vnibilis. ¶ Terciū excellens ſignū qd̓ apparuit in baptiſmo chriſti dicitur paternevocis auditio. Audita quippe fuit vox patri dicentis. Hic eſt filius meus dilectus.ſcꝫ naturalis. Alij aūt ſunt adoptiui in qͦin hi bene complacui. id eſt in quo voluntas mea complebit̉ de ſalute generis hūani Ubi claret ꝙ in baptiſmo chriſti totatrinitas apparuit. vt dicit Nicolaus de lyra ſuꝑ .i. ca. Marci. Parter in voce. ſpūſſanctus in columbe ſpecie ⁊ filius in carne. Et ꝑ talem apparitionem trinitatis demōſtratū fuit ꝙ baptiſmus quo baptiſantur fideles ꝯſecrat̉ in inuocatione ⁊ virtute trinitatis. ẜm illud Math̓. vlti. Euntes docete om̄s gentes baptizantes eos innoīe patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Hylariusautē ſuꝑ Math̓. ita pulchre loquit̉. Suꝑieſum baptizatū deſcendit ſpūſſanctus etvox patris audita eſt dicentis. Hic eſt filius meus dilectus. vt ex his que ꝯſummabant̉ in chriſto cognoſceremus poſt aquelauacrum ⁊ de celeſtibꝰ partibꝰ ſanctum innos ſpm̄ aduolare ⁊ paterne vocis adoptione dei filios fieri. Notandū vero hic eſtꝓpter vocabulū apparitionis ẜm Alexandrum in pͥmo ſumme. ꝙ apparitio aliqn̄ dr̄manifeſtatio facta in aliquo effectu intelligibili oblato intellectui. Et ſic dicit̉ Sap̄i. ca. Apparet autē his qui fidē habent inillum. Secūdo apparitio dicit̉ manifeſtatio facta in aliqua ſimilitudine corꝑali oblate imaginationi. Et hoc modo diciturMath̓. ij. ca. Angelꝰ dn̄i apparuit in ſomnis Ioſeph. Tercio dicit̉ apparitio mantifeſtatio facta in aliqua ſimilitudīe corꝑaliſenſibili oblata viſui. ⁊ ſic vſitato mō dicit̉apparitio. Quarto modo apparitio dicit̉manifeſtatio facta in aliquo ſigno ſenſibili rep̄ſentato ſenſui ſiue illud ſignū ſit viſibile ſiue audibile. Et hoc modo apparuitpater in voce in nouo teſtamento. Inſuꝑſciendū vt inquit ſanctus Tho. ꝙ filius ⁊ſpūſſanctus qͥ ſunt ab alio dicunt̉ nō ſoluꝫapparere: ſed etiam viſibiliter mitti. Pater autē quia nō eſt ab alio apparere qͦdeꝫpōt: ſed viſibiliter mitti nō pōt. Quis igit̉tam ineptus tam durus aut tam ꝑtinaxde cetero p̄ſumat eſſe vt non humili cordeſuſcipiat que de ꝑſonaꝝ diuinaꝝ numeroorigine ⁊ ꝓprietate tradūt̉. de celis ad nosveritas iſta deſcendit. Nec doceri potuit athalete mileſio vno ex ſeptem ſapientibusaſtrologo ⁊ phyloſopho. nō ab eius auditore. Anaximādro. Non ab iſtius diſcipulo. Anaximane. Non a diſcipulo. Anaximanis. Anaxagora. Non ab Archelaodiſcipulo A anaxagore. Non a famoſiſſimo ſocrate ab Anaxagora inſtructo. Nōa Platōne diſcipulo Socratis. nō deniqꝫab ariſtotele auditore Platōnis. qui om̄sſucceſſiue ſcholā tenuerūt vnus poſt aliūNō ab om̄ibꝰ hmōi ph̓is credimus ⁊ ſimpliciter ꝯfitemur patrē filiū ⁊ ſpm̄ſanctuꝫtres ꝑſonas ⁊ vnam eſſentiam qm̄ dignatus eſt deus clementia ⁊ pietate ſua nobisreuelare. O quantus error vtiqꝫ deteſtandus illoꝝ qui fabulam narrare nos putātcum chriſti myſteria p̄dicamnus. cum loqͥmur de ꝑſonis diuinis. dum ſacrū baptiſma ianuam eſſe celeſtis regni docemus.Ecce baptizat̉ xp̄us a Iohāne. ⁊ tanta deſupernis offerunt ſe teſtimoni a diuinitatꝭſue. Quare letent̉ cuncti fideles ex aqua ⁊ſpūſancto regenerati. ſperantes ꝑ chriſtianā vitam indubitanter poſſe ad eternambeatitudinē ꝑuenire. Ad quam nos ꝑducat filius dei qͥ cum patre ⁊ ſpūſancto viuit in ſecula ſeculoꝝ. Amen.¶ Sermo vndecimus. de ieiunio fame ettēptatione chriſti ꝓ pͥma dn̄ica in quadrageſima.Uctus ē Iheſus inFdeſertum a ſpū vt temptaret̉a dyabolo. Scribunt̉ hec ꝟ-ba Matth̓. iiij. cap̄. Docuitnos exemplo ſuo dn̄s noſt rieſus chriſtꝰequo animo ferre queqꝫ ardua ⁊ difficillima ſi cupimus ad regna celeſtia ꝓperare.qm̄ vt inquit Gregorius ī omelia. Ad magna p̄mia ꝑueniri nō poteſt: niſi per magnos labores. Et Hiero. ad Paulinum.Nihil ſine mag labore dedit hec vita mortalibꝰ. Ob quod doctor gentiū ⁊ vas electionis dicebat Act̉ xiiij. ca. Oportꝫ nosꝑ multas tribulationes intrare in regnuꝫceloꝝ. At ipſe redemptor oīm Math̓. xi.ca. aſſerit. Regnū celoꝝ vim patit̉ ⁊ violēti rapiūt illud. Qd̓ ſuo modo ꝓtulit Se