ſibi ſubiectā vēdicare rōne iuriū ꝗ hꝫ ī ea ⁊ intellige de rei vēdicatōe vtili ẜm Inn. Nā dircārei vēdicatio nō pōt cōpetere. qꝛ ſolū illa cōpetit ei ꝗ ē dn̄s deiure gētiuꝫ vl̓ ciuili vt ī. l. ī rem.ff. de rei vēdi. ſꝫ bona ſpūalia ⁊ eccleſiaſtica nōſunt ꝓprie ī dn̄io alicuius vt in. §. nullius. īſti. dere. diui. ⁊ ī. c. ratio. sͣ. de p̄ben. Et ex hͦ ⁊ ex tex.noͣ ꝙ poſſū vēdicare rē īcorporalē rōe iuris qd̓habeo ī ea. Idē noͣ. ī. c. exaīata. sͣ. de iudi. ⁊ circahūc articulū vide latius hic ꝑ Inno. ¶ 2º. noͣ ꝙlꝫ de iure cōi eccl̓ia ſita ī dioceſi ſpectet ad ep̄mī ſpūalibus nō tamē ī tēporalibus ſcilicet vt derebus tēporalibus ſeu prouētibus eccl̓ie poſſitdiſponere ad libitū ſeu in vſus ſuos cōuertereniſi aliter ꝓbet̉ hoc ius ſibi cōpetere de iure ſpeciali ꝓ hͦ. c. d̓ multa. sͣ. de p̄ben. vbi ep̄s punit̉ ſieccl̓ia nō cōfert īfra debitū tēpus. Itē ēt ī ſpūalibus nō fundat intentōeꝫ ſuā quo ad poſſeſſionē vt ē tex. noͣ. ī. c. olī. el 3º. de reſti. ſpō. ſecus quoad ꝓprietatē vt hic. Itē noͣ ibi q̄ ꝑ auctētica ſcripta ꝙ valet ſētētia īcerta dūmō poſſit certificari ꝑ relationē ad aliud ⁊ hāc materiā ſatis expediui ī. c. cū venerabilis. sͣ. de excep. ¶ Noͣ ꝙ ꝓcedit iſte libellus peto eccl̓iaꝫ cū ſuis ꝑtinētijs ⁊poſſeſſionibus licet ꝑ inētie ⁊ poſſeſſiones alit̓nō declarēt̉. ⁊ hͦ iō qꝛ ſatis ē libellū eē certū ī pͥncipali licet ſit īcertus ī acceſſorijs vt notāter dicit Inno. ī. c. tanta. jͣ. de exceſ. p̄la. de qua materia plene dixi ī. c. ij. sͣ. de libel. ob. ⁊ ꝗd veniat appellatōe ꝑtinētiaꝝ tractat̉ in. c. cū ad ſedē. de reſti. ſp̄o. ¶ Noͣ. vltīo ꝙ īſtrumētū reddit̉ ſuſpectu ex raſura feu ex ſuꝑlineali ſcriptura in locoſuſpecto ſcā de qͦ. jͣ. cū gl. ¶ In gl. i. ibi auditꝭ ⁊ibi plene ꝑ In. d̓ hac maͣ ⁊ ī. c. īter qͣtuor. d̓ ma.⁊ obe. ⁊ ſac̄ h̓ In. īt̓ cet̓a dr̄iaꝫ. vtꝝ eccl̓ia peti. ahēat ꝑpetuū p̄latū an tꝑalē. vt pͦ cāu cōueniat̉ipē p̄latus ⁊ nō is qui poſſidet ſubiectionē. 2º. caſu ꝯueniat̉ ip̄e qui habet illā ſubiectā. ſꝫ dic plenius vt in locis p̄all̓. ¶ In gl. ī v̓. locauiſſe. ī fi.vult ergo glo. ꝙ etiā ſi illud inſtrumētū locationis fuiſſet nō ſuſpectū nō ſuffeciſſꝫ ad cōcludendū opi. epiſcopi. Sꝫ certe tex. in fi. vr̄ aꝑte inuere conriū cū fūdat ſe ſuꝑ ſuſpitione dūtaxat. abbas dicit ꝙ conͣ exͣneū īſtrumētū locatōis nō ꝓbat dn̄ium ſeu poſſeſſionē vt ī conͣrijs allegatisī glo. ſꝫ conͣ cōductorē ſic ſed certe hoc dictū nōē veꝝ qm̄ hic agebat̉ rei vendicatōe vt patet inv̓. vendicare que ītentatur conͣ conductorē ſicutconͣ quēlibet extraneuꝫ ⁊ ſic nulla ſpālitas pōtdici in conductore vt noͣ. in. d. c. inter dilectos. īfi. vbi bona glo ¶ Itē licet conductor qn̄ agituractōne locati vel cōdictōe. l. ſi ꝗs cōductōis. C.loca. nō poſſit refricare qōneꝫ dn̄ij d̓ quo tamēdicēdū vt plene. noͣ. Bar. ī. d. l. ſi ꝗs conductōisvt dixi in dicto. c. inter dilectos. non tamē probatur per hoc dn̄ium vl̓ poſſeſſio quia non probat hoc eſſe quod ab hoc contingit abeſſe vt inc. ij. de tranſlatione prelatoꝝ ⁊ in. l. neqꝫ natalesC. de probatio. ſed locatio pōt fieri etiam pereum qui non poſſidet vt puta per conductoreꝫ

vt ī. l. nemo ꝓhibetur. C. loca. ergo ꝑ locatōemnon ꝓbatur poſſeſſio vnde dicerē ſaluando iſtūtex. a conͣrio ſenſu ꝙ ep̄us nitebat̉ ꝓbare ſe locauiſſe tanto tꝑe quod ſufficiebat ad p̄ſcriptioneꝫ quo caſu ſatis ꝓbatur dn̄ium ꝓbādo locationem qꝛ detinens p̄ſumitur poſſidere vt noͣ.Inno. in. c. cū olī. de priuile. ideo ponderatur ītex. ꝙ ep̄us locauit abbati ⁊ duabus ꝑſonis pꝰip̄m ⁊ noͣ. iſtud dictū. qꝛ ſatis probatur per iſtūtex. ſic intellectū ⁊ in effectu voluit Bar. in. d. l.ad probationem quod bene noͣ. pro limitatōneiurium ſimpliciter dicentiū per locationeꝫ nonprobari dn̄ium neqꝫ poſſeſſionē ¶ In glo. fi.ibi ⁊ in loco ſuſpecto Noͣ hoc dictum glo. quiaquotidie accidit vt raſura reddat ſuſpectum inſtrumētū ſi ē facta ī loco ſuſpecto licet videat̉repoſita eadē manu. nā hͦ non ſufficit cum reperiant̉ multi ſcientes adulterari ſeu diſſimulareſcripturas alioꝝ in aucͣ. de fi. inſtru. poſt princi.⁊ ideo aſſume hanc cautelaꝫ notabilē ꝙ vbicūqꝫ notarius errauit in ſcriptura ita vt oporteatradere aliquid ⁊ iterū reponere l̓ facere aliquālineam in margine debet notarius ad euitandūſuſpitionē in fine inſtrumēti continuādo ſe ſacere mentionem qualiter ip̄e raſit tale v̓bū vel ꝙfecit talē lineā in margine hoc voluit noͣ. Arch.in. §. his ita. xxxv. q. ix. videt̉ probari ī. l. ī fraudē. ff. de teſta. mili. ⁊ ibi hoc tenet Bar. ad ideꝫl. i. ⁊. ij. ⁊. l. canzellauerat. ff. de his que ī teſta. delen. ⁊ ibi pͦ doc̄. ⁊ ita habet hodie cōis ſtilus notarioꝝ qn̄ raſura ē ī loco ſuſpecto hec tn̄ nō ſūtneceſſaria vbi ex p̄cedentibus vel ſequentibuspōt elici veritas eoꝝ que canzellata ſunt vt hicnotanter dicit glo. quod bene nota.Im dilectus.Monaſterium ſubiectum eſt ep̄o incuius dioceſi ſitū eſt niſi ꝓbetur exemptum. h.d. quo ad titulum. primo inſtruitur delegatusqualit̓ ſuper ſentētijs ꝓnunciet. ī ſecūda ⁊ tertiaqualiter ꝓnunciare debeat ſuper ſubiectōe. ſecūda ibi ꝙ. tertia ibi ſimiliter. ¶ Noͣ pͦ ꝙ ſnīe cenſure late poſt appellatōem etiā extra iudicialeꝫipō iure ſunt nulle ad idē. c. cuꝫ dilectus. de appel. ⁊ ex hoc noͣ. bonam practicam cum ſubditus timet iniuſte excōicari a ſuperiore vt exͣiudicialiter appellet a grauamine veriſimiliter futuro. ¶ Nō 2º. ꝙ excōīcatio lata conͣ exemptūeſt ipō iure nulla licet nulla appellatio preceſſerit per exēptū. ꝑ exemptionē ergo non ſoluꝫ exceptio parat̉ exempto īmo ipō fcō eripit̉ a iurꝭdcōne ſuꝑiorꝭ facit. c. qꝛ frat̉. xvi. q. i. Itē noͣ. ar.opti. ꝙ qͣſi poſẜio iuriſdcōis īiuſte habita n̄ cauſat actū validū ⁊ ex hͦ ſoluit̉ ar. qd̓ formari pōtꝯͣ iſtā lr̄aꝫ. nā exqͦ ep̄s erat ī poſẜione ſb̓iectōisex ꝑmiſſione abbatꝭ d̓buit teneri ſnīa excōicatōnis ar. ī. c. q̄relā. d̓ ele. ⁊. c. ꝯſultatōibꝰ jͣ. d̓ iur̄. pa.vbi tenꝫ electō ſeu pn̄tatō ſcā ab eo ꝗ ē ī qͣſi poſſeſſione iurꝭ eligēdi vl̓ p̄ſentādi. licꝫ poſtmodūcōperiatur eū nō habere illius iurꝭ ꝓprietatem