ture ciuili in totum recuſari nō poteſt.Licet poſſet peti vt detur ſibi adiunctus. vt nota. gloſa in preallegata. l. apertiſſimi. C. de iudicijs. ⁊ probat textus in autentica. ſi quando contigeritibi poſita. multo ergo fortius de iurecanonico debet poſſe committere ¶ Autpronuntiatum fuit ſuper recuſatōne. ⁊tunc dubium eſt arduum propter clauſulam de recuſatoris aſſenſu. poſitam lpreallegato. c. cum ſpeciali. Sed nihilominus puto idem. videlicet quod poſſicommittere etiam inuitis partibus. ⁊de hoc eſt caſus in preallegato capituſi quis contra ẜm vnam lecturam quehabet hunc textum procedere quandorecuſationis cauſa erat notoria. ⁊ prohac lectura facit. quia verba vēnt intelligi cū effectu. vn̄ ex qͦ tex ibi dicit ꝙ ſi ordīarius fuerit recuſatꝰ deputet̉ ⁊cͣ imponitur neceſſitas committendi. apparetquod ſuper recuſatōne fuit pronunciatum vel cauſa recuſacion̄ erat notoria.alias non dixiſſet deputetur. ſed deputari poterit. vel arbitri eligantur. vt dicit in. e. 2º requiris. in. c. ſuſpitōnis. ⁊. c.cum ſpēali. ⁊ intelligēdo ꝙ nō fuit ꝓnūciatū. ſꝫ ꝙ erat notoria idē dicēdū notorietas enī facti oꝑatur id qd̓ notorietaſiur̄. q̄ ex ſnīa orit̉. Qd hͦ qd̓ noͣ. Inno. d̓ꝟ. fig. ex ꝑte. i. ⁊ in. c. p̄terea. de dila. facitcle. paſtoral̓. §. piſana. ⁊ qd̓ ibi nōt. de reiudi. ad idē. c. cum olī. de. ꝟ. ſign. imo aliqn̄ plus oꝑat̉ notorietas facti qͣꝫ iur̄ vtī cle i. de ſepul iuncta glo. q̄ eſt notabil̓Item facit c. eū ſpeciali vbi clauſula derecuſatoriſ ꝯſēſu tm̄ annectit̉ ꝑſone ꝑtidiſiūcte. ⁊ ſic optō ꝯmittēgi vl̓ remittendi cauſā ad ſuꝑiorē videt̉ dari iudici recuſato ⁊ non recuſatori. ar. ī pͥalleg. c. ſiqͥs ꝯtra. hoc enī. c. interp̄tat̉. c. cum ſpēali. ſi enī requireret inuitis ꝑtibus ꝯmittere. optō indirecte daret̉ ipſi recuſatoriſeu ipſis ꝑtibus qd̓ eē nō dēt. ſatis enīeſt ꝙ in totum oeclinat eius adiutoriū⁊ maxime qꝛ vt dixi de iure ciuili ordīarius nō valet in totū recuſari. vn̄ inqͣntum ius canonicum deuiat in hoc a iure ciuili. debet multum reſtrīgi. argu. c.i de no. ope. nunci. ⁊ quod nota. in. c. rainuntius de teſta. Et ad clauſulam de recuſatoris aſſenſu poſitam in illo. c. cumſpeciali. Dico ꝙ non fuit ibi poſita. vtg eam daretur optio recuſatori. vel vtneceſſario requiretur in commiſſione ꝑcium ꝯſenſus. ſꝫ fuit poſita potiꝰ īſtructiue vt euitaretur infinitas iudicem r̄cuſandi. vt ſit ſenſꝰ ꝙ ſi iudex recuſatꝰ dētcommittere cauſam ne contingat recuſacōnem fieri. congruum eſt ꝙ requiratpartium conſēſū. ad hoc allego optimūtex. in. c. ſuper queſtionum in. ꝟ. cum autem vbi dicit tex. ne auditor datus ſuꝑmedijs cauſe valeat recuſari ſtatuimuſvt de partium detur vel recipiatur aſſeſu. Et fuit vſus verbo ſtatuimus. nontamen ſtatuendo. ſꝫ potius conſulendovt ibi eciam nota. in glo. quia et ſine ꝑtium aſſenſu poteſt delegatus commiſſionem facere. vt in p̄alleg. c. ſuper queſtionum in. §. quem vero. ſi enim illa verbade recuſatoris aſſenſu intelligerent̉ proprie ſequeretur abſurditas pͥmo ꝙ ī optione recuſatoris eſſet trahere reum adremotum iudicem ſine illius culpa. Itēindirecte daretur optō recuſatori. quiaſi non poſſet delegare eo inuito īdirectecompelleretur iudex cauſam ad ſuperiorem remittere. Et ex iſtis aperitur incellectus illius. c cum ſpeciali. vt potiuſconſultiue quā neceſſitatiue fiat ibi mētio de recuſatoris aſſenſu. licet ſecus ſitin oelegato. vt probatur in pͥallegato.capitulo. iudex. ibi eniꝫ exigitur neceſſario partium conſēſus. quod patet ex eoquia negatio preponitur verbo poteſt.quo caſu illud verbum importat neceſſitatem. vt eſt glo. no. ⁊ ſingularis ī regula. i. de regū. iur̄. li. vi. ⁊ poteſt eē diuerſitatis ratio inter delegatum ⁊ ordinarium. Delegatus enim nihil habet iureꝓprio. ſꝫ iure velegātis vt le. ⁊ no. ī. c. p. ⁊g. ⁊. c. ſane. de offi. dele. delegas ꝟo nontendit cām ꝑſonis ſuſpectis ꝯmitte. vtdicit textus in capitulo cum inter de exceptioni. ⁊ in. l. apertiſſimi. ⁊. l. cum ſpeciali. Z. de iudicijs. Ideo ſi iſte delegatuſeſt ſuſpectus non poteſt committere ſin̄partium conſenſu. quia non habet lur̄dictionem efficaciter ⁊ pro hoc facit gloſa quam ſupra allega. poſita in preallegato capitulo. cum inter. Sed ordinarius habet iuriſdictionem generalem. etlicet propter ſu pitioneꝫ non habeat exercitium in cauſa principali hēt tn̄ iur̄dictionem ⁊ poterit cām delegar̄ reſpc̄u