ReparationesIſta ꝓpō om̄e futuꝝ ꝯtingens eſt futuꝝ eſt ꝓpō ꝑ ſe. ergo eſt nece-¶ ſſaria ⁊ ſi eſt neceſſaria. ergo ē vera. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſeqͥtur ꝙ om̄e futuꝫꝯtingens de neceſſitate vere eſt futurum. ¶ Solutiolꝫ omne futurum cotingens formaliter acceptum ſit de neceſſitate futurum. tamen futurū cōtingens acceptum materialiter pro eo quod eſt futurum contingens no-eſt de neceſſitate futurum ſed contingenter.Om̄e cognitum ⁊ preuiſum a deo de neceſſitate eueniet. ſꝫ omnͤ¶ futurum contingens eſt cognitum ⁊ p̄uiſum ad eo. ergo eſt de neceſſitate futurum. Maior patꝫ. qꝛ al̓s deus in ſua cognitōne poſſet falli.quod eſt abſurdum ¶ Solutio ꝙ futurum contingens poteſt ad duo cōꝑari. vno modo ad cauſam pͥmam puta ad deum Alio modo ad cauſamproximam. iam licꝫ futurum contingens habeat aliquam neceſſitatē perꝯꝑatōnem ad cauſam pͥmam. nō tamen in ordine ad cauſam ſecundariāet ꝓximā. Et tantū de pͥmo perihermeniaꝝ areſtotelis.Irca mittum lecundi libri perihermenias areſtotelis.¶ Querit̉ pͥmo de quo determinat̉ in hoc li-bro. ¶ Solutio de multiplicatōne ꝯſequētijset de eqͥpollentijs enūciationū Et diuiditur intres tractatꝰ. in quoꝝ pͥmo determīat de mul-tiplicatōne ꝯſequētia ⁊ eqͥpollētia ꝓpōnum deineſſe. In ſcd̓o ꝓpōnum mod alium. Et intertio de ꝯtrarietate ꝓpōnum. Primus tractatus habet ſeptem capitula. qͦ-rum pͥmum eſt quodāmodo p̄ambulare. Et diuidit̉ in tres ꝑtes. In prima oſtendit ph̓s oēm enūciatōem eſſe cōpoſitam ex noīe ⁊ verbo. In ſcd̓aremouet quedā dubia. ⁊ in tertia ꝯcludit. vn̄ d̓t ph̓s pͥmo ſic in textu.Uoniā aūt eſt de aliquo affirmatio ẜcans aliqͥd. hocaūt eſt vel nomen vel innominabile.Que ē ꝯcluſio quā intēdit ph̓s ibi. Sol̓o ꝙ oīs affir-VI matio .i. enuciatio affirmatiua ē cōpoſita ex nōīe ⁊ vboEt illā ſic ꝓbat. qꝛ qͥcqͥd ẜcat aliqd̓ p̄dicatū de aliquo ſubiecto hoc eſt cōpoſitū ex noīe ⁊ verbo. ſꝫ oīs enūciatio affirmatiua eſt hmoi. qꝛ oīs affir-matio ē de aliqͦ. gͦ oīs enūciatio affirmatiua ē cōpoſita ex noīe ⁊ verbo.Quot dubia remouet ph̓us circa hoc qd̓ iā dictū eſtAV Solutio ꝙ quattuor. Primū ē. qꝛ dictū ē ꝙ oīs affumatio ẜcat aliqͥd de aliqͦ. poſſet aliqͥs dubitare qͥd eſt illud de quo affirmatio aliqͥd ẜcat. Hoc dubiū remouēs ph̓s d̓t ꝙ illd̓ vel eſt nomē vl̓ innoīabile. Et qͣꝫuis hic ph̓us nihil dicat de negatōne tn̄ idē debꝫ ītelligi de ne-gatōne ⁊ affirmatō ne.