Druckschrift 
Disceptationes et allegationes
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ordinarie gn̓al̓ iur̄dictōnis. qꝛ ī ꝯmittendo neutri ꝑti ſuſpecto. maxīe de ꝑtiūconſēſu. nulla pōt ſaltem legitimā oririſuſpicō. ergo potēit ꝯmitte̓. exquo ceſſatcōmiſſionis cauſa ī articulo ꝯmiſſioniſvt ī ſil̓i noͣ. Inno. de.. ſigni. ex ꝑte .i. vbidicit p̄latum poſſe iniuriā ꝓpriam notorie illatam vlciſci. qꝛ ibi ceſſat ſuſpicōiscauſa. ſic etiam īꝓprio facto pōt vti iuriſdictōne. exquo ceſſat ſuſpicio. ad hocqd̓ legit̉ noͣ. ī. c. ꝓpoſuit. de app.. iij. q.v. qꝛ ſuſpecti. et per hoc tollitur alia obiectō qͣꝫ faciebat do.. videlicet.poterat ꝯmittere. qꝛ committere ē iuriſdictōe vti. quia licet vtatur iuriſdictōe. tamē vtitur in pn̄cipali. ſꝫ in articulo ī quo ceſſat ſuſpicio. ſimile ī. c. teneamur. de app. Item ceſſat alia obiectōquā faciebat. de c. iudex. quia illud ꝓcedit ī delegato racōne p̄dicta. Et dr̄a īter delegatū ordinariū vltra p̄dictasfacit quod de iur̄ ciuili delegatꝰ recuſatur ex ſola voluntate ſine cāe ꝓbationevt ī. l. apertiſſimi.. l. ſpeciali. C. iuoi. ſꝫ ordīariuſ recuſat̉. vt ī aucͣ. ſi qn̄contigerit. C. de iud. Ad. c. licet. de forocōpe. alſe. ī ꝯtrarium multipl̓r reſpōdet pͥmo illud ꝓcedit de conſuetudinevt colligitur ibi ex tex. tenet ibi glo.no. ſpe. ī. ti. de recuſa. §. fi.. ordinariusvel illud. c. dēt ītelligi ẜm. c. cuꝫ ſpāli. vtrecurrat̉ ad ſupeiorē niſi ꝯmittat̉. vl̓ dꝫadiri ſuꝑior quādo contīgit receſſuſ iniudice appellacōis vtputa quia illi ꝯſules recuſati nihilominꝰ ꝓcedūt. hocbat lr̄a illa cum dicit ſicut ſuꝑius ⁊cͣ. qͣſiloquat̉ quando appellacōis viā ꝓcedit̉ꝓpter recuſacōnem factam. non admiſſā. ſupra locutus fuerat. qn̄ ſupe̓ior fuerat aditꝰ appellacōiſ via ẜꝫ Gof.ī p̄all̓. c. licet ad. l. vnicā. C. ſi quacūqꝫdi. po. reſpōdet̉ vt.. ī p̄cedēti argumento. ponit caſū ſpecialē. quod pꝫ ex eoqꝛ ordīarius ibi ꝓpter recuſacōneꝫ deſinit habere iuriſdictōnē. regularit̓ cōtravt ī aucͣ. qn̄ ꝯtigerit. C. de iud̓. ad id qd̓vltīo opponitur. qꝛ poſſet ꝯmittē̓ ꝑſoneſuſpecte. ſuſpitionem forte non poſſetrecuſator probare. Reſpondetur iushoc non cōſiderat. nec p̄ſumit naꝫ eadēratō eſt ī ordinario. poſſibile eſt ordinarium eſſe ſuſpectū ſuſpitōnis ſeu recuſacōnis cauſam poſſe ꝓbari.iura canonica non ſtant ſimplici allegacōni. ſꝫ oportet recuſacōnis cauſam probari. hec conſideratō habet obſtare aperte ꝓbatur per p̄alle. c. ſi quiscontra. vbi cōmittit recuſatus ſine ꝑtium conſēſu. de app. ad hec et.. dicamī incidēti dubio ſic deciſo.Enio ad deciſionem dubijprīcipalis. videlicꝫ ad quēdebeat appellari a delegato recuſati ordinarij. vtvixi procedam deciſiue qꝛ predicta ſatis fieri pn̄t argumēta advtranqꝫ partem. glo. hoc primo tetigit īc. ſi quis contra. ponit duaſ opinioēsprima opinio appellandū eſt ad papāquia ad ordinarium recuſatuꝫ. non eſtappellandum. neqꝫ ad metropolitanumobmiſſo medio. de app. dilecti. opīoque videt̉ ibi placere glo. eſt. vt appellaret̉ ad ipſum ordīarium recuſatumvt ipſe ſe de cauſa ꝯgnoſcat ſed vt alijꝑſone non ſuſpecte cōmittat. opponitde. c. placuit. ij. q. vi. vbi appellat̉ deiudicibus datis ī locū epiſcopi ad epiſcopum. ſꝫ ad conſilium. hoc contrariūglo. ſoluit. ſic videtur reſidere cuꝫp̄cedēti opi. vin. hoſt. ſpe. de app. §. nūctractemus in fine pͥme colūne. dicuntad archiep̄um appellandum eſt. qꝛ eumepiſcopus ſit recuſatus. remotum eſtmedium. ſic non obſtat capitulum dilecti. ad hoc allegant. c. ſi is cui. de offi.deleg. libro. vi.. c. ſi a ſb̓delegato. eodeꝫti. libro. vi. idem tan. phi. qui dicuntad ſuperiorem appellandum. ad epiſcopum. qui eum d̓legauit. et idem videtur hic ſentire Iohannes andree. quiredarguit glo. dicens. ad epiſcopum appellari poſſe. vt committat. quia poſſet committere magis ſuſpecto. quamprimo. Et tamen licet appellare Tercio vult dicere in hoc vltimo. Quod ſicontingeret quod ſuper ſecunda appellatione committeret. non poſſet ab haccommiſſione appellare. quia non licettercio appellare. vt in capitulo ſuam.de appellatio.. G. ne lice. in vna. ead̓cauſa. ter appella. in ru. nig. vel forteintendit poſſet appellari. Tercio a