Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
17r
Einzelbild herunterladen
 

De ini iuitōnevt ſicubi nccārium fuiſſet interp̄taretur nobis qͦqꝫ in collocucōibus ſuis edificae noſ poſſēt. Nittēs ergo eos nobiſcū p̄cepit eis nepͥus a nobis diſcederent ꝙͣ ōnespres atqꝫ ōnia que vellemꝰ monaſteria ꝯſideraremꝰ ꝙͣuis ones circuire nemo ſufficiat. Bn̄dicēs ergo nos dimiſit atqꝫ in hec verbabn̄dictōem dedit Bn̄dicat vos dn̄ſdeꝰ ex ſyo vt videatis bona ſūtin ihrl̓m ōnibꝰ diebꝰ vite reſtre.; Qualit̓ frēs Appollonij hortabātur nos nichil formidare cōtradraconē immanē.Ca. xv.Gitur digreſſi a btō Appollomo ꝓgrederemur ad ꝑtē deẜti conͣmeridianū vidimꝰ crenāveſtigia tr̄ctꝰ dracōīs igētis cuiꝰ tataincignitudo apporebat qͣſi trabeˢaliqͣ arenaꝫ dūcta videtur. Qd̓vt vidimꝰ ingenti horrore ꝑculſiſumꝰ. Fratres aut qui nos deducebant; hortobātur nichil ōmnoformidare. ſꝫ incigis fiduciā capere per veſtigui ſequi draconem.Videbitis inqͥunt quātuꝫ vale etfides a nobis eum extingui videritis Nultos em̄ draconesanguēs cornutus manibꝰ nr̄ispemimus. Sic em̄ ſcriptū legimus credentibus in ſe cōceditſaluator calcare ſuꝑ ſerpetes etſcorpiones ſuꝑ onem virtutemimmici Sed illis hec dicētibꝰ noˢcredo infidelitatis fragilitate mogis inagiſqꝫ metuētes rogabamNoncicho.1A.eos ne vellēt ſequi draconis veſtigici. ſꝫ pocius vt recto itinere ꝑgeremꝰ Unus tn̄ ex ipſis alticritateimpaciēs inſecutus ē draconē Et lōge inueniſſet eius ſpelunca clomabat ad nos vt iremꝰ adeum vide̓mus exitū rei. Quidātn̄ ex fr̄ībus occurrēs nobis invicino hēbat monaſteriū ꝓhibuīt nos ire dicēs ingētis inegͥtudinis beſtiā. nec poſſe nos ipſū ſal viſū eius aſpectūqꝫ tolerde̓ p̄ſtim n̓l tale mvſu hobuerimꝰ vidēdi. Semetipſū vero fatebat̉ vidiſſe ipſam beſtiā cuiꝰ vaſtitas incredibilis lōgitudo d̓o diſtēderet̉ ī cubitis qn̓deci Cūqꝫ noſ ad lo dehortꝰ eēt accede̓. ip̄e ꝓperāsfrēꝫ illic nos oꝑiebat̉ ꝑatus adperimēdā beſtiā obſtraxit ſecūqꝫdeduxit nolēteꝫ diſcēde̓ niſi extīguerꝫ ml̓ta p̄ce deflexit Quipeniſſet ad nos ignaiuiā nr̄am infidelitateqꝫ redarguit. Perueniētes autē ad cellulā frīs illius quinos rogauerat multa dilectōeſuſcepti ab eo requieuimꝰ Ille vero norrauit nobis loco illo vbiipſe ꝯmanebat. quidā fuit vir ſāctus cuius eſſet ipſe diſcipulꝰ Ammon nomīe quē virtutes plurimus fecerrt deus. Inter ceterasigitur eciā hoc de eo narrabat. Norracio cuiuſdaꝫ fratris deAmmōe quo nocuos ſibi latrōes dracōnū obediētiā ꝯu̓terit ad peintēciam.;