Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
37r
Einzelbild herunterladen
 

De verbisque me ita tantei ꝯſumit tꝑa vtneceſſariū habe obſequiū huiusfaūle tue que michi ꝓpt̓ nomē tuūminiſtrat; tribue ei dn̄e deus meꝰꝯdignā mercedē in vitā eternam ſicut dignatus es ꝓpt̓ tuā bonituteꝫꝓmittere hijs ꝓpter nomen tuūegenis infirmis ſuum exhibentmīſterium. aūt appropmquaſſet dies trāſitus eius ꝯueneruntad ꝙͣ plurimi ſcī ſeniores frēſde mōciſterio dixit eis ſenior. Obſecro vos dn̄i patres fratres vtcuꝫ defunctus fuero tollatis bacu meum plantētis ſuꝑ ſepulchrū meum. Et cum radices miſerit feceritqꝫ fructum tunc ſcietis qꝛmūde eſt ꝯſciencia meāi a famulodei que in mīſtrabat. Si auteꝫfronduerit ſcitote quid ſū mundus ab eci. ergo vir dei exiſſetde corꝑe ẜm preceptuꝫ eius ſanctiſeniores plantauer̄t baculū eiusſuper ſepulchꝝ ipſius et fronduit3iaccedentiqꝫ tēpore ꝓtulit fructummurat. admirati ſunt omnes glorificājites deū. Ad tale em̄ miraiculum devicinis eciā regionibꝰ multi venietes mognificabāt gram ſaluatoi̓ſNā⁊ nos ipſaꝫ arbuſculā vidimꝰ bn̄diximꝰ dn̄m ꝓtegit in oībꝰin ſinceritute v̓itrte ſibi ẜuiētes De mocho ſingulas diei horas ꝯtra gulaꝫ pugnans vſqꝫ adnona victorioſam obſtinēcie coronaꝫ adeptus eſt. Ca. ix.Eferebant nob̓ ſc ſemoresꝯͣꝝ pctꝝfo. 3Rde quodaꝫ frē dicētes. qm̄ quodaꝫtꝑe ita īpugnabāt demōēs vtſtatī hora diei pͥma tātaꝫ famē etdefectionē corꝑi eiꝰ faceret vt penitus ſuſtine̓ poſſꝫ. Verutn̄ ille dicebat in corde ſuo qꝛ qͣlit̓cūqꝫ oportet me vel vſqꝫ ad terticꝫ expectore tūc cibū ſume̓ Cūqꝫ facta fuiſſet hora tercia Itē dicebat cogitrrcōnibꝰ ſuis. Ecicꝫ nūc violenteroportet me ſuſtine vſqꝫ ad horā ſextū. Et aduēiſſet hora ſexta infundebat panē in aqua dicēs panis infunditur; oportet me ecexpectore hora noncꝫ. Cūqꝫ horanona adueīſſet ẜm ꝯſuetudinēplebat oēs or̄ones ⁊pſalmodiaꝫẜm regulam ponebat panē vtmede̓t Hoc plurimos dies ſuſtinuit. Quadaꝫ aūt die ſimiliterab hora pͥma vſqꝫ ad horā nonāfecit. Cūqꝫ hora nonai ſediſſet vtcibū caperet vidit de ſportella vbipanes id eſt paximacio repoſitoerāt ſurrexiſſe fumū mognumegreſſum feneſtrā cellule eiꝰItaqꝫ ex illo die nec eſurijt nec defectio corꝑi eiꝰ fcā eſt ſꝫ incigis itocorroboratū ē in fide ī obſtinēciocor eiꝰ ut ec̄ nec poſt biduū delectaret cibū ꝑciꝑe; ita dei grā auxiliāte certamini eius. Perpaciaꝫem̄ ſuā frater extinxit caſtrimergie id ē gule ꝯcupiſcēcie paſſionē. De duobꝰ ſenibꝰ biduū ſpiritualiter ꝯferētes carnaleꝫ oblitiſūt ſumere cibū. Ca. x