an nihilominꝰ teneatur ſi aliter ſpecīficeꝓpalauit. et cōcludit ꝙ ſic qd̓ videtur d̓ceptor fuiſſe vendens ꝙ falſitateꝫ dixerat in alijs expreſſatꝭ. vn̄ credidit ꝟiſimiliter dixiſſe de morbo ſportulaꝝ ⁊ ſic dico ad ꝓpoſitū ꝙ cū notarij ⁊ ꝯtrahētesſolent verba ad cautelā lata ponere excludentia oīa r̄media. certe īdubio iſtenō vr̄ donare vel ſeu pati oēm leſioneꝫindubio enim quis nō p̄ſumit̉ iactareſuū. l. cū de indebito. ff. de ꝓbac̄. ⁊. c. ſuꝑhoc de renūc. accedant noͣ. ꝑ eundē doAnto in. c. quītauallis de iureiurā. vbidicit ſe de facto ꝯſuluiſſe ꝙ qͣꝫtucūqꝫ ꝟba late ꝯcipiāt̉ in ꝑſonis arbitroruꝫ vtputa ꝙ poſſent ius vnius ꝑtis in totūvel in ꝑtē dare alteri ⁊ ꝙ poſſet ꝓcedetre alte et baſſe ⁊ ī modico ledere ⁊cͣ. ꝙ nihilominꝰ poſſūt ꝙ poterit enormiter deceptus ꝯtrauenire licet nō appareat dedolo ex ꝓpoſito ſꝫ tm̄ d̓ ip̄a ī genere ⁊ eſfuſo ſermone ꝓbata vidētur emanaſſeſub ꝯfidentia ꝑſone ⁊ amicicia arbitratoꝝ non enim extendit̉ in tantū mens.vt verba ſonāt. qꝛ d̓ verbis facile deuenit̉ ad oſtendēdū mētē ⁊ hoc faciūt pocius vt arbitroꝝ captēt beniuolentiaꝫad nō ledēdū qͣꝫ ad ledendū. ſi ergo ſe d̓ceptos ꝯſpiciūt in hac re. dꝫ eis ꝓuideri. facit de inſti. c. cū veniſſent vbi bonꝰtex. ⁊ ibi noͣ. ꝓ iſta generalitate verborū ⁊ dicto. c. veniēs de iureiurꝭ. ff. de adopē. l. libertus ⁊ maxime hͦ ꝓcedit attēto eo ꝙ hec ꝟba multociens apponuntnotarij p̄ter volūtatem ꝓmittenciū Etidē diſputādo tenuit dn̄s Pe. de ācha.p̄miſſa ratione quia dolus ex ꝓpoſitonon tollitur ꝓpter hec verba latiſſimanec dolus re ipſa ¶ Fateor tn̄ ꝙ Bar.in. l. ſi ſocietatem. §. arbitrorū. ff. ꝓ ſocioſentit contrarium quādo verba ſūt italata ⁊ non appareat ex ꝓpoſito Et idemHoſti. in dicto. c. quintauallis ⁊ Io. anin addi. ſpeē. in ti. d̓ arbi. §. vt autē ꝟ. itēquid ſi ꝯpromiſſum ſed pͥmū dictū pluſplacet rōnibus p̄dictis. ¶ Decimuſ caſus ſi quando turpitudo reꝑit̉ ex parterecipientis iuramentuꝫ ita ꝙ locus eſtrelaxationi ⁊ abſolutioni ſed iurās an̄petitiōem abſolutionis incidit in ꝑiurium nunquid hoc non obſtāte poteſt petere abſolutionē ⁊ in hoc ꝯſidero duosdiuerſos modos iurandi quandoqꝫ eīquiis iurat non venire ꝯtra ꝯcractū ſedſoluere vſuras directe qn̄qꝫ iurat ōnia⁊ ſingula contenta ī inſtrumēto eſſe vera q̄ verba erāt falſa ⁊ ficta in fraudeꝫvſurarū in pͥmo modo iurandi aꝑte ſētit Fred. d̓ ſenis ꝯſilio. cclxxxiiij. in fi. ꝙn̄ dꝫ audiri abſolutionē petēs exqͦ incidit ī ꝑiuriū diē enī ꝙ petens abſolui aiuramento dꝫ p̄uenire terminū ſolutionis faciende quia poſt terminuꝫ nō dꝫaudiri cū inciderit in periurium ⁊ fruſtra legis auxiliū inuocat ⁊cͣ. de vſurisqꝛ fruſtra allegat ⁊cͣ. qd̓ nōt Io. an. ī dicto. c. debitores tenet oppoſitum Mouet̉qꝛ ad duo erat iuramento obligatꝰ adſoluendū in termino ⁊ ad ſoluendū ſimpliciter. ff. de arbi l. celſus et de dolo etcontu cū dilectuſ. etſi nō ſoluit in termino in hoc peccauit ⁊ eſt ꝑiurus. inqͣꝫtūergo ſoluere eſt obligatꝰ. poſt terminuꝫnon peccat. ⁊ ſic petere poterit abſolutōnē vel ſaltē poterat ſoluere ⁊ poſtea repete̓ ſcd̓ꝫ eū. ⁊ hͦ vltiᵐ vt ſoluat ⁊ repetat mͥ plꝰ placet. qꝛ lꝫ inciderit in ꝑiurium. non tamen debet repelli a proſecutione iuris ꝓprij iiij. q iij per totum ꝓbare enī poteſt ꝙ ius repetendi ſibi ꝯpetēſſit ſublatū ex eo ꝙ incidit in periuriuꝫſed in quantum dicit ꝙ poteſt etiāſi velit petere abſolutionem et mihi nō placet indiſtincte ꝓut loquitur ꝑ ea q̄ notant̉ in. c. debitores et quod ſtatiꝫ ſubijciam Hec obſtat ratio do. Anto. imo facit potius ꝯtra eum Si enim etiaꝫ poſtlapſum remanet obligatꝰ. ergo dꝫ ꝯpelli ad ſolutionem per. ca. debitores. necdebet audiri petens abſolutionem. qꝛpetendo remaneret in peccato. ſemꝑ eīpoſt terminū eſt in mora vt in prealle. l.celſus ⁊ in dicto. c. cum dilectus. et id̓oaſſidue peccaret. ⁊ peccatuꝫ eſſet tantograuius quanto diuturnius de cōſuec. fi. ¶ Item tociens quis incidit ī ꝑiurium quotiens quis venit contra iuamentū. c. ad apoſtolice de regulis iurisin vi. ¶ Unū tamē puto ꝙ ſi petendoabſolutionem non ꝑſeuerat in peccatoqd̓ poſſit petere abſolutiōem poſt terminū licet inciderit in ꝑiurium ⁊ hoc rōeobligationis inſtantis. Pone exēplumin vendente rem per metū ⁊ iurante n̄contrauenire quanqͣꝫ poſtea contraueniat non petendo prius abſolutionem