De inſtitucōe¶ De adoleſcente cipud patremAmmoniuꝫ conuerſo cui monaſterium reliquit.Enit autem quidam fraterſaluciri cipud eos volēs adiitqꝫ eundem Ammonium interrogans ſicubi eſſet cellula vacansin qua habitare poſſet. Tunc ille.Ego inquit requiram ſed donec inueniā; hic eſto in monaſterio. egoenim ium nunc egredior ut reqͥrāEt relinquens ei omnia pariter cūmonaſterio ipſe procul ab eo loceparuiſſimam cellulum repperit etqꝫ in ec ſe conſtituit. fraterqꝫ quinū per aduenerat cum omnibus q̄in eo fuerant ceſſit monaſterio.Sed etſi plures fuiſſent qui fortevenirent ad eos ⁊ ſaluari cuperetſupradictus vir fratribus congregatis omnibus cum alaicritate iuuantibus ſub vna die monciſterium conſtruebant et cum ſingulisquibuſqꝫ expleuiſſet monciſteriūnniuitabantur hij qui ibi manſurierant ad eccleſiam quaſi refectione gratia. Quibus mibi occupatis vniuſquiſqꝫ fratrum de celluliꝰſuis proferentes q̄ neceſſcria eratſinguloꝝ nouas cellulais inſtruebant ita ut ex ꝯſolacōne cui̓tatisnichil omnino vel vtenſilium vel q̄ad victū requirunt̉ deeſſent ⁊ maīfeſte fieret vniuſcuiſqꝫ oblacio.Regreſſi ergo ad veſperā hij qͥbꝰcellule fuerāt preꝑcite inueīebātoīa poſita q̄ ad vſus erāt neceſſaNoncichoꝝ.fo. 24rici ⁊ ita īſtructa hobitacula vt n̓lprorſus deeſſe ꝑſpicerentDe virtutibus Didimi qui ſcorpiones et alias beſticis tāꝙͣ terrequoſdam verniculos ꝯculcabat.Idimꝰ int̓ eos quēdā ex ſenioribꝰ viꝝ bonū noīe Didimū in qͦ multa erat grā dn̄i quā īeo etiā vultus ipſius indicabat hͦſcorpiones ⁊ cornutas beſtias qͦsceraſtes vocat ⁊ q̄guēs q̄ in illis locis poſt feruorē ſolis acerrim hobent̉ tāꝙͣ terre qͥſdaꝫ v̓imiculos cōculcabat et ita extinguebat vt nichil ob hijs oīno mali pateret̉.¶ De antiquo patre nomine Cromō etcetera.Idimꝰ apd̓ eū ⁊ aliū ſūme q̄tiqͥtatis pr̄eꝫ Cromū noīe īſenectute bonari perfecto etate durantē. Centum nc̄qꝫ ⁊ decem etotis ſue annos ogebat Hic ex diſcipulis adhuc bt̄ Anthonij ſuꝑee̓tcuiꝰ inter ceteras cmini virtuteshumilitatis graciam vidimus inmenſam.¶ De origene viro ſumme prudencieRat autem et alius adhucex diſcipuliſ Anthonij. Origenes nomine vir per omniā incignificus et ſumme prudencie. Cuiꝰnorracio et ſermo de virtutibusoptimi magiſtri hominis dei edificabat audientes omnes ⁊ inflaminabat vehement̓ ita vtoculis cerui q̄ ab eo norrabātur putares.