De religi. domi. 36

nō pōt īduci alienatio huius vtilis dominij cōpetētis eccl̓ie. ſꝫ Bal. ī. dicta. l. placet. tenet pͥmūdictū. ⁊ ad illā. l. q̄ ſolet īduci ī cōtrariū rn̄det ꝙibi loquitur de tranſlatiōe rei fiēde ī penā vt ſinō ſoluitur tributū īꝑatori. ſed ī cāu nr̄o trāſlatio ſit ex natura ꝯͣctus ⁊ res reuertitur ad dn̄ꝫſuū. ⁊ ſic preſuppōito ꝙ ēt fūdus eccl̓e non incideret ī ꝯmiſſū ex n̄ ſolutōe tributi debiti īꝑatori. tn̄ aliud dicēdū ī cāu noſtro. ⁊ hāc opi. ē ſecūtus Pe. de ancha. q̄ opi. ſatis mihi placet. namvidemus ꝙ ꝑ preſcriptionē ēt eccl̓ia ꝑdit dominiū rei ſue nō interueniēte aliqua ſolēnitate ſedſufficit diſpoſitio iuris vna cū negligētia eccl̓ieIdē ergo dicendum in caſu noſtro facit. c. i. dep̄ſcrip. Itē ēt iura canonica ī hoc caſu loquunt̉indiſtīcte. ergo referēda ſunt ēt ad ipſas eccleſias cū principaliter diſponāt de eccleſijs ⁊ rebus eccleſiaſticis. ¶ Credo tn̄ ꝙ prelatꝰ negligēs ſolue̓ pōt cōueniri ꝑ eccleſiā vt cōſeruet eāīdēnem a dāno īcurſo ex perditione vtilis dominij. pro hoc glo. noͣ. ī ſimili. xvi. q. iij. placuitij. ¶ 2º. noͣ ſingulariter ex glo. plures differentias notabiles īter contractū cenſualē ⁊ emphitheoticariū. nā in cōtractu cēſuali tn̄ſfertur dominiū ī recipiētē tā vtile qͣꝫ directū ita ꝙ nihiliuris ſuper re illa r̄manet penes cōcedētē. Sꝫī cōtracto emphiteoticario tātū trāſit dominiūvtile in ēphiteotā directo r̄manēte apud dominum. ⁊ licet glo. non alleget tex. eſt de hͦ vltimoi. l. i. ff. ſi ager vecti. vel emphi. pe. nā cēſum ſoluimus de re noſtra vt patet ī cenſu debito īperatori. pēſionē vero ſoluimus de re aliēa. ⁊ hācdr̄am noͣ. ſequūt̉ cōiter doct. ⁊ approbat Bar.in. l. i. ff. de publi. ⁊ noͣ ex hoc ꝓpriū vocabuluꝫvtriuſqꝫ rei. Si ergo ſit cōtractus cēſualis proprie debet dici vt ſoluat cēſum nō penſionem ⁊ī cōtractu emphiteoticario vocatur proprie pēſio ⁊ nō cēſus qͣꝫuis generaliter vtamur ꝓmiſcue his vocabulis nec ob iſtā īpropriationemviciaretur cōtractus vel libellus vt h̓ notabilit̓probatur iuncta glo. ¶ Alia differētia notabilis ꝙ ī cōtractu ēphiteotico res īcidit ī cōmiſſūſi nō ſoluitur penſio infra bienniū ſeu triēniuꝫvt ī dicto. c. potuit. ¶ Sed ī cōtractu cēſuarioex nō ſolutione res non ꝑditur. ſed pōt cōpellicenſuarius ad ſolutionē vt hic cū gl. ¶ Et pōteſſe ratio diuerſitatis ī cōtractu emphiteoticores nō deſinit eē domini vt. sͣ. dictū ē ⁊ videturcōceſſa quaſi ſub cōditione ſi penſionē ſolueritar. in. l. quero. §. īter locatorem. ff. loca. Sed īꝯtractu cēſuario trāſfertur dominium ī totumita ꝙ recipiēs ſolum obligatur ad cēſum ſoluēdū ⁊ iō ſis cautus vt ī cōceſſione que ſit de rebus eccleſie nō facias ſcribi ꝙ ad cenſum ſit cōceſſio ſed in emphiteoſiꝫ. ¶ Tertia differētiaqꝛ ſpiritualia nō poſſunt concedi in emphiteoſim cū quodāmō viderentur venoi. ſed ad cenſum poſſunt cōcedi qꝛ cenſus retinetur non inr̄compenſationē iuris conceſſi ſed potius ī memoriam libertatis conceſſe ſeu ī ſignuꝫ p̄terite

ſubiectionis. ⁊ ꝙ hic interuenit contractus cenſualis ⁊ nō ēphiteoticarius colligitur ex eo qꝛepiſcopus traſtulit ī monaſteriū ꝗcquid iurꝭ habebat ī illis eccleſijs. quod n̄ fit ī cōtractu ēphiteotico vt. sͣ. dixi. Et ex hoc ⁊ ex tex. nō aliudſingulariter ꝙ vbi ī cōtractu ponuntur verba q̄pn̄t trahi ad varias ſpēs contractuū non debemus contractū interpretari ẜm vocabula appoſita ſed potius ſecūdū naturā ip̄ius contractusnā ꝑ v̓ba cōtractus poterat dici emphiteoticusſed ex natura illius colligitur oppōituꝫ exquofuit tnͣſlatū vniuerſū ius. Et hoc idē poſt multa cōcludit Bar. ī. l. cōtē ferro. §. qui maximosff. de publi. ⁊ glo. noͣ. in. l. i. ff. de ſuperficie. optime facit tex. in. l. ſi vno. ff. loca. ¶ Item noͣ exhac glo. iūcto tex. ꝙ licet verba īproprie ponantur ī exceptione non ꝑ hoc viciatur exceptō exquo generaliter verba capiēdo cōcludūt ītētuꝫexcipiētis. Et idē eadē rōe dicēdū ē ī libellantefacit quod legitur ⁊ noͣ. in. l. ſolemus. ⁊. l. ſi quisītentione. ff. de iudicijs ⁊ ī. c. littere. de dilatō. ⁊ī. c. cū eccleſia. d̓ cā poſſe. ⁊ proprie. ¶ Ultimonoͣ ꝙ ī petitione iuris ep̄alis veniūt ea que cōpetunt ep̄o tā de iure ſpeciali qͣꝫ de iure cōi. itanoͣbiliter voluit glo. hic ī fi. contrariū noͣ. glo. inc. conquerēte. de offi. ordi. vbi dicitur ꝙ ſolū cōprehēdūtur iure expreſſa. Io. an̄. ꝯcordādo videtur diſtīguere ꝙ q̄dā ſuccedūt de iure ſpeciali ī locum iurium debitorū de iure cōi ⁊ illa ꝯp̄hēdūtur tāqͣꝫ ſurrogata ī loco illoꝝ ⁊ ſic loquitur tex. iſte. ¶ Qn̄qꝫ n̄ ſunt ſurrogata ſed veniunt accumulatiue ⁊ illa nō ꝯprehēdūtur ⁊ ſic ꝓcedit glo. ꝯtraria quod bene noͣbis qꝛ ad multa facit. Et ex his ſoluitur ꝯͣriū quare papa cōdēnauit ī penſione nō petita. nā ſatꝭ fuit petitapetēdo iura epiſcopalia. Alia ſolu. doct. ē ꝙ papa hic fuit amicabilis cōpoſitor īter iſtos ideopotuit ꝯdēnare ī re nō petita. ¶ Noͣ bn̄ iſtā ſolutionē ꝓ poteſtate arbitratorū. Sed Bar. ī. l. acquiliana. ff. de trāſac. hoc noͣ. limitat qn̄ vult cōdēnare ī re q̄ ē ī arbitramētum deducta. ſecusaūt ſi ī re prorſus ſeꝑata. quod notabis. facit. c.cū dilectus. d̓ arbi. Alia ſolutio ꝙ in ſpūalibusnō curamus de hac ſubtilitate. ſatis enim eſt deveritate conſtare quod etiam noͣ. ¶ Ultīo ẜmHoſti. potes intelligere ꝙ expreſſe in libello fuit petita hec penſio licet hic non dicatur ⁊ quelibet ſolutio bona.zuenera peces ecbil̓. Ep̄scleſiā qͦ ad tēporalia ⁊ ſpūalia obtinetin ſpiritualibus eo ip̄o ꝙ probat eſſe in ſua dioceri ſi nō appareat exempta ſed in temporalibus ſuccūbit niſi aliter doceat de iure ſuo. ⁊ inhoc vltimo eſt caſus notabilis. ſunt due partesPrima factum narrat. ¶ Secūda diffinit ibiquia igitur. Et vtraqꝫ ſubdiuiditur vt per ſe patet. ¶ Noͣ ex principio iuncto tex. ibi vendicare ⁊cͣ. ꝙ iura ſpiritualia poſſunt vendicari pereum cui debentur ⁊ ſic epiſcopus poteſt eccl̓iā

A 4