cium. vnde ſecūdū Innoc̄. in. c. paſtoral̓de offi. ordi. ep̄us eſt ordinarius etiamexemptoruꝫ quia in multis caſibus habet iuriſdictionē in eos vt ī. c. ad abolēdam cum ſimi. de here. ⁊ bonus tex. in. c.i. de priuile. li. vi. vnde ſaltem habitu hꝫordinariam Et pro hoc quia ꝯtractuscelebratus ꝑ exemptum in aliena dioceſi non facit ſortiri forum niſi quatenꝰle. et no. de fo. compe. romana li. vi. ſi tamen exemptuſ contrahat in dioceſi vbieſt exemptus remanet efficaciter de foro ep̄i. nec hoc caſu ꝯtractus dat vel parat forum ſed tollit pͥuilegium quo defend̓bat̉ a foro de pͥuile. c. i. li. vi. vbi texaꝑte innuit ꝙ ratione delicti rei. vel cōtractus exemptus. prorſus in illis caſibus caret ꝯmodo libertatis. Secundopͥncipaliter arguit̉ de. c. dilecti de fo. cō.vbi patet ꝙ pͥuilegium alicui cōceſſumvt non poſſit coram certo iudice ꝯueniri refertur ad inuitum nō autem ad volentem vnde ep̄us ibi renūtiauit pͥuilegio vt non poſſit ꝯueniri vltra mare ⁊valuit renuntiatio etiā in p̄iudiciū ſucceſſorum facit. l. ſi quis in ꝯſcribēdo. Cde pac. ⁊ in. l. ij. §. ſed ſi agant. ff. de iudi¶ Tertio ꝓbatur quia exempti poſſūtſibi eligere ꝯfeſſorem quencūqꝫ de pe. ⁊remiſ c. fi. fortius poſſunt ſibi eligere dioceſanū ꝓprium vnde ꝑiculum aīe etiāſi viuens ſit in mora debet aliquid operari facit. c. ſacro de ſen. excō. ⁊. c. paſtoalis. §. p̄terea de offi. ordi. ¶ Quarto ꝙvaluerit abſolutio quia etiam p̄ſuppoſito ꝙ prorſus quis non poſſit renutiarepriuilegio exemptionis in p̄iudiciuꝫ ſuperiorꝭ. poteſt tamen ip̄i pͥuilegio renutiare qͣtenus ipſuꝫ tangit vt no. in. c. cūtempore de arbi. videtur enī in poteſtate exempti vti ⁊ non vti priuilegio ⁊ tamen ſibi non preiudicat in ſequentibuſactibus facit quod no. per glo. et doct.in. c. priuilegia de p̓ͥuile. in cle. ſepe de ꝟſig. ⁊ per Io. an̄. in. c. fi. de ꝯſue facit. C.de epiſ. et cle. aucͣ. p̄ſbiteros. ij. ⁊ ſummiſſio tenet quo ad ip̄m ſe ſubijcientem ⁊ n̄quo ad ſuum ſuperiorem qd̓ me. cau.cum dilectus ⁊ de donati. inter dilectoſic et renuntiatio beneficij facta in maībus eius ad quem non ſpectabat tenetenim in preiudicium ipſius ſcilicet r̄nūtiantis non in preiudiciuꝫ ſuperiorꝭ. vtnoͣ. de renun. qd̓ in dubijs ⁊ melius deſta. reg. quod dei timorem ſic ⁊ abiuraratio dignitatis tenet quo ad iuranteꝫſed non quo ad dignitatem de inſtitu.c. cum veniſſent Item ⁊ quia maior p̄tſe ſubijcere mīori. ij. q. vij. nos ſi īcōpetētis ⁊. ff. de iuriſdic. om. iudi. eſt receptūmulto fortius iſte exemptuſ qui al̓s eſtminor ordinario potuit abſolui ꝑ ipſuꝫordinarium. Item pͥuilegiū parit exceptionē fori que dilatoria eſt vt colligit̉de priuile. cum perſone li. vi. Sꝫ exception fori non introducta in fauorem reipublice ſed ſingularium ꝑſonarum qͥsp̄t r̄nūtiare tacite ⁊ exp̄ſſe iij. q. vi poſtulatꝰ ⁊. c. exceptō de re iudica. īter monaſteriū ⁊ de ap. c. ſi duobꝰ Quīto qd̓ valuerit etiam abſolutio ꝓbatur quia eētenendo. ꝙ exemptus non poſſit exp̄ſſerenuntiare foro poteſt tamen tacite cōtrahendo in loco non exempto de pͥuilc. i. li. vi. Iſte autem recipiendo abſolutionem ab ordinario tacite renūtiauitforo de his que fiunt a ma. ꝑ. ca. ex oretunc quedam licent tacite que nō licētexpreſſe vt patet de iura. calu. c. i. li. vi. ⁊c. dilecti ⁊. c. fi. de fo. ꝯpe. ⁊ no. eo. ti. ſi diligenti ⁊ facit qd̓ noͣ. gl. xi. q. i. īnolita vn̄exemptus permittēdo ꝙ quis p̄ſcribatꝯtra pͥuilegiuꝫ exemption̄ ſpacio xl. annorum illi renutiat ſicut de alijs pͥuilegijs dicit̉ de p̓uile. accedentibus. facitde capel. monacho. c. ij. eccleſie tamen romane non p̄iudicat̉ niſi per ſpacium eētum annoruꝫ vt no. xvi. q. vlti. volumꝰſicut de vaſallo noͣ. ī. c. ad audientiā dereſcrip. Idem cauetur in ſnīa. nam ſnīalata contra exemptum ſuꝑ iure ſubiectionis tranſit in rem iudicatā reſpectu exempti ſed non reſpectu pape qui non fuit in iudicio vt in. c. ſuborta ⁊. c. cuꝫ ſuꝑde re iudica. facit. c. inter dilectoſ in fi. d̓bona ſi enim ſaltem tacite non poſſit exemptus renuntiare pͥuilegio talis ſnīanon tranſit in rem iudicatam ꝓcedit aꝯſenſu ꝑtium vt in. c. qd̓ ad ꝯſultatōeꝫd̓ re iudica. ⁊ in. l. ad ſolutionem. C. deexecū. ſen. hinc eſt ꝙ vbi actus nō depēdet a ꝯſenſu ꝑtiū ſnīa nō trāſit in rē iudicatā vt in. c. lator ⁊.c. tenor ⁊. c. cōſanguinei de re iudica. ⁊ maxime de hoc ꝑglo. in p̄allega. c. lator.