Nā pōt primo reſpōderi vt. sͣ. dixi ꝙ cōtrariuꝫꝓcedit qn̄ poſſeſſio ē iuſta. ſecus ſi illicite ⁊ mala fide queſita ẜꝫ Io. an̄. qd̓ bn̄ noͣ. ⁊ pro hͦ facit.qꝛ ſicut poſſeſſor malefidei ī rebus corporalibꝰnō facit fructus ſuos vt ī. c. grauis. ⁊ qd̓ ibi noͣ.de reſti. ſpo. ita dicemꝰ ī poſſeſſore iuriſdictōisvt valide actū iuriſdictōis explicare nō valeatCirca hoc tn̄ multuꝫ īſtat Inno. ¶ Et pͥº. ponitopi. cōtrariā dicēdo ꝙ nūqͣꝫ valet actus explicitus a poſſeſſore iuriſdictōis. exquo caret ꝓprietate illius iuris ꝓ hoc iſte tex. ẜm alium intellectū. nec ob. ꝯtraria qꝛ loquūtur ī pn̄tatione ⁊electione que ſūt fructus iuris preſētādi ſeu eligēdi. ſed iudicare non ē fructꝰ ſed potius onus⁊ labor. l. munerū. §. iudicandi. ff. de mu. ⁊ ho.nec ob. ẜm eum. l. barbarius. ff. de offi. preto. ⁊l. fi. C. de ſen. qꝛ illa iura loquūtur qn̄ īteruenitauctoritas ſuperiorꝭ. licet ignorauerit ihabilitatē ꝓpoſiti ī officio. ſed tādē ipſe Inno. r̄fert alios tenere ⁊ melius ẜm euꝫ ꝙ ſnīa valet. exquoferēs erat bona fide ī poſſeſſione. ⁊ hoc cōitertenetur qd̓ bene noͣ. An aūt idē ſit ī excōicatiōevt ſufficiat ſola poſſeſſio ſine proprietate iurisvide Io. an. ī. c. auaritie. de elec. li. vi. Et ad iſtūtex. reſponde vt. sͣ. vel vt hic noͣ glo. ij. ꝙ iſte abbas nō potuit ſine ꝯſēſu fratrū trāſferre poſſeſſionē in ep̄m ī preiudiciū libertatis monaſterioꝯpetentis. ⁊ noͣ. hoc ꝙ ſola obediētia prelati exēpti n̄ ſufficit ad trāſferendū poſſeſſionē ſubiectionis ī ep̄m. ſed requiritur totꝰ cōuentus hocēt ſequūtur doct. ſed ego tenerem hoc dictū ī p̄iudiciū mōaſterij dūtaxat ſed nō ī p̄iudiciū pape. nā nō abbas ⁊ cōuentus. ſed papa poſſidet̉ſubiectionē ī mōaſterio ⁊ hec ſb̓iectō cū ſit resīcorporalis nō pōt acquiri per aliuꝫ ſine cōſēſuillius qui eaꝫ poſſidet. vt ī. l. ij. C. de ſer. ⁊ aquavbi patet ꝙ poſſeſſio īcorporaliū n̄ pōt q̄ri ſineſciētia ⁊ patiētia poſſeſſoris noͣ. Inno. ī. c. bōeij. de poſtu. prela. ⁊ ī. c. cōquerēte. d̓ offi. ordi. ⁊Bar. ī. l. i. ff. de aquā plu. arcen. facit quod noͣ.idē Inno. in. c. olim. de reſti. ſpo. el. iij. ⁊ in. c. ij.de in integ. reſti. vbi dicit ꝙ ſi ſubditi alicuiusvolūt ēt expreſſe mihi preſtare obediētiā n̄ debeo eā capere. qꝛ nō poſſūt illi in me tranſferreius ī eis ꝑ aliū poſſeſſū. facit ad predicta. c. cuꝫdilectus. jͣ. ti. ꝓxīo. ¶ In glo. ī verbo ratihabitione ibi vel dic̄ ꝙ non eſt dr̄a. ⁊ hec opi. veriorvt ēt noͣ. ī. c. cōtingit. d̓ tranſac. dic gͦ ꝙ illa cl̓a ⁊ꝓmittit hr̄e ratū ⁊cͣ. nō apponitur ad āpliādūſꝫ ad cōfirmādū vl̓ declarādū verba precedentia ⁊ hoc tenet. Spec. ī ti. de ꝓcu. §. i. in v̓. ī premiſſis. ꝗd aūt ſi apponatur illa clauſula ꝙ procurator poſſit agere totuꝫ id qd̓ dn̄s age̓ poſſꝫꝑſonaliter. dic ꝙ videtur data ptās agendi eaque r̄quirūt ſpāle mādatum ⁊ ſic ampliatur ꝓcuratoriū ꝑ hāc chauſulā vt noͣ. Archi. ī. c. i. dereſcrip. li. vj. ⁊ Bar. ī. l. ꝓcurꝭ. cui libera. ff. de ꝓcura. licet aliud ſenſerit Io. an. ī. c. fi. de dila. ſꝫtene primū vt latius dixi ī dicto. c. fi. ⁊ notabisiſtā gl. cū gl. dicti. c. ꝯtingit. ¶ In glo. ī v̓. tueri
ibi. §. eligere. dic ꝙ aut queritur de pluribꝰ actionibus aūt pluribus exceptionibꝰ. primo caſunūꝗd eligēdo vnā renūciat quis reliq̄ ꝯͣrie. dicvt plene noͣ Inno. in. c. fi. de collu. detegē. ⁊ perglo. inſti. ſi qͣdrū. pau. ſe. di. vbi glo. ſatis longa⁊ ſacit qd̓ legitur ⁊ noͣ. ī. c. vt quis duas. d̓. elec.li. vi. ¶ 2º. cau regulariter de vna exceptōe pōtad alterā ēt ꝯtrariā trāſire. qꝛ reꝰ vti n̄ ꝓhibet̉pluribus exceptionibus vt ī regula nullus pluribꝰ d̓ re. iurꝭ. li. vi. ⁊ qd̓ ibi noͣ. l. nemo. ff. de excep. niſi aliud dicatur ī penā mēdacij. ⁊ ſic loꝗt̉aucͣ. cōt̉ ꝗ ꝓpriā. C. de nō nu. pe. nam ibi negauit ſcripturā eē propͥā ⁊ ſuccubuit. An āt hasexceptiōes cōtrarias poſſit ſimul ꝓpōere. dicēdū ꝙ n̄ ſi pure ꝓponūtur. ſecus videt̉ ſi diſiūctiue puta ꝓpōo talē exceptionē ⁊ ſi hec nō ꝓfuerit propono talē. ⁊ hec eſt bona practica ad euadēdū qōnē ī glo. pōitā. facit qd̓ hētur ī. c. īputari. de ſide inſtru. ſi tamē vult ſimul ꝓponere auditur etiaꝫ poſt terminū ad ꝓponēdū cōtrariūẜm hanc glo. valde noͣ. quam doct. nō īprobant⁊ tenebis eā menti vt ratione ꝯtrarietatꝭ excuſetur ſi ſimul nō ꝓpoſuit.Hꝫ plura dicta ſꝫTNiml A principalit pōt ſicſūmari. Nouā r̄ligionē n̄ licet ꝯſtituere ſine aucͣte romāi pōtificis. nec ī diuerſis monaſterijs pōt quis eē abbas vl̓ mōachꝰ ¶ Diuiditur pͥ. nouā religionē ꝓhibet ī ꝑſonis ⁊ locis2º. pluralitatē locoꝝ mōachis ⁊ abbatibus ibiillud. ¶ Noͣ pͥº. vnā regulā ꝙ nll̓i ē licitū īuēirenouā r̄ligionē nec edificare nouā domū r̄ligioſā niſi velit acciꝑe vnā de regul̓ approbatꝭ. licetgͦ de iure ciuili videāt̉ approbata collegia ꝯcernētia piū vſū ⁊ cultū diuinū. l. i. ff. d̓ colle. illi tn̄reſpectu religiōis hodie ē ſtādū huic decretalivt eī euitet̉ cōfuſio ī eccl̓ia dei. hͨ noua īuētio reꝓbat̉. nā videmꝰ ꝙ ꝑꝑ nouas ꝯſtitutōes vl̓ īuētōes tot ſūt varietates int̓ mōachos ſc̄i Bn̄dicti vt vix īuicē ſe r̄cognoſcāt. ¶ Sꝫ q̄ro nūꝗdep̄s poſſit dare licētiā ꝯͣ diſpoſitiōeꝫ hꝰ tex. dicꝙ n̄. qꝛ gnͣalit̓ hic oībꝰ ꝓhibet̉ ⁊ iſta ē ꝯſtituº ꝯcilij gn̓al̓ ꝯͣ quā ep̄s diſpēſare neꝗt vt ī. c. cū dilecti. sͣ. de elec. vn̄ ſic̄ n̄ lꝫ alicui cit papā ſc̄m d̓ nouo canonizare vt ī. c. i. ⁊ ij. d̓ r̄li. ⁊ ve. ſāc. ita necnouā r̄ligiōꝫ īuēire. hodie ē q̄dā exͣuagās Io.xxij. q̄ īcipit ſc̄a mr̄ eccl̓ia. q̄ vr̄ ip̄o fc̄o excōicare iſtos ꝗ adīuēiūt nouā religionē aſſumendoſ. certū hītū ⁊ ꝯgregādo ſe ſil̓ ⁊ r̄cipiendo d̓ nouo ad eoꝝ ꝯgregatōeꝫ ītrare volētes ⁊ facientes ſibi p̄ſidētē īt̓ ſe. Itē excōicat p̄latos dāteseis facultatē ẜuādi talē ritū. Et aduerte qꝛ ml̓ticredūt excuſari qꝛ licita agūt ꝯſidētes de ꝓpͥaꝯſciētia. ſꝫ certe decipiūt̉ qꝛ īuētio religiōis nōꝓhibet̉ ꝙ ī ſe mala ſit. ſed ꝑꝑ ꝯfuſiōes q̄ gn̓ant̉ī eccl̓ia dei. Iteꝫ qꝛ non approbata tali religiōeper ſuperiorem inſtituti ibidem vt plurimumideote in pluribus errant vn̄ etiā propter malaque poſſunt inde accidere emanauit ꝓhibitioſimile ī iuramento. non enim prohibetur qꝛ ī ſe