liberVidam de ſanctis ſemoribꝰſalutacionis cauſa ꝓfectuſeſt ad alium ſemorem heremitū.Quicuꝫ omni gaudio ſuſcepit eūpro cuius eciā aduētu porauit adrefectionē ſemor lenticule cibumcoctū. Dixerūtqꝫ inter ſe vt priusex more ꝯplerent orcicōnes ⁊ pſalmodiam et poſteci cibū caperent.Cū aūt ingreſſi fuiſſent pſallebāttotūqꝫ p̄ſalterium compleueruntNum et de ſcripturis tanꝙͣ legentes. duoſ ꝓphetus obſētes recitouerūt Iōqꝫ dies abierat noxqꝫ ſimiliter recedebat Dū ergo ororet⁊ intēte p̄ſallerent. illuxit alia dies tuncqꝫ primū intellexerunt qꝛiam nox tranſiſſꝫ Iterū aūt interſe de verbo dei loquentes ⁊ ſpirituales ſibi ſenſus exponētes factuꝫeſt vt circa horam nonā ſalutontes ſeinuicem ita reuerteret̉ quivenerāt ſenex ad cellulam ſuamNaꝫ refectōnē cibi qui poratusfuerat obliti ſunt acciꝑe du cibuꝫſpirituolem ꝑciperēt Veſpere auteꝫ facto inuenit ſemor ollā plenāſicut parata fuerat ⁊ contriſtatuſdixit Heu quomō obliti ſumꝰ ꝑcipore pulmētū iſtud. ¶ Qualiterdiſcipulꝰ cuiuſdam ſenis incēdiofatigatus ſpe fructus percipiendinoluit ab hac temptutione liberaCap̄. xi.Iſcipulꝰ cuiuſdā ſc̄i ſeīoris īpugnabatur a ſpiritu formcacionis. ſed auxiliāte gracia doSecundusmini reſiſtebat viriliter peſſimꝰ⁊ imimundis cogitacōnibꝰ cordisſui ieiunijſqꝫ ⁊ oracōibꝰ ⁊ oꝑe inonuū affligebat ſe vehementer Sectus autē ſemor vidēs eum ita loborātē dixit ei. Si vis o filideprecor deum vt auferat a te iſtam inpugnacionē. Ille vero reſpondēſdixit ei Video pater quid ⁊ ſi laborem ſuſtineo. ſencio tamē fructūī me ꝓficere bonū. quia ꝑ occaſionem impugnacōnis huius et amplius ieiuno ⁊ amplius in vigilijˢet oracōnibꝰ tolero. Veruptumedeprecor te vt ores pro me miſericordiciꝫ domini vt det michi virtutem quatinus poſſim ſuſtine ⁊ certrire legitime. Tunc ſanctus ſemor dixit ei. Ecce nūc cognoui fili.qꝛ fideliter ītelligis hoc ſpiritualecertumen ꝑ pcicienciā ad ſaluteeternum omine tue ꝓficere Ita eī⁊ ſanctꝰ apoſtolus dicit Certumēbonuꝫ certuui cur ſū conſūmaui fidem ſeruāiū. De reliquo repoſitoeſt michi corona iuſticie. Nō ſolūautē michi ſed ⁊ omnibꝰ qͥ diligūtaduentū dn̄i. ¶ Subtilis beatiantonij diſputacio de tribꝰ natua̓libꝰ motibus.Cap̄. xij.Vbcis Antoniꝰ dixit. Eſtīoꝙ hobeat corpus naturalēmotū cōi perſū in ſe qui nolente armo nō oꝑatur. ſꝫ tm̄mūdo ſignificritur ī corpore quaſi impaſſibiliꝰmotꝰ Eſt autē ⁊ aliꝰ motꝰ ex eo ꝙnutritur ⁊ fouetur corpus cibis ⁊
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten