitatis cuſtodi ymitas ꝓpheta q̄ dixit Egoā̄t tāꝙͣ ſurdꝰ nō audiebam ⁊ ſicut