Primi perihermentasSꝫ oīs homo eſt qn̄ eſt. ergo oēm hoīem neceſſe eſt eſſe. ¶ Solutio ꝙ illaꝓpō ph̓i. oē qd̓ eſt qn̄ eſt neceſſe eſt eſſe q̄ ponit̉ ibi ꝓ maiore eſt diſtīguēdaqꝛ illa determinatio quando eſt vel determinat p̄dicatū ſcꝫ neceſſe eſt eē.et tunc eſt cōpoſita ⁊ vera. qꝛ tunc ſenſus eſt. om̄e qd̓ eſt neceſſe eſt eſſe qn̄eſt ſꝫ tūc male ſubſumit̉ in illo argumento. qꝛ illa determinatio nō deberꝫtunc poni cū medio in minore. ſed cū maiore extremitate in ꝯcluſione ſicarguendo. om̄e quod eſt quādo eſt neceſſe eſt eſſe. oīs homo eſt. ergo oēmhoīem neceſſe eſt eſſe quādo eſt. Uel illa determinatio quādo eſt determi-nat ſubiectum vel medium. ſcꝫ hoc verbum eſt. ⁊ tunc eſt diuiſa ⁊ falſa.qꝛ ſenſus eſt. om̄e quod eſt. eſtquando eſt. neceſſe eſt eſſe ⁊ tunc bene arguitur ſed ſicut maior eſt falſa ita concluſio.PQuō res hn̄t ſe ad neceſſitatē eſſendi ꝑ ꝯꝑatōnem adQVſua oppoſita. ¶ Solutio ꝙ eodē mō ſicut ſe hꝫ neceſſi-tas in rebꝰ ẜm ſe ꝯſideratis. ita etiā ſe hꝫ in ꝯͣdictorijs. qꝛ ſicut res q̄ nonhꝫ abſolutā neceſſitatē fit neceſſariū ex ſuppōe. ita in ꝯtradictorijs illd̓ qd̓ẜm ſe nō eſt neceſſariū fit neceſſariū ꝑ diſtinctōem ad oppoſitū. qꝛ de quolibet neceſſe eſt ꝙ ſit vel nō ſit ⁊ ꝙ ſit futuꝝ vel nō ſit futuꝝ. lꝫ capiēdo cō-tradictoria diuiſim neutꝝ ſit neceſſario determinatū. Exēpli gr̄a neceſſeeſt nauale bellū cras eſſe futuꝝ vel nō eſſe futuꝝ ſub diſiunctōe. Sed di-uiſim nō eſt neceſſe alteꝝ eſſe futuꝝ. vt nō eſt neceſſe nauale bellū cras eſſefutuꝝ nec nec eſſe eſt ip̄m nō eſſe futuꝝ.VF Quō orōes ſeu ꝓpōnes ꝯtradictorie ſe hn̄t ad verita-QuU L tem ⁊ falſitate. Sol̓o ꝙ oratōes ꝯtradictorie eodemmō ſe habēt ad veritatē ⁊ faſitatē ſicut res ſe hꝫ ad eſſe ⁊ nō eſſe. ⁊ ergo ſi-cut ſunt alique res q̄ nō ſunt determinate ad eſſe nec ad nō eſſe. ſicut ſuntres q̄ nō ſꝑ ſunt nec ſꝑ non ſunt: vt res ꝯtingentes. ſic etiam orationes ſeuꝓpōnes ꝯtradictorie q̄ ſunt de huiuſmodi rebꝰ futuris nō ſunt determinate ad veritatem ⁊ falſitatē. ita ꝙ lꝫ neceſſe ſit alterā ꝑtem eſſe verā vel fal-ſam nō tn̄ hanc vel illam determinate.Quō ꝯcludit ph̓s pͥncipale ꝓpoſitū ſuū in fine textus.QIIVI So lod̓t ꝙ ex dictis manifeſtū eſt ꝙ non eſt neceſſe inom̄ibꝰ affirmatōibꝰ ⁊ negatōnibꝰ vnā ꝑtē eſſe determinate verā ⁊ aliamdeterminate falſam. Et ꝙ nō eſt ſil̓e de ꝯtradictorijs de futuro ꝯtingentiſicut de illis que ſunt de p̄terito vel de p̄ſenti.In futuris ꝯtingentibꝰ eſt determinata veritas ⁊ falſitas. ergo.¶ An̄s ꝓbat̉. qꝛ iſta eſt de futuro ꝯtingenti. ſol cras oriet̉ ⁊ tn̄ ē de-terminate vera. ¶ Sol̓o ꝙ eſt triplex futuꝝ ſcꝫ neceſſariū ꝯtingēs ⁊ īpoſſibile. iā iſta ſol cras oriet̉ nō eſt de futuro ꝯtingenti. ſꝫ de futuro neceſſarioet hoc ſtante ordine qui iam eſt in rebus.Iſta eſt de futuro ꝯtingenti dies iuditij erit ⁊ tn̄ eſt determinateV ¶ vera. gͦ. Sol̓o ꝙ lꝫ illa ꝓpō ſit ꝯtingens qͣꝫtum eſt ex habitudineſuoꝝ terminoꝝ. tamen ſuppoſita p̄ordinatōne ⁊ determinatōne diuina ſiceſt determinate vera ⁊ neceſſaria.t iij
Druckschrift
Epitomata, sive Reparationes Logicae veteris et novae Aristotelis : iuxta viam et expositionem Alberti Magni
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten